Anton Kaestner - #67 - XXL - " Jubili ".

Unikatowy egzemplarz, oryginalny obraz Antona Kaestnera, bezpośrednio z pracowni.
#67 – „Jubili” – rozmiar XXL.
Bardzo duży format.

Farby akrylowe w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (ochrona przed UV).
Ten obraz nie jest reprodukcją. To dzieło malowane wieloma warstwami farby i/lub sprayu, którego wyjątkowy, błyszczący, „glossy” efekt przypomina nałożenie żywicy.

Podczas licytacji prosimy wziąć pod uwagę, że to dzieło w bardzo dużym formacie zostanie dostarczone w oprawie, gotowe do zawieszenia. Wartość samej ramy: 250 € z VAT.

Wymiary: cale 47,2 × 34,3 × 0,12 / 120 × 87 × 0,3 cm bez ramy.
Obraz jest sprzedawany z aluminiową ramą niemieckiej marki Nielsen (wykończenie do wyboru z serii 34 lub 34 N) – cale 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm.

Dzieło jest sygnowane na odwrocie.
Dołączono do niego certyfikat autentyczności.
Dostawa jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i autorem mieszkającym w Paryżu. Jego dzieła są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Najbliższa wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to mój nieżyjący już dziadek, rzemieślnik i artysta, zaszczepił we mnie ziarno tego, co z czasem stało się moją życiową pasją.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu domowym, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w zeszytach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo nieprzedstawiające i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również zamiłowanie do materiałów o duchowym charakterze, które współbrzmiały z moimi poszukiwaniami dotyczącymi ludzkiego istnienia, melancholii oraz głębszych prawd o naturze i życiu.
Droga do tego, by naprawdę zostać artystą, nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata – od Stanów Zjednoczonych po Maroko i Belgię, przez Azję i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi poznać rozmaite wpływy kulturowe. Gdziekolwiek byłem, zanurzałem się w lokalnym świecie sztuki i czerpałem z twórczej energii każdego miejsca.
Mimo że skupiałem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tląc się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie formą sekretnej medytacji – sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca jest podróżą, podczas której mogę sprawdzać własną kreatywność, poznawać nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Poprzez swoją sztukę zawsze chciałem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, odbyła się w Paryżu pod koniec 2024 roku i zaprezentowała odrębne podejście do sztuki, dalekie od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie ekstrudowanego pleksiglasu z recyklingu – lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a niekiedy kruchej powierzchni.
Ta technika nie pozwala mi obserwować, jak praca powstaje. W trakcie procesu nie mam żadnej wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli – i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” – wszystko jest dozwolone, by wyłączyć rozum! – kierowały rezultatem, układem warstw i efektami lustrzanymi, które tworzę, a także pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje wreszcie odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające, a zarazem wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przezroczystości, a jednocześnie każda praca zyskuje „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieodzowne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkrywamy, gdy zatrzymujemy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę swojego podejścia. Nie „emocja” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i odkrywanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści – moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace mogą czasem przywodzić na myśl przezroczystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malowidłu mieniącą się powierzchnię, w której można dostrzec własną sylwetkę – inną dla każdego kolejnego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących elementów wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że zestawienie „detali oglądanych z bliska” z „perspektywą pozwalającą dostrzec całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną introspektywną podróż.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu satysfakcję daje mi nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło jest konfrontacją z własnymi ograniczeniami, skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co potrafię osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem, sposobem na inicjowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”