Anton Kaestner - #496 - S - " Earth ".

#496 - S - „Ziemia”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Farba akrylowa w sprayu na pleksiglasie o grubości 3 mm (ochrona przed UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalna praca namalowana kilkoma warstwami farby i/lub sprayu, której wyjątkowy, błyszczący efekt „glossy” przypomina powierzchnię pokrytą żywicą.

Wymiary: cale 15,2 * 12,1 * 0,12 / 36,8 * 30,8 * 0,3 cm, bez ramy.
Obraz jest dostarczany bez ramy.
Zalecana rama z wysokiej jakości aluminium niemieckiej marki Nielsen, model 34 (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), dostępna przy wysyłce za dodatkową opłatą w wysokości 80€.

Dzieło jest sygnowane na odwrocie.
Dołączony jest do niego certyfikat autentyczności.
Dostawa jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i autorem mieszkającym w Paryżu. Jego prace są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna — Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to mój nieżyjący już dziadek — rzemieślnik i artysta — zaszczepił we mnie ziarno pasji, która z czasem stała się sensem mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu własnego domu, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w szkicownikach formatu A4, a następnie A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, polubiłem także materiały o charakterze duchowym, ponieważ współbrzmiały z moimi poszukiwaniami dotyczącymi ludzkiej egzystencji, melancholii oraz głębszych prawd o naturze i życiu.
Droga do zostania artystą nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem karierę w międzynarodowym biznesie, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata — od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi zetknąć się z szeroką gamą wpływów kulturowych. Gdziekolwiek się znalazłem, zanurzałem się w lokalnym życiu artystycznym i czerpałem z twórczej energii danego miejsca.
Mimo że koncentrowałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, spokojnie tliła się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, odkrywać nowe techniki i doświadczać autentycznych przeżyć. Poprzez swoją sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, okazję do spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po odejściu z pracy w biznesie, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zdobyły uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, prezentowała wyjątkowe podejście do sztuki, odmienne od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na spodniej stronie poddanego recyklingowi wytłaczanego pleksiglasu — lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ten proces nie pozwala mi obserwować, jak powstaje praca. W jego trakcie nie mam wglądu wizualnego ani kontroli — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko jest dozwolone, by wyłączyć rozum! — kierowały efektem końcowym, warstwami i efektami lustrzanymi, które tworzę, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje w końcu odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające i wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przejrzystości, a zarazem nadają każdej pracy „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę swojego podejścia. Nie „emocje” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i poznawanie rzeczywistości — jej widzialnych i niewidzialnych opowieści. Moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak ująłby to francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace mogą niekiedy przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Ponadto pleksiglas nadaje obrazom połyskującą powierzchnię, w której można dostrzec własną sylwetkę — inną dla każdego kolejnego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że napięcie między „detalami dostrzeganymi z bliska” a „perspektywą pozwalającą objąć całość” zachęci widzów do wyruszenia we własne introspektywne podróże.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Satysfakcję daje mi po prostu nieustanny proces stawiania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło jest konfrontacją z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem i sposobem na inicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”