Anton Kaestner - #468 - M - " Chrome #2 ".

#468 - M - „ Chrome #2 ”.
Unikatowe dzieło, oryginalna praca Antona Kaestnera, prosto z normandzkiej pracowni.

Akryl w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
Ten obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło, namalowane kilkoma warstwami farby i/lub sprayu, o wyjątkowym, błyszczącym wykończeniu „glossy”, przypominającym zastosowanie żywicy.
Przezroczystość na piwoniach.

Wymiary: cale 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm bez ramy.
Obraz jest dostarczany bez ramy.
Zalecana wysokiej jakości aluminiowa rama niemieckiej marki Nielsen, model 34 (cale 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), dostępna przy wysyłce za dodatkową opłatą w wysokości 90 €.

Dzieło jest podpisane na odwrocie.
Dołączono do niego certyfikat autentyczności.
Dostawa jest objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i pisarzem mieszkającym w Paryżu. Jego dzieła są wystawiane w całej Europie, w Szwajcarii, Dubaju i Japonii. Więcej informacji i prac można znaleźć na stronie www.antonkaestner.com.

Następna wystawa – Genewa, styczeń 27.


„Biografia

Urodziłem się w Genewie w Szwajcarii i dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna oraz bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. W mojej rodzinie ceniono kreatywność, a to mój nieżyjący już dziadek, rzemieślnik i artysta, zaszczepił we mnie ziarno pasji, która z czasem stała się sensem mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować w zaciszu domowym, eksperymentując z niezliczonymi farbami akrylowymi w szkicownikach formatu A4, a później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również upodobanie do materiałów o duchowym charakterze, ponieważ współbrzmiały z moimi rozważaniami na temat ludzkiej egzystencji, melancholii oraz głębszych prawd o naturze i życiu.
Droga do tego, by naprawdę zostać artystą, nie była jednak natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady rozwijałem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie w różne zakątki świata: od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Podróże poszerzyły moje horyzonty i pozwoliły mi poznać różnorodne wpływy kulturowe. Gdziekolwiek się znalazłem, zanurzałem się w lokalnym świecie sztuki i czerpałem z twórczej energii danego miejsca.
Mimo skupienia na karierze biznesowej sztuka zawsze była częścią mnie, tląc się po cichu pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malowanie było dla mnie rodzajem sekretnej medytacji — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na własnym wnętrzu.
Malowanie zawsze dawało mi ogromną satysfakcję. Każda nowa praca jest podróżą, podczas której mogę sprawdzać swoją kreatywność, poznawać nowe techniki i doświadczać autentycznych przeżyć. Poprzez swoją sztukę zawsze pragnąłem zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, okazję do spojrzenia na świat z innej perspektywy i zastanowienia się nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem pracownię w Paryżu i zacząłem oddawać się wyłącznie sztuce. Pod koniec 2023 roku rozpocząłem publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.


CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała moje wyjątkowe podejście do sztuki, odmienne od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie poddanego recyklingowi, wytłaczanego pleksiglasu — lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem kruchej powierzchni.
Ta metoda uniemożliwia mi obserwowanie, jak praca powstaje. W trakcie procesu nie mam żadnej wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli — i właśnie to mi odpowiada. Pozwalam, by „przypadkowe eksperymenty” — wszystko, co może wytrącić rozum z utartych kolein! — kierowały końcowym rezultatem, układem warstw i efektami lustrzanymi, które tworzę, pozostawiając przestrzeń na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostaje wreszcie odsłonięte. To podejście, przywodzące na myśl proces wywoływania i utrwalania fotografii, jest wymagające, a zarazem wyzwalające. Wartości kompozycji wzbogacają warstwy i przezroczystości, a jednocześnie każda praca zachowuje „ascetyczny” charakter: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieusuwalne konieczności”, czyli to, co możemy odkryć, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celowo zachowuję prostotę swojego podejścia. Nie „emocja” ani „koncepcja teoretyczna”, lecz doświadczenie istnienia. Nie „szybka konsumpcja” ani „intelektualizacja / intelektualne zawłaszczanie”, lecz poszerzanie świadomości i poznawanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści — moja sztuka jest poszukiwaniem „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak powiedziałby francuski mistrz science fiction Alain Damasio.
Choć moje prace mogą czasem przywodzić na myśl przezroczystość i świetlistość witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malowidłu migotliwą powierzchnię, w której można dostrzec własną sylwetkę — inną dla każdego kolejnego widza. Każda praca działa jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, patrzy.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących elementów wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami oglądanymi z bliska” a „perspektywą pozwalającą dostrzec całość” zachęci widzów do wyruszenia we własną podróż introspekcyjną.
Nie twierdzę, że znam wszystkie odpowiedzi, i chcę zachować pokorę wobec tego, co można osiągnąć. Satysfakcję daje mi po prostu nieustanny proces zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło jest konfrontacją z własnymi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem i sposobem na inspirowanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję patrzenia”.

Anton Kaestner”