Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 10 (8/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac podejmujących temat dwoistości i ambiwalencji, które od 2013 roku kilkakrotnie stawały się viralowe i były publikowane przez największe magazyny na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE nawet Madonna poprosiła go w 2016 roku o zaprojektowanie okładki jej nowego albumu, ale ekscentryczny artysta, jak to często bywało, odmówił i wolał pozostać na uboczu.

______

Na sprzedaż:

Oryginalna fotografia (wysokiej jakości wydruk Fine Art) z serii Doublefaced (z 2013 roku), autorstwa Sebastiana Bienieka.

Istnieje tylko 9 indywidualnie numerowanych i sygnowanych oryginałów tej pracy (Doublefaced No. 10). Na sprzedaż wystawiony jest egzemplarz numer 8/9.

Większość oryginałów znajduje się w ważnych kolekcjach na całym świecie, m.in. w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.

Ta praca jest sprzedawana jako przedostatni zachowany egzemplarz oferowany bezpośrednio przez artystę.

Zwycięzca aukcji otrzyma ponadto wystawiony przez artystę na swoje nazwisko certyfikat autentyczności.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła:

- Tytuł: Doublefaced No. 10 (8/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 57,5 × 44 cm (wokół zdjęcia znajduje się biały margines o szerokości 4 cm; podane wymiary obejmują biały margines)
- Charakterystyka: dzieło jest fotografią (niepodklejoną i nieoprawioną)
- Papier: Baryta canson
- Technika wykonania: C-print
- Sygnatura: z przodu, w dolnej części, podpisana czerwonym długopisem, z tytułem, datą i pieczęcią

_____

Stan fotografii: bardzo dobry (bez uszkodzeń)


_____

Wysyłka:

Fotografia zostanie wysłana zwinięta w rulon.

_______

O serii Doublefaced:

Seria fotograficzna Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka jest bezsprzecznie uznawana za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii fotograficznych ery internetu. To doskonały przykład sztuki współczesnej, która nie tylko pojmuje ducha naszych czasów, lecz także odzwierciedla go w najczystszej postaci. W epoce zdominowanej przez cyfrową autoprezentację, nieustanne wymyślanie siebie na nowo i fragmentaryzację własnej tożsamości w mediach społecznościowych Bieniek swoimi pracami trafił w czuły punkt społeczeństwa. Jego dzieła uchwyciły głęboką ludzką potrzebę bycia jednocześnie zamaskowanym i widocznym w cyfrowym szumie oraz sprawiły, że dwoistość naszej współczesnej egzystencji stała się namacalna wizualnie.

Minimalistyczna, a zarazem głęboko niepokojąca koncepcja — drugie twarze rysowane eyelinerem i szminką na policzkach modelek — rozprzestrzeniła się viralowo w latach 2010. i trwale odcisnęła piętno na światowej popkulturze i świecie mody. O niezwykłej sile oddziaływania tego artystycznego impulsu i jego trafności świadczy ogromny wpływ, jaki wywarł na światowe ikony. „Królowa Popu” Madonna była tak zafascynowana hipnotycznym językiem wizualnym tej serii, że wybrała jedno ze zdjęć na okładkę swojego albumu Madame X. Koncepcja pozostawiła też wyraźny ślad w muzyce i popkulturze: w oficjalnym teledysku do przeboju Marilyna Monroe’a Pharrella Williamsa skopiowano ikoniczną ideę iluzji dwóch twarzy i zaprezentowano ją milionom odbiorców.

Najbardziej spektakularne połączenie awangardowej sztuki ciała ze światem haute couture seria osiągnęła na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant mody Simon Porte Jacquemus dostrzegł potencjał tych prac, wpisujący się w ducha czasów, i przeniósł ten styl na Paris Fashion Week, współpracując bezpośrednio z Sebastianem Bieniekiem. Kolekcja inspirowana sztuką Bienieka wywołała w świecie mody prawdziwą sensację i przyczyniła się do zdobycia przez Jacquemusa prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize, której wysokość wynosiła 150 000 euro. Dzięki połączeniu fenomenu internetowego, popkultury i haute couture seria Doublefaced dobitnie pokazała, jak tradycyjna sztuka może przekraczać granice analogowego świata i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (1975) jest uznawany za jednego z najbardziej radykalnych artystów przekraczających granice we współczesnym świecie sztuki. Cała jego twórczość była nieustannym, prowokacyjnym tańcem na cienkiej granicy między rzeczywistością a iluzją.

Urodzony na Górnym Śląsku Bieniek przyjechał do Niemiec w 1989 roku jako późny przesiedleniec i rozpoczął artystyczną drogę na Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Studiował tam sztuki piękne, pozostając pod wpływem skrajnie odmiennych osobowości: światowej sławy pionierki performansu Mariny Abramović oraz szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Universität der Künste Berlin, gdzie ukończył studia jako uczeń mistrzowski, równolegle studiując reżyserię w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Karierę rozpoczął pod koniec lat 90. w legendarnym berlińskim centrum sztuki Tacheles, skąd szybko ugruntował swoją pozycję. W 2013 roku międzynarodową sławę przyniosła mu viralowa seria fotograficzna Doublefaced, po której renomowane magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Już na wczesnym etapie kariery Bieniek zwracał na siebie uwagę działaniami, które głęboko niepokoiły publiczność i tradycyjny świat sztuki. Zainspirowany doświadczeniami własnego ciała na granicy wytrzymałości, których doświadczyła jego mentorka Abramović, wykorzystywał swoje ciało jako materiał. W jednej z wczesnych prac przez wiele dni codziennie zadawał sobie nową ranę na ramieniu, by fizycznie dokumentować przemijanie. Oprócz tych bolesnych procesów aranżował niepokojące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej: bez pozwolenia rozciągał długie odcinki taśmy ostrzegawczej, odgradzając wejścia do metra lub place w Berlinie. Pokazywał w ten sposób, jak bezrefleksyjnie ludzie podporządkowują się wizualnym i państwowym autorytetom. W wydanej w 2011 roku książce Realfake rozszerzył te eksperymenty na przestrzeń cyfrową: tworząc dziesiątki fałszywych profili, celowo manipulował algorytmami, mediami i opinią publiczną — na długo przed tym, zanim zjawisko „alternatywnych faktów” dotarło do światowej polityki.

Absolutnym i najbardziej radykalnym zwieńczeniem tej interdyscyplinarnej twórczości było zainscenizowanie własnej śmierci jako finałowego performansu artystycznego. Bieniek, który przez całe życie analizował mechanizmy medialnego rozgłosu, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozciągnął tę zasadę na ostateczną granicę ludzkiego istnienia. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o własnej śmierci, czemu towarzyszyły konceptualne nagrania wideo, takie jak jego Apology for being dead, wprawiając świat sztuki i opinię publiczną w osłupienie. Tym działaniem poszedł dalej niż jakikolwiek wcześniejszy artysta, przekraczając granice dyscyplin. Nie posługiwał się już wyłącznie płótnem, kamerą czy żywym ciałem, lecz uczynił właściwym dziełem sztuki całkowite zniknięcie, grę z zaświatami i następującą po niej medialną histerię. Bieniek ostatecznie udowodnił, że w epoce sieci cyfrowych nawet granica między życiem a śmiercią może być manipulowana i kształtowana, a w końcu stać się częścią hiperrzeczywistego spektaklu.