Arthur Rothstein - Minstrel Showbill

Wydruk: odbitka srebrna żelatynowa na barycie (2015), 30x24 cm, z oryginalnego negatywu (scan) – Galerie Bilderwelt, archiwum wydruków wystawowych, nr 2 z edycji 5 – Sehr gut erhaltener Zustand.
Walker Evans (1903 – 1975)
Minstrel Showbill (– also catalogued as Movie and Minstrel Show Posters on Brick Wall, Demopolis, Alabama; Minstrel Poster, Alabama; and other variants)
Date: December 1935 – January 1936
Place: Alabama; Demopolis, Marengo County (Metropolitan Museum’s record) – “Alabama” in most others
Print: odbitka srebrna żelatynowa na barycie (2015), 30x24 cm, z skanu oryginalnego negatywu – Galerie Bilderwelt, archiwum wydruków wystawowych, nr 1 z edycji 5

---

Karta kolekcji poniżej może być odczytywana sekcjami po sobie, aby przekazać informacje dotyczące samego obrazu. To wpisy z mojego archiwum kolekcji — sporządzone, gdy materiał był katalogowany dla prywatnego kontekstu, lekko zaktualizowane pod obecną ofertę. Nie były one pisane ani redagowane jako tekst katalogowy czy wystawowy; ten kontekst należy wyłącznie do fotografii wydruku i jej historii jako część historii wystaw Galerie Bilderwelt i archiwum. Dostarczane tutaj jako prywatne tło informacyjne i w najlepszym możliwym oparciu o moją wiedzę.


Kontekst obrazu.
Afisz reklamuje „Colored” tent show — czarna firma na Południu pod białym kierownictwem, której własna reklama obiecywała „słodkich śpiewaków, szybkich tancerzy, zabawnych komików” i „Słynne modele z Brown Skin z Nowego Orleanu”. Dlatego fotografia rejestruje coś bardziej złożonego niż biały minstrel show: czarnoskórzy wykonawcy w obrębie rasistowskiego gatunku rozrywki. Minstrel shows były dominującą amerykańską formą rozrywki popularnej od lat 1830. Rozpoczynały się występami białych artystów w charakteryzacji czarnoskórej, a czarne przedsiębiorstwa pojawiły się od lat 1840., tworząc formę, w której czarnoskórzy ludzie byli prezentowani jako przedmioty drwin. Jak stwierdza wpis w katalogu MoMA, minstrel shows były „wykorzystującą formą popularnej rozrywki w całych Stanach Zjednoczonych od XIX wieku do lat 50. XX wieku, wzmacniając białą supremację.”

Opis legendy obrazu (motywy centralne, klucze & odniesienia).

Zwykowe znaki — ceglana ściana funkcjonuje jako publiczna płaszczyzna wizualna miast Alabama w czasach Wielkiego Kryzysu, gdzie plakaty handlowe tworzyły wspólne środowisko obrazowe. Żółknięcie tła i szorstka struktura wiążą obraz sceniczny z rzeczywistymi warunkami życia w segregowanym Południu. Dwie ekonomie rozrywki — Hollywoodowskie westerny i podróżujące minstrel shows, kształtujące wspólne rozumienie kraju. Materiałowe pogorszenie plakatu minstrel (zluzowane papier, odsłonięta cegła) dokonuje powolnego wymazywania, które niepokojąco współgra z nadal czytelnym rasistowskim przekazem obrazu.

Początkowe odczytanie.
Evans fotografuje aparat rozrywki jako powierzchnię — papier, klej, cegłę — uchwyconą w momencie, gdy zawodzi. Bierze masową spektakl układający się na karikaturze rasowej i przekształca go w chłodny, analityczny ogląd nowoczesnej fotografii. Ideologiczne linie kultury są napisane bezpośrednio na ścianie małego miasteczka w Alabamie. To, co robi z tym materiałem, nie jest neutralnym opisem ani redaktorską uwagą: obraz rejestruje rasową hierarchię w momencie, gdy jej reklama zaczyna obsychawać ze ściany.

Miejsce w twórczości Evansa.
W połowie lat 30. jego temat został ugruntowany. Jak opisuje konto Metropolitalnego Muzeum, „jego głównym tematem była mowa potoczna — rodzimne wyrazy człowieka znajdujące się na przydrożnych straganach, w tanich kawiarniach, reklamach, prostych sypialniach i głównych ulicach małych miasteczek.” Ściana przyklejonych plakatów jest tym tematem w formie prawie czystej: nie wydarzenie reklamowane, lecz papier ogłaszający je, powierzchnia, na której publiczne życie miasta jest publikowane i zużywane. Sam Evans niechętnie używał słowa „dokumentalny”, preferując „styl dokumentalny”: „Dokument ma użytek, podczas gdy sztuka jest naprawdę bezużytna. Zatem sztuka nigdy nie jest dokumentem, choć z pewnością może adoptować ten styl.” To zdjęcie przyjmuje ten styl i nie udziela użycia.

Charakterystyka/ocena.
John Szarkowski, wstępując do retrospektywy MoMA z 1971 roku, napisał, że fotografie Evansa „powiększyły nasze poczucie użytecznej tradycji wizualnej i wpłynęły na to, jak teraz patrzymy nie tylko na inne fotografie, ale na billbordy, złomowiska, pocztówki, stacje benzynowe, architekturę potoczną, ulice główne miast i ściany pokoi.” Ta myśl opisuje prawie dokładnie temat tego zdjęcia. Clément Chéroux nazwał potoczną praktykę Evansa „sztuką oksymoronów”, dostrzegając formalną elegancję w użytkowych znakach; tutaj ta elegancja spełnia funkcję dokumentacyjną wobec hierarchii rasowej, a te dwa elementy nie są oddzielne w gotowym obrazie.

Atrybucja i data.
Obraz jest ogólnie katalogowany jako z 1935 lub 1936 roku, i na podstawie obecnych danych jest to najpewniejszy możliwy termin. Archiwum Walker Evans w Metropolitalnym Muzeum datuje negatyw na 20 lub 30 grudnia 1935, umieszczając go w Demopolis, Marengo County. Podpis z LPR — line podpisowa L.C. — zaczerpnięta z notatek terenowych fotografa, współczesny zapis — datuje parę klatkę na styczeń 1936. Jednym twardym datowaniem wewnątrz obrazu jest plakat minstrel na jednonocne przedstawienie w piątek, 25 października, data odpowiada 1935. Rzetelne stwierdzenie: zdjęcie zrobione w Alabamie w zimie 1935–36, najprawdopodobniej w grudniu 1935 lub styczniu 1936.

Obraz istnieje w dwóch framings — pełniejsza kompozycja ukazująca oba afisze (niniejszy zestaw) oraz ściślejszy kadr opisany jako Minstrel Showbill Detail, reprodukcja w American Photographs (1938). Ta strukturalna dualność — dwa odrębne skrany krążące pod powiązanymi tytułami — wyjaśnia część różnic w datowaniu instytucjonalnym i lokalizacji atrybucji.

Publikacja, wystawa, historia kolekcji.
Minstrel Showbill Detail (węższy kadr) został włączony do Walker Evans: American Photographs, MoMA, Nowy Jork (wrzesień–listopad 1938), reprodukowany pod tytułem „Minstrel showbill detail, 1936.”; pełna kompozycja została uwzględniona w późniejszych instalacjach galerii MoMA (2013–14; 2019–22). Drukowane w MoMA, w Metropolitan Museum of Art, w National Gallery of Art, w Art Institute of Chicago oraz w University of Michigan Museum of Art, i innych.

Wybrane źródła.
Walker Evans: American Photographs (MoMA, 1938) — motyw reprodukowany jako „Minstrel showbill detail, 1936.”
Svetlana Alpers, Walker Evans: Starting from Scratch (Princeton University Press), str. 124, 135 — analizuje zaangażowanie Evansa w znakowanie potoczne i powierzchnię.
Judith Keller, Walker Evans: The Getty Museum Collection (1995) — dokumentuje okres FSA i sekwencje południowe.

* „Publikacja, wystawa, historia kolekcji” tutaj jest informacyjny i nie łączy się z provenance oferowanego arkusza, co jest podane w nagłówku.