Peter Robert Keil - "Famous Actress", 100 x 70

Peter Robert Keil (* 6. August 1942 w Zöllitzau, prowincja Brandenburgia)

Olej/akryl na płótnie, gęsty kolorystycznie nakład malarski

Wymiary około 100 x 70 cm

Podpisany w prawym dolnym rogu i na odwrocie / dodatkowo opatrzony tytułem i datowany: 1994

Stan dobry, intensywnie zachowujące kolory; pojedyncze wgniecenia na brzegu.

Peter Robert Keil (* 6. August 1942 w Zöllitzau, prowincja Brandenburgia) jest niemieckim malarzem i rzeźbiarzem.

Syn kowala artystycznego utracił ojca już w najwcześniejszym dzieciństwie podczas II wojny światowej. Jego utalentowana artystycznie matka przetrwała z synem koniec wojny i przedostała się na Zachodni-Berlin, skąd po wojnie osiedlili się.

Tam Keil dorastał w robotniczym kwartale Berlin-Wedding i wkrótce odkrył swoje zainteresowanie malarstwem – zwłaszcza ekspresjonistycznymi artystami oraz twórczością Pabla Picassa.

Malarz Otto Nagel, pochodzący z wschodniego Berlina, stał się od około 1954 mentorem i nauczył go pierwszych umiejętności rzemieślniczych i technik malarskich.

W 1956 roku Keil rozpoczął naukę zawodu ślusarza artystycznego, a między 1959 a 1961 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.

W wyniku budowy Muru Berlińskiego kontakt z mentorem Naglem został w dużej mierze zerwany, a Keil od początku lat 60. przeniósł się na stałe za granicę.

Podczas studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie Keil nawiązał kontakt z licznymi innymi artystami, którzy mieli ukształtować jego pokolenie, np. Georg Baselitz, Eugen Schönebeck, Markus Lüpertz i Joachim Schmettau.

W swoim okresie na Majorce wielokrotnie spotykał się z Joanem Miró w jego pracowni.

Od początku lat 60. Keil zajmował pracownie w Paryżu, Londynie, Berlinie i USA. Obecnie żyje i pracuje w większości w Zimmerau (Bawaria), Berlinie i Los Angeles.

Na początku swojego twórczego dorobku Keil kierował się stylowo ku niemieckiemu ekspresjoniźmowi.

Tematycznie interesowały go wówczas w pierwszych latach berlinskiej kariery przede wszystkim typowe środowiska miejskie i margines społeczeństwa.

Równolegle z pobytem w Paryżu i związanym z tym zanurzeniem w tamtejszym nocnym życiu na początku lat 60. można zaobserwować ogromną zmianę w jego stylu.

Keil coraz wyraźniej odchodzi od realizmu na rzecz nowego, znacznie bardziej spontanicznego i dynamicznego malarskiego języka, który rozwijał w czasie pobytu w Londynie, a ostatecznie jako część berlińskiej Neue Wilde na początku lat 80.

Użycie intensywnych, aż krzykliwych kolorów, a także rezygnacja z realistycznej przedstawiania świata stały się od tego momentu charakterystycznymi cechami jego stylu.

Kolor jego obrazów jest nakładany za pomocą szybkich i gwałtownych pociągnięć pędzla, a motywy jego prac często są dodatkowo zniekształcane przez elementy graffiti.

Tematycznie Keil preferuje ludzkie postacie, portrety, sceny miejskie, pejzaże i martwe natury z kwiatami.

Emocjonalne malarstwo Keila prowadzone jest przede wszystkim przez pragnienie wyzwolenia spod społecznych ograniczeń i konwenansów.