Günter Fruhtrunk (1923-1982) - Composition (1977)

Günter Fruhtrunk: Kompozycja — z La Lune en Rodage III (1977)

Sitodruk na tekturze, 28 × 28 cm, wydany przez Edition Panderma, Basel, w 1977 roku. Z edycji 230 egzemplarzy; to egzemplarz bez numeru (także 65 kopii hors-commerce były również bez numeru). Podpisane ołówkiem na odwrocie. W stanie archiwalnym, nienaruszonym. Bez ramy.

Ta kartka należy do jednego z najbardziej wyjątkowych projektów wydawniczych awangardy powojennej. La Lune en Rodage była przenośnym zbiorem sztuki nowoczesnej i współczesnej, zaprojektowanym i wydanym przez kolekcjonera i wydawcę Carla Laszlo, wydanym w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977 i zawierającym łącznie około 180 prac, które łącznie ukazują sztukę awangardową od lat 50. do 70. Laszlo zebrał wkłady czołowych artystów tamtego okresu — wśród nich Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Andy Warhol, Enrico Castellani i Michelangelo Pistoletto — którzy często dorzucali prace wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości. Wkład Castellaniego, na przykład, to jego pierwszy udokumentowany utwór graficzny, a wielokrotność Achrome Manzoniego to jedyny, jaki artysta wyprodukował. Trzymanie kartki z tej serii to jak trzymanie strony z prawdziwej antologii sztuki XX wieku.

Günter Fruhtrunk (1923–1982) był niemieckim malarzem i grafikiem, czołową postacią geometrii abstrakcyjnej, której twórczość ściśle łączy się z Op Art. Studiował architekturę na Technische Hochschule w Monachium, zanim zwrócił się ku malarstwu; prywatnie od 1945 studiował pod kierunkiem malarza i grafika Williama Straube’a, samego ucznia Hölzela i Matisse’a. W 1954 został laureatem stypendium Landu Baden-Württemberg i rządu francuskiego, które zaprowadziło go do Paryża, gdzie pracował w pracowniach Légera i Arpa; mieszkał i pracował głównie we Francji przez lata 60. Otrzymał nagrodę Prix Jean Arp w Kolonii w 1961 roku i srebrny medal Prix d'Europe w Ostendzie w 1966, brał udział w 4. documenta i 34. Biennale w Wenecji w 1968 roku, a od 1967 uczył w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Fruhtrunk przekształcał idee konstruktivizmu w barwny, rytmiczny świat obrazowy, budując dynamiczny język linii diagonalnych o charakterze wektorowym, ułożonych w ścisłym rytmie zgodnie z naprzemiennymi kolorami.

Poza galerią i muzeum Fruhtrunk stworzył jedno z najpowszechniej oglądanych dzieł sztuki konkretnej w Niemczech: niebiesko-biały pasek na torbie zakupowej Aldi Nord, zaprojektowany w 1970 roku i reprodukowany wielokrotnie przez prawie pięć dekad — geometryczna kompozycja, która przeniosła jego język wizualny do codziennego życia na skalę, jakiej rzadko które dzieło sztuki osiąga.

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prywatna kolekcja, Basel