Marcelle Cahn (1895-1981) - Constructivistic Construction

Marcelle Cahn: Z La Lune en Rodage III

Medium: Woodcut
Material: Papier
Wymiary: 24 x 17,5 cm

Redaktor: Edition Panderma, Basel
Rok: lata 1920-te / wydanie 1966
Wydanie: To jest egzemplarz nieponumerowany z 230 wydań
(65 sztuk hors commerce były nieponumerowane)
Podpis: Podpisano
Ramka nie stanowi części aukcji.

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Restauracja:
w miarę dobry stan, drobne wgniecenia w papierze, łatwe do naprawy

Dalsze informacje:

Rzadka limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki post-wojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz nieponumerowany z 230 wydań (65 hors commerce było nieponumerowanych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została wydana w trzech tomach w 1960, 1965 i 1977 roku, łącznie zawierając około 180 dzieł sztuki, które przedstawiają scenę awangardy artystycznej między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła sztuki zebrali Carl Laszlo i obejmowały najwybitniejszych artystów ówczesnego okresu, którzy wnieśli istotne prace, często wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości i karierach: na przykład prace Enrico Castellaniego to jego pierwsze udokumentowane prace graficzne, a Multiple Achrome Piera Manzoniego to jedyna praca tej artystki.

Biografia:

Marcelle Cahn była francuską awangardą (1895-1981). Cahn studiowała literaturę i filozofię na Uniwersytecie w Strasbourgu. W wieku 19 lat, w 1914 roku, Marcelle poznała Simona Lévy'ego, młodego malarza z Alzacji, który zapoznał ją z Vincentem van Goghiem i Paulem Cézanne'em. Okres od 1914 do 1918 oznacza pobyt w Berlinie, gdzie jej brat Roger odbywa służbę wojskową. Marcelle skorzystała z okazji, aby uczęszczać do Lewin-Funke-Kunstschule w Charlottenburgu, gdzie wówczas wykładali Eugene Spiro (portrety) i Lovis Corinth (nudes). W tym mieście Marcelle z zainteresowaniem odkrywa ekspresjonistycznych artystów z grupy Sturm. W 1920 roku Marcelle przebywała w Paryżu i skorzystała z okazji, aby obejrzeć i przejrzeć prace Cézanne'a, co dla niej stanowi szczyt malarstwa nowoczesnego. Uczestniczyła także w studiu Arraujo, gdzie rysuje, maluje i eksperymentuje z kształtami geometrycznymi. W końcu spędziła dwa miesiące w Académie Ranson, a następnie wróciła do Strasburga, aby kontynuować samodzielnie swoje badania. W 1923 wyjechała do Zurychu, by studiować filozofię; zwłaszcza myśli Hansa Lippsa, specjalisty od Kanta. Edvard Munch, który mieszka w tym samym hotelu co Marcelle, nigdy nie dowie się, że jest malarką. W 1925, wracając do Paryża, Marcelle uczęszczała do Académie de la Grande Chaumière i praktykowała akty, martwe natury, rysunki kubistyczne i malarstwo. Galla paszonowany przez Léonoola Rosenberga jest zainteresowany jej twórczością i łączy ją z Fernandem Légerem i Amédé Ozenfantem. Nawiązała kontakt z Willim Baumeisterem, Léopoldem Survage, Tutundjianem, Ossipem Zadkine'em, Suzanne Valadon, Louise Hervieu, Michel Larionovem, Natalią Goncharovą. W 1926 Marcelle brała udział w wystawie Société Anonyme w Brooklyn Museum w Nowym Jorku i w Salon des Artistes Indépendants. W 1929 Michel Seuphor zaprosił Marcelle Cahn do grupy Circle and Square, gdzie spotyka Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp, Piet Mondrian, Wasil Kandinsky, Georges Vantongerloo, Jean Gorin, Joaquín Torres García, itp. Pokała się na Salon des Artistes Indépendants i, już w 1948 roku, na Salon des réalités nouvelles. Uczestniczyła także w licznych wystawach zbiorowych w Niemczech, Belgii, Stanach Zjednoczonych, Włoszech i Szwajcarii. Była również tematem podróżującej wystawy w latach 1972-1974, zorganizowanej przez Narodowe Centrum Sztuki Współczesnej. We Francji następujące muzea posiadają i często prezentują jej prace: Muzeum w Cambrai, Muzeum Sztuki i Historii w Cholet, Muzeum Unterlinden w Colmar, Muzeum Sztuk Pięknych w Dijon, Muzeum Sztuk Pięknych w Grenoble, Palais des Beaux-Arts, Muzeum Urszulanek w Mâcon, Przestrzeń Sztuki Konkretnej w Mouans-Sartoux."