Ruiko Yoshida - Black is Beautiful - 1972





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144879
Doskonała ocena na Trustpilot.
*Black is Beautiful* Ruiko Yoshidy to japońskojęzyczna książka fotograficzna wydana przez Kodansha w 1972 roku jako pierwsze wydanie.
Opis od sprzedawcy
Black is Beautiful
Ruiko Yoshida
Kodansha/1972/Japoński/150*210*15
*Hot Days in Harlem* to zbiór esejów fotograficznych, w którym japońska fotoreportażystka Ruiko Yoshida (1934–2024) dokumentowała swoje życie i spotkania w Harlemie w Nowym Jorku pod koniec lat 60. poprzez fotografie i pisanie. Yoshida, która wyjechała do Stanów Zjednoczonych jako stypendystka Fulbrighta i studiowała fotoreportaż na wydziale magisterskich studiów Columbia University, od wielu lat zajmowała się problemami takimi jak dyskryminacja rasowa, ubóstwo, wojna oraz los kobiet i dzieci, zyskując wysokie uznanie jako jedna z czołowych japońskich fotoreporterów. Książka ta to arcydzieło stworzone w czasie, gdy mieszkała wśród mieszkańców Harlemu w okresie, gdy ruch praw obywatelskich i ruch Czarna Potęga zyskiwały na sile. Rysując surowe realia ubóstwa, przemocy i dyskryminacji rasowej, zwracała uwagę także na uśmiechy dzieci, więzi rodzinne i społeczność podtrzymywaną przez kościoły i muzykę, przedstawiając wielowymiarowy portret Harlemu. Książka, w której fotografia i reportaż są organicznie splecione, nadal była wysoko ceniona po pierwszym wydaniu. W 1979 roku ukazała się ponownie w serii Kodansha Bunko, a ponownie w 2024 roku w serii „Chikuma Bunko” wydawnictwa Chikuma Shobo, z nowym esejem dziennikarki Shiori Ito. Nawet dziś, pół wieku później, pozostaje to klasykiem, który nadal czytany jest jako reprezentatywne dzieło japońskiego fotoreportażu.
Black is Beautiful
Ruiko Yoshida
Kodansha/1972/Japoński/150*210*15
*Hot Days in Harlem* to zbiór esejów fotograficznych, w którym japońska fotoreportażystka Ruiko Yoshida (1934–2024) dokumentowała swoje życie i spotkania w Harlemie w Nowym Jorku pod koniec lat 60. poprzez fotografie i pisanie. Yoshida, która wyjechała do Stanów Zjednoczonych jako stypendystka Fulbrighta i studiowała fotoreportaż na wydziale magisterskich studiów Columbia University, od wielu lat zajmowała się problemami takimi jak dyskryminacja rasowa, ubóstwo, wojna oraz los kobiet i dzieci, zyskując wysokie uznanie jako jedna z czołowych japońskich fotoreporterów. Książka ta to arcydzieło stworzone w czasie, gdy mieszkała wśród mieszkańców Harlemu w okresie, gdy ruch praw obywatelskich i ruch Czarna Potęga zyskiwały na sile. Rysując surowe realia ubóstwa, przemocy i dyskryminacji rasowej, zwracała uwagę także na uśmiechy dzieci, więzi rodzinne i społeczność podtrzymywaną przez kościoły i muzykę, przedstawiając wielowymiarowy portret Harlemu. Książka, w której fotografia i reportaż są organicznie splecione, nadal była wysoko ceniona po pierwszym wydaniu. W 1979 roku ukazała się ponownie w serii Kodansha Bunko, a ponownie w 2024 roku w serii „Chikuma Bunko” wydawnictwa Chikuma Shobo, z nowym esejem dziennikarki Shiori Ito. Nawet dziś, pół wieku później, pozostaje to klasykiem, który nadal czytany jest jako reprezentatywne dzieło japońskiego fotoreportażu.

