Anton Kaestner - #524 - L - " Kyoto ".

#524 - L - „Kyoto”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Farby akrylowe w sprayu na płycie z pleksi o grubości 3 mm (ochrona przed promieniowaniem UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne, ręcznie malowane dzieło o wyjątkowym, błyszczącym wykończeniu „glossy”, przypominającym powierzchnię pokrytą żywicą.

Wymiary: cale 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 cm, bez ramy.
Obraz jest dostarczany bez ramy.
Zalecana rama wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen, wykonana z aluminium (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), dostępna przy wysyłce za dodatkową opłatą w wysokości 120€.

Dzieło jest sygnowane na odwrocie.
Dołączony jest do niego Certyfikat Autentyczności.
Przesyłka jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i pisarzem mieszkającym w Paryżu. Jego prace są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a wpływ mojego zmarłego dziadka — rzemieślnika i artysty — zasiał ziarno tego, co z czasem stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu domowym, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w zeszytach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również zamiłowanie do materiałów o wymiarze duchowym, ponieważ współgrały z moimi rozważaniami na temat ludzkiego istnienia, melancholii oraz głębszych prawd o naturze i życiu.
Droga do prawdziwego stania się artystą nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata — od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, kraje Azji i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi poznać szeroki wachlarz wpływów kulturowych. Gdziekolwiek się znalazłem, zanurzałem się w lokalnym środowisku artystycznym i czerpałem z twórczej energii danego miejsca.
Mimo że skupiałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, tląc się cicho pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze sprawiało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i doświadczać autentycznych przeżyć. Poprzez sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, okazję do spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na tylnej stronie pleksi z recyklingu, wytłaczanej metodą ekstruzji — lekkiej, gładkiej, błyszczącej i niekiedy kruchej powierzchni.
Ta technika nie pozwala mi obserwować pracy w miarę jej powstawania. W trakcie procesu nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko wolno, by wyłączyć rozum! — kierowały rezultatem, tworzonymi przeze mnie warstwami i efektami lustrzanymi, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje w końcu odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające i wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przejrzystości, nadając jednak każdej pracy „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „niezbywalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Świadomie upraszczam swoje podejście. Nie „emocje” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczanie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i badanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści. Moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia” — „le vif”, jak ująłby to francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace mogą czasem przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksi nadaje obrazowi migoczącą powłokę, w której można dostrzec własny zarys — inny dla każdego kolejnego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że połączenie „detali oglądanych z bliska” i „dystansu pozwalającego objąć całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż introspekcji.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Satysfakcję daje mi po prostu nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co potrafię osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, eksploracją i sposobem na inicjowanie wartościowych rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka pomnaża pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”