Salvatore Cippone (1942) - Nudo a letto

Cippone to pseudonim artystyczny, którym podpisuje się salentyński artysta urodzony w prowincji Lecce w 1942 roku. Samouk, uczęszczał do prywatnych pracowni artystycznych, a swoje prace zaczął wystawiać w okresie włoskich protestów młodzieżowych w 1968 roku. Preferuje technikę malarstwa olejnego na płótnie oraz akty. Jego styl to nowy impresjonizm; tworzy w nim również freski dla kościołów i bazylik południowych Włoch. Wystawia w galeriach we Włoszech, zdobywając liczne nagrody.

Dzieło przedstawione na zdjęciu to obraz figuratywny, wykonany techniką olejną na płótnie w 1978 roku. Podpis znajduje się w prawym górnym rogu. Kompozycja przedstawia profil pogrążony we śnie. Płótno ma wymiary 30 x 40 cm i jest otoczone klasyczną drewnianą ramą o wymiarach 44 x 54 cm. Ze względu na delikatne szkło zostanie wysłane z ubezpieczonym transportem. Pochodzenie: bezpośredni zakup od artysty. Brak certyfikatu autentyczności.

W malarskim geście Cippone wyczuwa się ciepły oddech materii, zmysłowy ruch, który przeistacza się w światło i zatracenie. Kobieca postać, uchwycona w chwili intymności, rozpływa się w fałdach prześcieradła niczym cofająca się fala. Kolor drga różowymi i błękitnymi tonami, przywodząc na myśl skórę i niebo, ciało i sen.
Swobodny, zmysłowy pociągnięcie pędzla przemienia ciało w pejzaż, w ruch duszy.
Nie ma tu voyeuryzmu, lecz kontemplacja: malarstwo staje się pieszczotą, pamięcią dotyku.
Salentyński artysta oddaje śródziemnomorską siłę ciała, jego światło i cień.
Każdy łuk jest rytmem, każde przejście tonalne — oddechem, który staje się malarstwem.
Postać, choć pogrążona w ciszy, zdaje się pulsować życiem i pożądaniem.
W tym napięciu między erosem a poezją Cippone prowadzi wyimaginowany dialog z Lucianem Freudem i Bonnardem.
Jego płótno jest pieśnią na cześć kruchości i potęgi ludzkiego ciała, zawieszonego między snem a rzeczywistością.