Anton Kaestner - #525 - XL - " Cabo Polonio ".

#525 - XL - „Cabo Polonio”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Farby akrylowe w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (ochrona przed promieniowaniem UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło malowane wieloma warstwami, o wyjątkowym, błyszczącym wykończeniu „glossy”, przypominającym powierzchnię pokrytą żywicą.

Wymiary: cale 34,2 * 24,2 * 0,12 / 87 * 61,5 * 0,3 cm, bez ramy.
Obraz jest dostarczany bez ramy.
Zalecana jest wysokiej jakości aluminiowa rama niemieckiej marki Nielsen, model 34 lub 34N (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm). Można ją zamówić przy wysyłce za dodatkową opłatą 150 €.

Dzieło jest podpisane na odwrocie.
Dołączono Certyfikat Autentyczności.
Przesyłka jest ubezpieczona.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i pisarzem mieszkającym w Paryżu. Jego dzieła są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna — Genewa, styczeń 2027 r.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a wpływ mojego zmarłego dziadka, rzemieślnika i artysty, zasiał ziarno tego, co z czasem stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu własnego domu, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w szkicownikach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, polubiłem również treści duchowe, które współbrzmiały z moimi poszukiwaniami dotyczącymi ludzkiego istnienia, melancholii oraz głębszych prawd o naturze i życiu.
Droga do tego, by naprawdę zostać artystą, nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę w biznesie, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata — od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, kraje Azji i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi zetknąć się z wieloma wpływami kulturowymi. Gdziekolwiek się znalazłem, poznawałem lokalne środowiska artystyczne i czerpałem z twórczej energii danego miejsca.
Mimo że koncentrowałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, spokojnie tląc się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie swego rodzaju tajemną medytacją — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i doświadczać czegoś prawdziwego. Poprzez swoją sztukę zawsze chciałem dawać innym możliwość szczerego spotkania z pięknem, spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, prezentowała oryginalne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanego, wytłaczanego pleksiglasu — lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ta metoda uniemożliwia mi obserwowanie powstającej pracy. W trakcie procesu nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko jest dozwolone, by wytrącić rozum z rutyny! — prowadziły mnie ku efektowi końcowemu, warstwom i lustrzanym odbiciom, które tworzę, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje w końcu odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest zarazem wymagające i wyzwalające. Warstwy i przezroczystości wzbogacają wartości kompozycji, nadając każdej pracy „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę mojego podejścia. Nie „emocja” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i poznawanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści. Moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia” — „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace mogą niekiedy przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje obrazom migotliwą powierzchnię, na której można dostrzec własną sylwetkę — inną dla każdego kolejnego widza. Każda praca działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, barwy i faktury, a także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że zestawienie „detali oglądanych z bliska” z „perspektywą, która pozwala dostrzec całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż w głąb siebie.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Satysfakcję daje mi po prostu nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co potrafię osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem i sposobem na inicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka pomnaża pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”