Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Technika mieszana: akryl wykonany na płótnie
Sprzedaż z ramą
Podpisano Jana Zanoskar

Krytyka & Wystawy
NOTA CRITICO - BIOGRAFICA
W rejestrze Miriana Zanoskar art. Jana Zanoskar. Absolwentka w 1963 roku Akademii Sztuk Pięknych w Lublanie na pięcioletnim okresie studiów z pracą dyplomową pod tytułem „Kolor w sztuce, optyka, chemia i fizyka”.
Po przyjeździe do Włoch wystawiałam się w Galerii 14 we Florencji, zdobywając 2 złote medale. W kolejnych latach brałam udział w wystawach zbiorowych w różnych miejscach Lunigiany, sztuka we Florencji w tym okresie była żywa i cieszyła się dużym zainteresowaniem publiczności.
Wiele lat spędziłam, podążając za Giulią Silato, wystawiając się w historycznych pałacach na terenie całego Włoch. Wystawy były dobrze zorganizowane w miejscach historycznie istotnych i artystycznie godnych uwagi, ale przede wszystkim bez przyszłości.
Przy dwudziestym piątym jubileuszu wystawiłam się razem z moimi kolegami w Lublanie, Kranju, a następnie także w Rzymie.
Z Stefano Sichel zawarłam porozumienie artystyczne, możliwość wystawiania za granicą i przez cały rok w jego galerii.

TEMATY, zmieniające się wraz z pomysłami chwili, zawsze byłam surrealistką, naturalnie także abstrakcjonistką, z kilkoma urozmaiceniami lub nawiązaniami do rzeczywistości, jak odwołania sny. Ostatnie lata powróciłam do realizmu, malując nagie tatuaże, a wielkie płótna zbliżały mnie do zjawiska klimatycznego na Ziemi, jak „Świat utracony” i do nieznanego świata naszej duszy, na przykład w obrazie „Bramy czasu”.
Techniki, których używałam przez lata, były najróżniejsze. Zaczęłam od obrazów olejnych, potem kontynuowałam z akrylem, z materiałami odzyskanymi, które wprowadzałam do malunku: stare zegary, drewno postarzałe przez czas, szkliwione farby, liny, gwoździe i sznury.
(Wysłano do pana Cairo z Mondadori)

SCHEDA INFORMIVA
nazwisko: Zanoskar -
imię: Miriana - w sztuce Jana Zanoskar
Urodzona 1 grudnia 1935 roku w Lublanie, w dawnej Jugosławii, obecnie Słowenia.
Zamieszkała we Włoszech, w Celleno (Viterbo) w domu opieki Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Relacje z galeriami na lata 2018 i 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Ceny za obraz:
od 50 do 80 cm 4.000,00 €
od 120x100 cm 6.000,00 €
od 250x230 cm 25.000,00 €

W latach 2018 i 2019 miałam dwie wystawy indywidualne w Centro Arte Moderna w Pisa.
Wystawa stała w galerii Stefano Sichel i wystawy zbiorowe zawsze z Stefano Sichel poza granicami kraju.

"Jana Zanoskar, malarka z tajemniczymi chwilami onlinc1, umiejętnie wykorzystuje formy, znaki i kolory, aby przekształcić rzeczywistość w lirystyczno-obiektywną kliszę. W swoich badaniach abstrakcyjnych artystka ukazuje wnikliwą świadomość, która wyraża się w całkowicie nowatorskich formułach ekspresyjnych. Twierdzi zatem sens kształtu jako czystą żywotność, stwierdzając dźwięk abstrakcyjnego koloru i rytm objętości, splatając miłosny dialog z materią barwną". Paolo Levi

Urodziła się w Lublanie, w Słowenii, mieście związanym z mitem Jazona i Argonautów, ale od wielu lat zasadzona we Włoszech. Mieszka i tworzy w Podenzanie, w Lunigianie.
Malarstwo magiczne, między abstrakcją a surrealizmem.
Klee czerpał z Jugendstil, Art Nouveau francuski. Zanoskar również czuje odzwierciedlenia Floru i Liberty, ale dopasowuje je do błysku swej wyobraźni, do poczucia Fantastyki, która prowadzi całą jej pracę w kalejdoskopie form unoszących się i kolorów, które zmieniają się w zależności od kątów.
W wirze „isms” dwudziestego wieku, w krajobrazie malarstwa Ligury–Toskanii badania Jana Zanoskar fascynują odbiorcę, niechby nie był to tylko niepokój nieodłączny od rdzenia poezji. Rozpoznawalna, zawsze wyróżniająca się dzięki zdolności magicznych evocacji. Żyje i pracuje w Lunigianie.
R. Bertoli

Artystka, pochodzenia słoweńskiego, stawia się między orientalnym Symbolizmem, naturą anikoniczną, a zachodnim ikonizmem, których synteza jest fatalna, bo prowadzi do przemian wyglądu obrazów w abstrakcyjne, dokładnie tak jak w najbardziej znanych tendencjach artystycznych europejskiego XX wieku. Jej prace wyzwalają zatem obszar środkowoeuropejski, co czyni je atrakcyjnymi dla wyrobionego, wrażliwego i znającego tendencje „modernistyczne” odbiorcy.
Wyostrzona skłonność do form abstrakcyjnych i geometrycznych bez wątpienia wynika z gustu stylizacyjnego, dając życie abstrakcjonizmowi i wielkiej malarstwu Vasilija Kandinsky’ego, na którym wyraźnie ją inspirował. W przypadku Jana prawdą też jest, że bogactwo materiałowe, wynikające z łączenia malarstwa z różnymi materiałami pochodzenia, oraz pełnia past barwnych, nieustannie wynajdywanych, zdradzają pewną pewną biegłość środki ekspresyjne, zdolne zapewnić plastyczność i objętość, cechy naszego klasycyzmu (nie należy zapominać, że malarka mieszka od wielu lat tuż obok ziemi marmurów michellangielskich). I nie trzeba się zbytnio wysilać w próbach narzucenia jakiegokolwiek racjonalistycznego odczytu. Widać wyraźnie, że tematy czerpią z nieustannego i nieprzerwanego źródła, które wytryskuje w niekończącym się strumieniu… Fantazja, tutaj szczególnie rozbieżna.
Prowadzona przez tę niewysłowioną tajemnicę, którą jest Kreatywność. Nadużywa ona na te płótna falę jaskrawych barw, które rozkładają się według pozornie przypadkowych schematów! geometrycznych, różnopostaciowych, wszystkie o charakterze fitomorficznym… zakręty, spirale, nieregularne i falujące, zaskakujące kąty… „potworna” istota pokazuje zęby… ale to tylko kulka wygłodzona!!! Malarskie przejścia i śmiałe plastyczne skany, takie są u Jana, ale zawsze z dojrzałymi i jaskrawymi tonami, aby wskazać nam naturę koralową, podwodny dno lub zielony, kwitnący dywan.
Tytuł każdej pracy, powtarzający się i natrętnie odnoszący się do pojęcia „niewytłumaczalny”, jawnie nawiązuje do „Bez Tytułu” kandinsky’ego, ale najważniejsze jest to, że artystka odważnie wchodzi w ten magiczny, fantastyczny świat stworzeń morskich, nieba i ziemi. Trójkąty, Paneli, Węzły, Szachy, Kwadraty, Draperii, Muszle (albo kapryśne rocailles?) i wszystko, co można sensownie wywnioskować z lektury tych „malarstw”, a teraz również „rzeźb” wprowadzają nas do kosmogonii Tajemniczej, którą tylko „Trzecie Oko” ducha jest w stanie oświecić.
Giulia Sillato

W 1963 roku uzyskałam dyplom na Akademii w Lublanie (Słowenia, dawna Jugosławia)
W 1965 roku zaczęłam wystawiać się w Civica Galleria d'Arte Moderna w Lublanie, zdobywając zaszczytną stałą ekspozycję w Muzeum Miasta.
W latach 70 przenoszę się do Włoch, gdzie gmina Florencji przyznaje mi nagrody i uznanie w serii wydarzeń artystycznych i konkursów. Podejmuję również nauczanie Dyscyplin Artystycznych w szkołach średnich państwowych, po zmianie tytułu uzyskanej w Lublanie, a równocześnie rozwijam Sztukę Ceramiki z kursami specjalistycznymi.
Są to lata, w których powstają wielkie dekoracyjne panele ceramiczne, wyroby na zlecenie na elewacjach licznych pałaców publicznych i prywatnych.

1975 Galeria 14, Florencja
1975 Kościół św. Marii Dąbrowy – Dziedziniec, Aulla (Massa Carrara)
1976 Pałac Magistracki – Sala Rady, Aulla (Massa Carrara)
1979 Targi Sztuki, Carrara
1980 Wycieczka po Francji z postojem w Paryżu
1996 Galeria Internacional, Viareggio (Lucca)
1996 Pałac Gminny (Massa Carrara) – Sala Rady, Aulla
1997 Pałac Gminny – Sala Rady, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galeria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Pałac Gminny – Sala Rady, Sarzana (La Spezia)
1998 Galeria „Il Navicello”: Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galeria Internacional, Viareggio (Lucca)
1998 Tor wyścigów konnych, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Pałac Gminny – Chiostro TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galeria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Urząd Promocji Turystyki, Massa
2000 Hotel Principe, Wenecja
2000 Pałac Gminny – Sala Rady, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galeria Internacional, Viareggio (Lucca)
2001 Galeria del Torchio, Rzym
2001 Studio d'Arte, Wenecja
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Urząd Promocji Turystyki, Massa
2001 Mała Galeria, Kranj (Slowenija)
2001 Pałac Gminny – Chiostro TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Pałac Capitani del Popolo, Republika San Marino
2001 Pałac Gminny – Sala Rady, Marina di Massa
2002 Urząd Promocji Turystyki, Massa
2002 Pałac Gminny – Sala Rady, Bolsena (Viterbo)
2002 Galeria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Karnawał w Viareggio (Lucca)
2003 Pałac Gminny – Sala Rady, Bolsena (Viterbo)

Od 1999, ponownie odkryta przez specjalistów, w szczególności Giulię Sillato, historyk sztuki ze szkoły Longhiana, prowadzę swoją działalność wystawienniczą w najbardziej prestiżowych historycznych domostwach we Włoszech i galeriach sztuki o randze krajowej, które prosiły o moje prace do zaprezentowania na ważnych aukcjach.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Pianoterra apartamentu Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Pałac Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Pałac Priory, Assisi Perugia)
2000 Abbadia di San Nilo, Grottaferrata (Roma)
2001 Antyczny Zamek nad Morzem, Rapallo (Genova)
2001 Cztery słynne „Castelli Romani”
w Współczesności:
Villa Aldobrandini, Frascati (Roma)
Villa Tuscolana, Frascati (Roma)
Villa Falconieri, Frascati (Roma)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Roma)
2002 Pałac Pallavicini Rospiglioso na Quirinale (Rzym)
2002 Krypta Bazyliki Santa Croce (Florencja)
2002 Casina Pompeiana w Riva di Chiaia (Neapol)

Od 1999 r., ponownie odkryta przez profesjonalistów z branży, zwłaszcza Giulię Sillato, historyka sztuki z szkoły Longhiana, prowadzę moją działalność wystawową między Historycznymi Dworem a Galerią Sztuki na poziomie krajowym, które poprosiły o moje Prace do zaprezentowania na ważnych Aukcjach.