Imre Kocsis (1937-1991) - Untitled

Imre Kosics: Kompozycja z La Lune en Rodage III

Technika: sitodruk
Materiał: karton
Wymiary: 28 x 28 cm

Wydawca: Edition Panderma, Bazylea
Rok: wydano w 1977 roku
Nakład: egzemplarz nienumerowany z nakładu 230 egzemplarzy (65 egzemplarzy hors commerce nie było numerowanych)
Sygnatura: sygnowany

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Bazylea
Galerie von Bartha, Bazylea
Kolekcja prywatna, Bazylea

Stan / konserwacja:
dobry stan

Dodatkowe informacje:

Rzadka, limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to nienumerowany egzemplarz z nakładu 230 egzemplarzy (65 egzemplarzy hors commerce nie było numerowanych), należący do trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazało się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977. Zawierają one łącznie około 180 dzieł sztuki, które przedstawiają awangardową scenę artystyczną lat 50., 60. i 70. XX wieku. Dzieła zgromadził Carl Laszlo; znalazły się wśród nich prace najwybitniejszych artystów tamtych czasów, którzy przekazali ważne dzieła, często stanowiące przełom w ich twórczości i karierze. Na przykład praca Enrica Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotna praca Achrome Piera Manzoniego to jedyna tego rodzaju realizacja stworzona przez artystę.

Biografia:

Imre Kocsis (1937–1991) był węgiersko-niemieckim artystą grafiki konkretystyczno-konstruktywistycznej. W 1958 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Hamburgu. Po pierwszej wystawie indywidualnej w Galerie Leonhart w Monachium (1965) przeniósł się w 1971 roku do Düsseldorfu. W latach 1978–1982 Kocsis odbywał rezydencję w Stedelijk Museum w Amsterdamie, a następnie w P.S.1 w Nowym Jorku (obecnie MoMA PS1); był też wykładowcą wizytującym na Wydziale Rzeźby Szkoły Sztuk Pięknych w Reykjavíku (Islandia). W 1989 roku otrzymał Nagrodę Karla Ernsta Osthausa miasta Hagen. W 2009 roku Fundacja Sztuki Konkretnej i Wzornictwa w Ingolstadt przejęła część spuścizny artysty. Kocsis, Węgier, który wyemigrował do Niemiec w 1959 roku, od lat 60. XX wieku tworzył grafiki i rysunki. Już we wczesnych pracach artysta badał iluzje przestrzeni, które nie tyle wynikały z zastosowanej techniki graficznej, ile były ukryte w strukturze graficznej. Około 1968 roku Kocsis ograniczył paletę barw i rozwinął prosty „język form konkretystyczno-konstruktywistycznych”. W przeważnie wielkoformatowych obrazach zajmował się kompozycjami centralnymi, przekątnymi, układami przesuniętych form, kształtami kolistymi, przesunięciami płaszczyzn i złudzeniami wzrokowymi. Już w tych wczesnych pracach koncentrował się na „niekolorach” — czerni i bieli.