Anton Kaestner - #107 - XL - " Cantique #1 ".

#107 - XL - „Cantique #1”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.
Jeden z moich ulubionych obrazów z 2024 roku - https://antonkaestner.com/collections/best-of-2024/BO24

Farba akrylowa w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (ochrona przed UV).
Przezroczystość na wydruku.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło namalowane kilkoma warstwami, którego niepowtarzalny, błyszczący efekt „glossy” przypomina nałożenie żywicy.

Wymiary: cale 34,2 * 24,2 * 0,12 / 87 * 61,5 * 0,3 cm bez ramy.
Obraz jest dostarczany bez ramy.
Zalecana jest wysokiej jakości aluminiowa rama niemieckiej marki Nielsen, model 34 lub 34N (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm). Jest dostępna przy wysyłce za dodatkową opłatą w wysokości 150€.

Dzieło jest podpisane z tyłu.
Do obrazu dołączony jest certyfikat autentyczności.
Dostawa jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i autorem mieszkającym w Paryżu. Jego dzieła są wystawiane w całej Europie, Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i dzieł na stronie www.antonkaestner.com.

Następna wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to właśnie mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, zasiał ziarno tego, co z czasem stało się moją życiową pasją.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w zeszytach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, polubiłem również teksty duchowe, ponieważ współbrzmiały z moimi rozważaniami o ludzkim istnieniu, melancholii oraz głębszych prawdach natury i życia.
Droga do prawdziwego zostania artystą nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata: od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi poznać rozmaite wpływy kulturowe. Gdziekolwiek byłem, zanurzałem się w lokalnych środowiskach artystycznych i czerpałem z twórczej energii każdego miejsca.
Mimo że koncentrowałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tląc się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie rodzajem tajemnej medytacji — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Poprzez swoją sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i zastanowienia się nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę po karierze biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała niekonwencjonalne podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, pigmentami metalicznymi i farbami w sprayu na odwrocie recyklingowanego, ekstrudowanego pleksiglasu — lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ta metoda sprawia, że nie widzę pracy w trakcie jej powstawania. W czasie procesu nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko wolno, by wytrącić rozum z jego kolein! — kierowały efektem końcowym, układem warstw i efektami lustrzanymi, które tworzę, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje wreszcie odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania/utrwalania fotografii, jest wymagające i wyzwalające. Kompozycja zyskuje na głębi dzięki warstwom i przejrzystościom, a zarazem każde dzieło zachowuje „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo stosuję proste podejście. Nie „emocja” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / zawłaszczanie intelektualne”, lecz poszerzanie świadomości i zgłębianie rzeczywistości — jej widzialnych i niewidzialnych opowieści. Moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak ująłby to francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace mogą czasem przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Ponadto pleksiglas nadaje obrazom połyskującą skórę, w której można dostrzec własną sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących fragmentów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „detalami oglądanymi z bliska” a „dystansem pozwalającym objąć całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż introspekcyjną.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu satysfakcję daje mi nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co potrafię osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, eksploracją i sposobem na inicjowanie wartościowych rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”