Thilo Maatsch (1900-1983) - Kaffee Hag

Thilo Maatsch: Kompozycja (motyw Kaffee HAG) — z kolekcji La Lune en Rodage III

Oryginalny drzeworyt na papierze vergé, podpisany i datowany w bloczku. Arkusz 15,5 × 14,5 cm. Kompozycja buduje pole z niewielkiego repertuaru czarnych elementów geometrycznych — bryła z krenelażem, odpowiadająca jej forma w kształcie litery L z wysokimi pionowymi elementami oraz zwartą kwadrą — ustawiona w napiętym asymetrycznym równoważeniu na białym tle, gdzie dodatnia figura i pusty odstęp noszą równą wagę.

Motyw wywodzi się bezpośrednio z własnego projektu reklamowego Maatscha dla Kaffee HAG, bezkofeinowej kawy z Bremy, firmy Ludwiga Roseliusa. W oryginalnym projekcie (podpisanym „Thilo 25”) forma z krenelażem i kwadratem tworzy herbowy znak marki — stylizowany zamek — otaczający slogany „Ruhe und Kraft” i „Coffeinfreier Kaffee HAG.” W obecnym drzeworycie Maatsch pozbawił projekt liternictwa i koloru, sprowadzając go do czystego konstrukcyjnego szkieletu, przekształcając komercyjny emblem w autonomiczną, abstrakcyjną kompozycję. To przeniesienie znaku użytkowego w wolną formę geometryczną jest charakterystyczne dla jego konstruktywistycznych prac z lat dwudziestych i nadaje arkuszowi rzadki charakter dokumentu bezpośredniej wymiany między projektowaniem reklamowym a konstruktywizmem w Niemczech lat dwudziestych.

Thilo Maatsch (Braunschweig 1900 – Königslutter 1983) był niemieckim malarzem, grafikiem i rzeźbiarzem, jednym z zaangażowanych zwolenników konstruktywizmu i sztuki konkretnej w Niemczech. Samouk, od 1924 studiował podczas wakacji w Bauhausie, krążąc w orbicie Wassily’a Kandinsky’ego, Paula Klee i László Moholy-Nagy’ego, i znał się z Kurt Schwittersem. W 1925 dołączył do Novembergruppe, a w 1927 wystawiał w galerii Der Sturm Herwartha Waldena w Berlinie. Pod rządami nazistowskimi jego prace były uznane za „degeneracyjne.” Jego kompozycje konstruktywistyczne z lat dwudziestych pozostają rdzeniem jego renomy.

La Lune en Rodage to trzytomowy zbiorowy portfolio zgromadzony przez Basel’owskiego wydawcę, psychoanalityka i kolekcjonera Carla Laszlo (Pécs 1923 – Basel 2013), wydany przez Edition Panderma, Bazylea, w latach 1960, 1965 i 1977. Trzy tomy łączą około 180 oryginalnych prac i stanowią gęsty przegląd europejskiej awangardy między latami pięćdziesiątymi a siedemdziesiątymi. Kilka z zawartych prac wyznacza zwroty w karierach zaangażowanych artystów: arkusz Enrico Castellaniego uchodzi za jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a Achrome Piera Manzoni’ego za jedyny multiplikat, jaki artysta kiedykolwiek zrealizował.

Stan: nierozryty archiwalny.

Pochodzenie: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel — Galerie von Bartha, Basel.