Pietro Fight - "Sfumatura"

Artysta: Pietro Fight
Tytuł: "Sfumatura"
Rok: 2026
Wymiary: W -> 96 cm / S -> 77 cm (+ 5 cm marginesu z każdej strony na montaż w ramie)
Technika: rysunek i malarstwo wykonane ręcznie
Materiały i podłoże: marker na bazie alkoholu + tusz inkwantu, farba winylowa na płótnie z mieszanki bawełny (nie oprawione w ramy)
Pochodzenie: prosto ze studia artysty -> Mediolan
Dokumentacja: Certyfikat Autentyczności podpisany przez artystę z personalizowaną pieczęcią
Wysyłka: dzieło zostanie wysłane zwinięte w trwałej tubie, z dokładnym opakowaniem i z wysyłką śledzoną
N.B. -> Ta oferta zawiera scenografie wygenerowane przez sztuczną inteligencję
Info: pietrofight.art@gmail.com

DZIEŁO:

07-10-2026

⁌ Wielość bezkształtnych obecności, początkowo lekka i niemal niezauważalna, zyskuje stopniowo ciężar, aż staje się masą ⁍

W górnej części dzieła kształty wydają się ledwie wyłaniać, zawieszone, prawie utrzymane przez światło. Schodząc, stają się jednak coraz gęstsze, bliższe i natarczywe, aż tracą wszelką indywidualność w kolektywnej, ciemniejszej i zwartej obecności.
Sfumatura nie przedstawia jedynie przejścia od bieli do czerni, lecz transformację: to, co na początku wydaje się kruche i odległe, nabiera kształtu, gromadzi się, zajmuje miejsce. Pozostaje jednak dwuznaczność: nie jest jasne, czy te obecności powoli znikają w mroku, czy wręcz przeciwnie, wyłaniają się z niego.
Dzieło pozostaje więc zawieszone między pojawieniem się a rozpuszczeniem, lekkością a ciężarem, jednostką a masą.

BIO:

"Moja droga artystyczna nie zaczęła się w pracowni, lecz za kontuarem w barze".
Nazywam się Pietro Fight i w 2019 roku, podczas najspokojniejszych momentów pracy barmana, zacząłem rysować na małych blokach z zamówień. Te spontaniczne znaki, powstałe bez konkretnego planu, z czasem przekształciły się w osobisty język, rozwinięty także podczas pobytu w Barcelonie, a następnie przeniesiony na coraz większe powierzchnie, aż po płótno.
Moje poszukiwanie rodzi się z relacji między kontrolą a nieprzewidywalnością, pełnią a pustką, tożsamością a autonomią. Ustalam strukturę wyjściową, ale pozwalam znakowi rozwijać się poprzez powtórzenia, nakładanie i zmiany tempa.
Głównie pracuję na płótnie, używając tuszu chińskiego, markerów z tuszem na bazie alkoholu, akrylu, tempery i farb winylowych.
Dziś mieszkam i pracuję w Mediolanie, kontynuując rozwijanie tego języka, który narodził się prawie przypadkowo na małym bloku z zamówieniami.