Gianfranco Zenerato - ICON

IDEALNE NA INWESTYCJĘ
Ponad 180 kolekcjonerów kupiło dzieła Gianfranca Zenerata na Catawiki.

DODAJ TEN WYJĄTKOWY OBRAZ DO SWOJEJ KOLEKCJI!!!

OKAZJA DLA KOLEKCJONERÓW I INWESTORÓW W SZTUKĘ

Gianfranco Zenerato, jeden z najbardziej cenionych i najszybciej zyskujących na popularności współczesnych artystów na Catawiki, zdobył już zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI WYJĄTKOWE I NIEPOWTARZALNE DZIEŁO, KTÓRE PODNIESIE PRESTIŻ TWOJEJ KOLEKCJI SZTUKI!

DARMOWA WYSYŁKA NA CAŁY ŚWIAT!!!

✓ Darmowa wysyłka na cały świat
✓ Profesjonalne i bezpieczne opakowanie
✓ Wysyłka kurierem z możliwością śledzenia przesyłki
✓ Brak dodatkowych kosztów transportu

- 228 sprzedanych dzieł
- 100% pozytywnych opinii
- 91 potwierdzonych recenzji

www.zenerato.com

Unikat, w 100% MALOWANY RĘCZNIE
(Obraz wykonany farbami luminescencyjnymi)

DLACZEGO WARTO KOLEKCJONOWAĆ DZIEŁA GIANFRANCA ZENERATA

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Działający od 1990 roku Gianfranco Zenerato wypracował z czasem własny, rozpoznawalny język artystyczny, ceniony przez kolekcjonerów i krytyków sztuki.

✓ Ponad 600 wystaw i wydarzeń artystycznych
Stała obecność na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej, budowana przez dziesięciolecia działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Dorobek artystyczny doceniony przez instytucje, krytyków i organizacje kulturalne, które uznały jego wartość i jakość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego obrazy znajdują się w kolekcjach we Włoszech, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego twórczością.

✓ Ceniony przez krytyków specjalizujących się w sztuce
Jego poszukiwania artystyczne były analizowane i prezentowane przez uznanych krytyków i historyków sztuki, w tym Paola Leviego, Giammarca Puntellego, Sandra Serradifalca, Giorgia Grassa i wielu innych specjalistów z tej dziedziny.

✓ Niepowtarzalny i natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerata łączą tradycję figuratywną, symbolizm i współczesność. Każdy obraz opowiada historię i zaprasza widza do osobistej, za każdym razem nowej interpretacji.

✓ Dzieła wykonane z dbałością o najwyższą jakość techniczną
Wielka dbałość o szczegóły, równowaga kompozycji i intensywność barw sprawiają, że każda praca ma silny wyraz wizualny i kolekcjonerski.

✓ To coś więcej niż zwykła dekoracja
Każde dzieło powstaje w wyniku poszukiwań rozwijanych przez ponad trzy dekady działalności zawodowej i stanowi syntezę artystycznej wizji autora.

Okazja dla kolekcjonera

Nabycie dzieła Gianfranca Zenerata oznacza wejście w posiadanie oryginalnej pracy stworzonej przez artystę o długiej, udokumentowanej karierze, setkach wyróżnień i ugruntowanej obecności w międzynarodowych kolekcjach.

Dzieło stworzone nie tylko po to, by podziwiać je dziś, lecz także by z czasem zachowało swoją wartość artystyczną, kulturową i kolekcjonerską

„ICON” to wizualna refleksja nad sakralnym wymiarem technologii. Przedmiot codziennego użytku — mysz komputerowa — zostaje wyniesiony do rangi relikwii cyfrowej myśli, centrum energii barwnej pulsującej niczym aura. Materia malarska staje się językiem przepływu informacji, przekładając mechaniczny gest na wewnętrzne doznanie. Artysta przekształca funkcję w symbol, przywracając współczesności obraz kultu: ikonę naszych czasów, połączonych z siecią.
Posiadanie obrazu ICON oznacza zachowanie fragmentu najbardziej autentycznej współczesności: dzieła, które łączy estetykę, refleksję i pamięć technologiczną. Obrazu, który stanie się świadectwem przejścia od człowieka analogowego do cyfrowego.

Międzynarodowy certyfikat archiwizacji – certyfikat autentyczności – dossier przedstawiające zawodową drogę artysty
Unikat, w 100% MALOWANY RĘCZNIE – całkowite wymiary z ramą: 33,5 × 33,5 × 6,5 cm – akryl, pigmenty metaliczne i lakiery luminescencyjne – 2026
Gotowy do zawieszenia – piękna drewniana rama w zestawie (jak na zdjęciu).

GIANFRANCO ZENERATO (artysta profesjonalny – Włochy)

Aktywny od 1990 roku, rozpoczął drogę artystyczną, która zaprowadziła go na ponad 600 wydarzeń artystycznych, gdzie otrzymał krajowe i międzynarodowe wyróżnienia za jakość swoich dzieł. Na koncie ma ponad 500 nagród, a jego prace wzbogacają ważne kolekcje publiczne i prywatne we Włoszech, Europie, Ameryce i Azji. Wystawiał obok takich mistrzów jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò i inni...

Obecnie współpracuje ze znanym krytykiem sztuki, prof. Giammarcem Puntellim.

WYBRANE OPINIE ZNANYCH EKSPERTÓW Z DZIEDZINY SZTUKI:

Gianfranco Zenerato należy do nurtu artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec zachodniego społeczeństwa. Podczas gdy mediolańczyk Antonio Recalcati i rzymianin Franco Mulas wyrażali gniew społeczny, Zenerato niesie przejmujące ostrzeżenie, w którym klęska człowieka może być zarazem przedsionkiem świeckiego odkupienia. To wizja nasycona symbolicznymi znaczeniami, dzieło malarza wykształconego w nowoczesnej szkole, który dzięki talentowi potrafi pogodzić poszukiwania z eksperymentowaniem. (Paolo Levi)

Dostrzegamy, że ten emblematyczny obraz jest swoistym zaproszeniem do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczny charakter tych milczących obrazów przerywa zawieszoną atmosferę szarego, współczesnego świata, który odciąga nas od marzeń. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, a zarazem jednoznacznym przesłaniu wizualnym dialog między oszczędnością kolorystyczną a harmonią form świadczy o ekspresyjnej sile i mistrzostwie doświadczonego artysty. Interesujące i nowatorskie jest połączenie kwiatów, owoców i współczesnych przedmiotów technologicznych. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znaków, które krok po kroku odsłaniają nieskończone możliwości bujnej wyobraźni, uporządkowanej według sekwencji jego własnych procesów myślowych. Jego fantazyjne kompozycje mogłyby więc skłaniać krytyka do określenia go mianem surrealisty. Nie byłoby to jednak trafne, ponieważ nie proponuje nam wyobraźni absurdalnej i nierealnej, lecz przeciwnie — maluje rzeczywistość nam bliską, nadając jej jednak wymiar komunikacyjny i głęboko symboliczny. (Sandro Serradifalco)

Ten obraz Gianfranca Zenerata jest znakomicie skonstruowany pod względem technicznym, subtelnie i bogato opracowany, a zarazem ukazuje rzeczywistość wykreowaną przez umysł wizjonera. Jego dzieła mają silny wymiar scenograficzny, a odbiorcy, którzy zgłębiają te przesłania, pozostaje do odszyfrowania znaczenie nadane im przez autora. Artysta bawi się bowiem symbolami i odwołaniami, z upodobaniem zacierając współrzędne interpretacyjne tego, co może być wątkiem historii przysłoniętej pozorem nierzeczywistości. (S. Russo)

W twórczości Gianfranca Zenerata mamy do czynienia z doskonałym pomysłem, przełożonym z wielką umiejętnością na figurację wyczekiwania, w której nowoczesność spotyka się z czasem, którego już nie ma, byśmy mogli na nowo odnaleźć uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor stawia na nakładanie się i przenikanie gatunków, na sugestywne i metaforyczne poszukiwania, wyraziste zarówno w tematach, jak i kolorach. Błyskotliwą intuicją łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (wizerunek kobiety) i przyszłość (symbolizm, tajemnicze pismo...), dzięki czemu dzieło staje się paradygmatem artystycznym, ale także literackim i metanarracyjnym. Malarza pociąga wyznaczanie nowego wszechświata wizualnego, badanie granic tradycyjnej ikonografii, by dowieść, że malarstwo — pośród tak wielkiego zgiełku — wciąż pozostaje oryginalną dziedziną. Kreatywność artysty, także dzięki jaskrawym barwom, przypomina zatem, że podejście związane z gatunkiem nadal ma prawo obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranca Zenerata prowadzi nas ku wizji rzeczywistości rozgrywającej się na trzech poziomach. Wyruszamy z artystą w podróż w czasie; poprzez różne eksperymenty doszedł on z biegiem lat do osadzenia swojej wizji w teraźniejszości, która „spogląda” na przeszłość jak na idealny, lecz utracony świat, a na przyszłość — jak na świat pełen sztucznych i wymuszonych zapożyczeń.
Przesłanie, które wyłania się z elementów rozmieszczonych na płótnie i otaczających całościową wizję artysty, jest przestrogą i ostrzeżeniem. „Bateria”, pojawiająca się stale jako element obrazu, mówi nam: „uwaga”, czas się kończy. Silne przywołanie naturalnych elementów na pierwszym planie, skażonych przedmiotami ze świata technologii (myszą, płytą CD czy budzikiem), podkreśla, jak ważne jest, by nie zrywać więzi z przeszłością, ze światem, w którym dominowała natura.
Postać kobiety, umieszczona w teraźniejszości, symbolizuje archetyp Matki-Ziemi, ulokowanej na pograniczu przeszłości i przyszłości.
Gianfranco, niczym Odyseusz, podróżuje w tym wymiarze czasu, poszukując sił, które nas wspierają, kształtują, zmieniają lub rządzą naszym losem. Pchany ku przyszłości człowiek-artysta podejmuje podróż z siłą i determinacją, lecz potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności stworzonego przez siebie świata technologii, który wymyka mu się spod kontroli. Czuje więc potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyruszył. Powraca w ten sposób cykliczność, w której podróż jest wiecznym przywołaniem życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć samych siebie; postać kobiety staje się zatem symbolem tej, która pozwala nam się odrodzić.
Słowa „partire” (wyruszać) i „partorire” (rodzić) zawierają w sobie pojęcie rozstania i oddzielenia, a każda podróż odbywana przez Gianfranca Zenerata odsyła do tego cyklicznego upływu czasu, do wyruszania, a potem powracania. Gdy patrzymy w przyszłość, pozostaje nam zwrócić wzrok ku przeszłości, by nie utracić korzeni i nie pozwolić, by świat technologiczny i posttechnologiczny pozbawił nas człowieczeństwa.
Każda podróż stawia rozum i emocje na równi, budzi wątpliwości i lęki, a rytm codzienności ulega zniekształceniu i nabiera nowych znaczeń.
Podążanie ku przyszłości staje się wyzwaniem, uchwyconym w kobiecym spojrzeniu, ale także niebezpieczeństwem, bo niemal oznacza utratę tożsamości. Wyruszając, trzeba zmierzyć się z rozstaniem z „dawnym sobą”, z nawykami, rolami i pewnikami. Wyruszenie oznacza jednak wolność i nawet jeśli jest ona ograniczona, bo prowadzi ku nieznanemu, pozwala uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się jednocześnie odśrodkowa i dośrodkowa: przepływ ekspansji wyznacza kierunek, w którym zmierzamy, natomiast punkt skupienia kurczenia się wskazuje kierunek, z którego przybywamy. W dziełach Zenerata odczuwamy właśnie wyruszanie z jednego miejsca i podążanie ku innemu. W centrum znajduje się postać kobiety jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce drogi, z jej rytmami, odgłosami, czasem, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Wymiar czasowy przyszłości, oznaczający cel podróży, w niektórych dziełach ulega odczłowieczeniu, a postać kobiety jest niemal rozbita, ponieważ sam artysta nie odnajduje się w takim miejscu. To tak, jakby utrata tożsamości była pełnym smutku pogodzeniem się z utratą więzi z przeszłością; w niektórych przypadkach nawet elementy martwej natury niemal znikają, przytłoczone przez przedmioty technologiczne.
Dlatego tak ważne staje się, by chronić się przed tą niebezpiecznie i niemal niekontrolowanie nadciągającą przyszłością oraz schronić się w czymś znanym i dawnym, gdzie nawet „iluzje są rzeczywiste”.
Dzięki Gianfrancowi Zenerato naprawdę możemy podróżować przez sny, znaki i symbole, w których każdy z nas zobaczy własne odbicie. Wyruszenie z nim oznacza chwilowe zasłonięcie tych luster, by odkryć inny obraz samych siebie. Być może odnajdziemy naszą istotę i uświadomimy sobie względność własnych i cudzych wartości oraz punktów widzenia. Możemy się zagubić, a potem odnaleźć, dostrzegając wspólną naturę, przeznaczenie i tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, wychodząc od klasycznego tradycjonalizmu i posługując się językiem figuratywnej preabstrakcji, na tle własnego, historyzującego kosmosu wewnętrznego przesuwa ruchomy kursor rozwijającej się świadomości, aż po najbardziej skrajne przejawy współczesności. Podporządkowuje swoją erudycyjną technikę energii snu, znaku, symbolu, a przede wszystkim koloru, bogatego w klarowność i czystość brzmienia, by wejść w dialog ze współczesnością, również technologiczną. Jego nowoczesność ma autentycznie psychologiczny charakter i stanowi intensywny wyraz ekspresyjnego ładunku, obejmującego różne warianty cytacyjnej transawangardy końca XX wieku i późniejszych lat... z nakładającymi się perspektywami caravaggiowskimi... oraz nowoczesną psychologią o rodowodzie postrenesansowym (Rembrandt...). Zenerato dysponuje szerokimi, historycznymi możliwościami twórczymi i potrafi łączyć je poetycko, zestawiając elementy i wprawiając w drżenie lirę poezji duszy na współrzędnych historii sztuki i uniwersalnych wartościach, w rytmie kursora jego nieskończonej ewolucji wyobraźni, za pośrednictwem hiperrealizmu jego wizjonerskiego snu — otwartego okna połączonego z rozumem, prowadzącego dialog ze współczesnością. (prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące poszukiwania: figuracja osiąga efekty scenograficzne w przestrzeni, w której pulsuje symboliczna częstotliwość, powierzana za każdym razem snom, mitowi lub codziennej rzeczywistości; wszystko harmonizuje wspaniała gra kolorów.

Artysta rygoru i nowoczesności
Opracował Francesco Cairone

„Najbardziej oryginalni twórcy nie są nimi dlatego, że propagują to, co nowe, lecz dlatego, że przedstawiają to, co mają do powiedzenia, w taki sposób, jakby nigdy wcześniej nie zostało to powiedziane.”
(Goethe)

Należy zacząć od trafnego zdania Goethego, by mówić o bogatym i nowatorskim malarstwie artysty Gianfranca Zenerata. To dlatego, że w tym prostym zdaniu zawiera się wielka prawda: w malarstwie zrobiono już niemal wszystko, a współczesny artysta, który stara się wypracować własną indywidualność, nie ulegając wpływom nurtów ani dawnych mistrzów, musi pokonać ogromne przeszkody. Jak twierdził również Giorgio Morandi: „Na świecie nie ma nic nowego albo jest go bardzo niewiele”. Aby więc być oryginalnym, należałoby malować, uwzględniając przemiany społeczne, technologiczne i naukowe.

Mówi się, że sztuka jest dla wszystkich, ale nie wszyscy są dla sztuki. Każdy ma więc prawo do wzruszenia w obliczu arcydzieła, jednak malowanie i tworzenie to dar, który Bóg powierzył tylko nielicznym wybranym. Ci, potrafiąc dostrzec to, czego inni często nawet nie zauważają, umieją przemienić emocje wywołane drobnymi rzeczami, gestem, pieszczotą czy spojrzeniem w drgające tony, które barwią szarość otaczającego nas świata.
Do grona tych szczęśliwców z pewnością należy zaliczyć mistrza Zenerata, wyjątkowo utalentowanego artystę, który z drobiazgowości, rygoru i wyobraźni uczynił swój styl malarski. Choć jego twórczość przywodzi na myśl dawnych mistrzów i świadczy o tym, że artysta przyswoił lekcje wielkiego malarstwa, czerpiąc od mistrzów nienaganną technikę, wyróżnia się niepowtarzalnością i indywidualnością. Widoczny w każdym dziele akcent eleganckiej nowoczesności czyni go białym krukiem na krajowej scenie artystycznej.
Kosze pełne kwiatów oraz dojrzałych, dorodnych owoców, ustawione na wysokich marmurowych murach, nadgryzionych zębem czasu i często pokrytych miłosnymi rysunkami dwojga młodych kochanków, splatają się z przedmiotami współczesnej codzienności, takimi jak płyta CD-ROM, mysz czy szpachelka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Otaczający krajobraz, niemal zawsze uchwycony o zmierzchu, gdy zielony promień żegna słońce i wita księżyc, jeszcze mocniej wydobywa to, co Zenerato umieszcza na marmurowych płytach pierwszego planu, gdzie wyróżnia się coraz żywsza barwa: od czerwieni, przez żółć i zieleń, po wszystkie cieplejsze odcienie tęczy.
Tęcza zdaje się górować nad karierą tego młodego i obiecującego artysty, twórcy sztuki, bo najpierw stworzył styl poetycki, a potem malarski. Dzięki niemu potrafi przedstawić to, co czuje, filtrując brzydotę i negatywne zjawiska naszego świata.

O nim pisali lub oceniali jego dzieła:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino i inni...

Współpracował z następującymi galeriami:

Galeria Cd Studio d'Arte
Galeria New Dimensione Arte
Galeria Emmediarte
Galeria La Spadarina
Galeria l'Artista
Galeria Arttime
Galeria Orler