Anton Kaestner - #501 - S - " Skyphilia ".

#501 - S - „Skyphilia”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z paryskiej pracowni.

Farby akrylowe w sprayu na pleksi o grubości 3 mm (ochrona przed promieniowaniem UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło, namalowane kilkoma warstwami farby i/lub sprayu, o wyjątkowym, błyszczącym, „glossy” wykończeniu, przypominającym powierzchnię pokrytą żywicą.

Wymiary: cale 10,9 * 8,7 * 0,12 / 27,7 * 22 * 0,3 cm, bez ramy.
Obraz jest sprzedawany bez ramy.
Zalecana rama wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen, wykonana z aluminium, model 34 (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm). Można ją zamówić przy wysyłce za dodatkową opłatą w wysokości 60 €.

Dzieło jest sygnowane na odwrocie.
Dołączony jest do niego certyfikat autentyczności.
Przesyłka jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i pisarzem mieszkającym w Paryżu. Jego dzieła są wystawiane w całej Europie, Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to mój nieżyjący już dziadek, rzemieślnik i artysta, zaszczepił we mnie ziarno pasji, która z czasem stała się sensem mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu domowym, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w szkicownikach formatu A4, a następnie A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, zacząłem również cenić materiały o duchowym charakterze, ponieważ współgrały z moimi rozważaniami nad ludzkim istnieniem, melancholią oraz głębszymi prawdami o naturze i życiu.
Droga do tego, by naprawdę zostać artystą, nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata: ze Stanów Zjednoczonych do Maroka, Belgii, krajów Azji i Francji. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi zetknąć się z rozmaitymi wpływami kulturowymi. Gdziekolwiek byłem, zanurzałem się w lokalnym życiu artystycznym i chłonąłem twórczą energię każdego miejsca.
Choć skupiałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, tląc się po cichu pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca to podróż, podczas której mogę wystawiać na próbę swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i doświadczać czegoś autentycznego. Poprzez sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, szansę spojrzenia na świat z innej perspektywy i zastanowienia się nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i ku własnemu zaskoczeniu szybko zdobyłem uznanie — moje prace znalazły miejsce w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


Życiorys artystyczny

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanej, wytłaczanej pleksi — lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ta metoda sprawia, że nie widzę pracy w trakcie jej powstawania. Nie mam wówczas żadnej wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli nad procesem — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko, co może wytrącić rozum z utartych kolein! — kierowały ostatecznym efektem, układem warstw i tworzonymi przeze mnie lustrzanymi refleksami, a także pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy praca zostaje w końcu odsłonięta. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające, ale zarazem wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przezroczystości, a jednocześnie każda praca zachowuje „ascetyczny” charakter. Cieszę się, gdy rozpoznaję w niej „nieodzowne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę mojego podejścia. Nie „emocje” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie bycia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i poznawanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści — moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Moje prace mogą niekiedy przywodzić na myśl przejrzystość i świetlistość witraży, pozostają jednak niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksi nadaje obrazowi migotliwą powłokę, w której można dostrzec własną sylwetkę — inną dla każdego kolejnego widza. Każda praca działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, barw i faktur, a także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „detalami oglądanymi z bliska” a „dystansem pozwalającym dostrzec całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż w głąb siebie.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Satysfakcję daje mi po prostu nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każda nowa praca jest konfrontacją z własnymi ograniczeniami, skłaniającą mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo to dla mnie codzienne rzemiosło, poszukiwanie i sposób na inicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”