serena grassetti - Silent Agony

Silent Agony

Czy istnieje forma bólu, która nie zostawia widocznych śladów, a mimo to zmienia sposób, w jaki zamieszkujemy nasze ciało.

W Silent Agony dłonie wykręcają się w geście najeżonym napięciem, jakby coś od wewnątrz desperacko szukało wyjścia. Postać zdaje się być zawieszona między potrzebą uwolnienia a niemożnością wypowiedzenia tego, co czuje.

To nie tylko obraz cierpienia. To portret wewnętrznego stanu, który wielu zna: emocjonalne zmęczenie, ciężar myśli, moment, w którym powstrzymywanie tego, co czujemy, staje się niemal nie do wytrzymania.

Dłonie pełnią rolę niewidzialnej twarzy. W ich skręcie objawia się to, czego słowa nie potrafią pomieścić, przekształcając intymne odczucie w konkretną, fizyczną obecność, której nie da się zignorować.

Rzeźba zaprasza do uznania tej słabej i autentycznej części nas, którą często ukrywamy, by nadal być silni dla oka innych. Nie daje odpowiedzi ani nie szuka pocieszenia: kształtuje ludzkie doświadczenie, które rzadko ma odwagę się ujawnić.

W poszukiwaniu Sereny Grassetti materiał staje się miejscem, w którym niemal widzialne przybiera kształt, a emocja przekształca się w język.

Bo czasem to, czego nie potrafimy powiedzieć, właśnie najbardziej nas reprezentuje.

Materiał: żywica i proszek marmurowy

LIMITOWANA EDYCJA 50 egzemplarzy.

* Oryginalny, podpisany przez artystkę kawałek, wraz z certyfikatem autentyczności.

SERENA GRASSETTI — WSPÓŁCZESNA ARTYSTKA

Serena Grassetti to włoska artystka współczesna, której badania eksplorują złożoność ludzkiego bytu, zagłębiając się w tożsamość, pamięć, kruchość i przemianę wewnętrzną poprzez osobisty i multidyscyplinarny język artystyczny.

Córka sztuki, wykształcona w Istituto d’Arte di Macerata, z biegiem lat rozwijała głęboką znajomość materii i jej możliwości ekspresyjnych, eksperymentując z malarstwem, rzeźbą, modelowaniem, żywicami, grafitem i technikami związanymi z Natural Art. To doświadczenie stanowi fundament praktyki, w której materiał nie jest jedynie podporą, lecz integralną częścią znaczenia dzieła.

W centrum jej badań leży ciało rozumiane jako psychologiczna i symboliczna przestrzeń: obecność zdolna do wyrażenia tego, czego słowa nie potrafią oddać. Dzięki postaciom niekompletnym, gestom naładowanym napięciem i formom oscylującym między obecnością a rozpadem, Grassetti daje wizualną spójność najgłębszym stanom ludzkiego doświadczenia.

Jej praca wpisuje się w międzynarodowy dialog nad rzeźbą i sztuką figuratywną współczesną, tematycznie nawiązując do badań Rabarama, Berlinde De Bruyckere i Xiang Jing, podczas gdy konfrontacja z Andy Warhol, Banksy i KAWS otwiera refleksję nad różnymi sposobami, w jakie sztuka współczesna interpretuje tożsamość i ludzką kondycję.

Z dziełami prezentowanymi w kontekstach wystawienniczych we Włoszech i za granicą, Serena Grassetti rozwija badanie skierowane na przekroczenie powierzchownej reprezentacji, aby osiągnąć bardziej intymną i uniwersalną wymiarowość. Jej poetyka opiera się na zasadzie: nadanie formy temu, czego nie widzimy, a co zasadniczo decyduje o tym, kim jesteśmy.