Jiro Ueno - ZOKU - 1980





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144785
Doskonała ocena na Trustpilot.
ZOKU to japoński album fotograficzny Jiro Ueno, wydany przez Futamishobou w 1980 roku, zawierający czarno-białe fotografie bōsōzoku.
Opis od sprzedawcy
Ta książka jest antologią zatytułowaną „Bōsōzoku = Super Shot 853 = Documentary: Bōsōzoku Part 4”, wydaną na początku lat 80., jest czwartym tomem w serii „Documentary: Bōsōzoku”, wydanym w tym samym roku. Około roku 1980 pojawiło się wiele reportażowych książek i zbiorów fotografii związanych z bōsōzoku, publikowanych przez wydawnictwa takie jak Daisan Shokan, Tairiku Shobō, Futami Shobō i Dynamic Sellers; jednak ten tom — choć kompaktowy w porównaniu z typowymi książkami w twardej oprawie — jest wartościowym dziełem, w którym większość stron zajmują ilustracje fotograficzne. Pierwsza połowa prezentuje portrety młodych mężczyzn i kobiet — w tym „Panie” — jadących motocyklami i prowadzących samochody w chaotyczny sposób, ukazując ich charakterystyczne fryzury i styl ubioru. Od połowy do końca książka przedstawia grupy bōsōzoku według regionów. Choć cała publikacja utrzymana jest w czerni i bieli, zręcznie łączy głębokie portrety twarzy i kinowe przedstawienia, które wykorzystują efekt ruchu rozmycia i rozmytego tła, czyniąc z niej niezwykle porywający zbiór.
Ta książka jest antologią zatytułowaną „Bōsōzoku = Super Shot 853 = Documentary: Bōsōzoku Part 4”, wydaną na początku lat 80., jest czwartym tomem w serii „Documentary: Bōsōzoku”, wydanym w tym samym roku. Około roku 1980 pojawiło się wiele reportażowych książek i zbiorów fotografii związanych z bōsōzoku, publikowanych przez wydawnictwa takie jak Daisan Shokan, Tairiku Shobō, Futami Shobō i Dynamic Sellers; jednak ten tom — choć kompaktowy w porównaniu z typowymi książkami w twardej oprawie — jest wartościowym dziełem, w którym większość stron zajmują ilustracje fotograficzne. Pierwsza połowa prezentuje portrety młodych mężczyzn i kobiet — w tym „Panie” — jadących motocyklami i prowadzących samochody w chaotyczny sposób, ukazując ich charakterystyczne fryzury i styl ubioru. Od połowy do końca książka przedstawia grupy bōsōzoku według regionów. Choć cała publikacja utrzymana jest w czerni i bieli, zręcznie łączy głębokie portrety twarzy i kinowe przedstawienia, które wykorzystują efekt ruchu rozmycia i rozmytego tła, czyniąc z niej niezwykle porywający zbiór.

