Anton Kaestner - #474 - XXL - " On ".

Unikat, oryginalny obraz Antona Kaestnera, prosto z pracowni.
#474 – „On” – rozmiar XXL.
Bardzo duży format.
Jeden z moich ulubionych obrazów z 2026 roku: https://antonkaestner.com/collections/2026/BO26

Farba akrylowa w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (ochrona przed UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To dzieło namalowane kilkoma warstwami farby i/lub sprayu, którego wyjątkowy, błyszczący efekt „glossy” przypomina wykończenie żywicą.

Podczas licytacji proszę wziąć pod uwagę, że to dzieło w bardzo dużym formacie zostanie dostarczone w oprawie, gotowe do powieszenia. Sama rama jest warta 250 € brutto.

Wymiary: cale 47,2 * 34,3 * 0,12 / 120 * 87 * 0,3 cm bez ramy.
Obraz jest sprzedawany z aluminiową ramą niemieckiej marki Nielsen (wykończenie do wyboru z serii 34 lub 34 N) – cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm.

Dzieło jest sygnowane na odwrocie.
Dołączono do niego certyfikat autentyczności.
Dostawa jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i pisarzem mieszkającym w Paryżu. Jego prace są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to mój nieżyjący już dziadek, rzemieślnik i artysta, zaszczepił we mnie ziarno tego, co z czasem stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować na własny użytek, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w zeszytach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, zacząłem również cenić materiały o charakterze duchowym, ponieważ współgrały z moimi rozważaniami nad ludzkim istnieniem, melancholią oraz głębszymi prawdami natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę w biznesie, która prowadziła mnie po całym świecie – od Stanów Zjednoczonych po Maroko i Belgię, przez Azję i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i otworzyły mnie na różnorodne wpływy kulturowe. Gdziekolwiek się znalazłem, zanurzałem się w lokalnym życiu artystycznym i czerpałem z twórczej energii danego miejsca.
Mimo że skupiałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, tląc się po cichu pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie formą sekretnej medytacji – sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i doświadczać autentycznych przeżyć. Poprzez swoją sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery w biznesie, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, prezentowała charakterystyczne podejście do sztuki, odmienne od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanego, wytłaczanego pleksiglasu – lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ta metoda uniemożliwia mi obserwowanie, jak praca powstaje. W trakcie procesu nie mam żadnej informacji zwrotnej ani kontroli nad tym, co się dzieje – i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” – wszystko wolno, by wyłączyć rozum! – kierowały rezultatem, tworzonymi przeze mnie warstwami i efektami lustrzanymi, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje w końcu odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające, a zarazem wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przezroczystości, a mimo to każda praca zachowuje „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę swojego podejścia. Nie „emocja” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i zgłębianie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii – moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace mogą czasem przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu migotliwą powierzchnię, w której można dostrzec własną sylwetkę, inną dla każdego kolejnego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że zestawienie „detali oglądanych z bliska” z „perspektywą pozwalającą dostrzec całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż w głąb siebie.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu satysfakcję daje mi nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co mogę osiągnąć. Malowanie jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem i sposobem na inicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka pomnaża pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”.