Tijs Dragtsma (1992) - Elephants Against the Moon





€ 38 | ||
|---|---|---|
€ 35 | ||
€ 32 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145662
Doskonała ocena na Trustpilot.
Sygnowana oryginalna praca Tijsa Dragtsmy Elephants Against the Moon została wykonana techniką mieszaną w 2026 roku i jest sprzedawana w ramie.
Opis od sprzedawcy
Słonie przeciwko księżycowi to hołd dla obrazu Słonie Salvadora Dalego — wizji, w której słonie unoszą się na nogach zbyt cienkich i zbyt długich, by udźwignąć ich ciężar, niosąc na grzbietach pomniki, jak gdyby sama grawitacja zgodziła się zrobić wyjątek. To niezależne i wyjątkowe dzieło Tijsa Dragtsmy, a nie kopia, reprodukcja ani wydruk obrazu Dalego; nie ma też autoryzacji, poparcia ani licencji ze strony spadkobierców artysty ani żadnej fundacji noszącej jego imię.
Tutaj pochód zostaje zwielokrotniony i rusza przez pełnię księżyca wielkości samej nocy. Pięć słoni przemierza światło gęsiego, każdy wysoko stąpający na nogach wydłużonych niczym drut, każdy dźwigający inny ciężar: obelisk, wieżę strażniczą, wysoki żaglowiec pod pełnymi żaglami, mały dom, samotne drzewo. Dwie ludzkie postacie stoją daleko w dole, między nogami zwierząt, mniejsze niż rzucane przez nie cienie, obserwując karawanę zbyt dziwną i zbyt dostojną, by ją kwestionować.
Bez farby. Bez druku. Bez tuszu. Księżyc powstaje z pola drobnych rys wyżłobionych w szkle akrylowym — świetlistej kuli, która wypełnia większą część kadru. Z tej jasności słonie zostają wycięte, a nie narysowane; pozostają czystymi czarnymi sylwetkami na tle tego, czego nie potrafią całkowicie zasłonić, a ich niemożliwie długie nogi sięgają cieni, wyrytych równie jasno jak księżyc, od którego się odcinają.
Obraz jest zawsze widoczny, zarówno w bezpośrednim świetle, jak i bez niego. Światło go tu nie tworzy, lecz wyostrza: pod padającym ukośnie snopem powierzchnia księżyca nabiera głębi, a długie cienie rozlewają się jaśniej u stóp zwierząt; same słonie pozostają dokładnie tym, czym są — czarne, pewne siebie, niewzruszone.
Słonie Dalego niosły obeliski, bo to, co ziemskie, i to, co monumentalne, mogły współistnieć, jeśli pozwalała na to wiara. Ta karawana niesie więcej: wieżę, statek, dom, drzewo — jakby wszystko, wokół czego buduje się życie: schronienie, podróż, ambicję, pamięć, załadowano na nogi zbyt kruche, by to wszystko utrzymać, a mimo to posłano w drogę. Dwie postacie w dole nie sięgają po nic z tego. Tylko patrzą, jak karawana przechodzi — tak, jak dziecko spogląda na coś zbyt wielkiego, by dało się to wyjaśnić.
Słonie przeciwko księżycowi należy do In Tribute, cyklu w ramach Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy, w którym obrazy tworzone są przez kontrolowane uszkadzanie powierzchni, a nie za pomocą pigmentu czy druku. To samo uszkodzenie staje się sposobem na spotkanie z kamieniami milowymi sztuki nowoczesnej poprzez kompozycję całkowicie własną, zbudowaną ze światła, a nie z farby.
Z drugiego końca pokoju scena jawi się jako jeden monumentalny obraz — karawana przemierzająca niemożliwy księżyc. Z bliska odsłania się pole pojedynczych znaków, które ją tworzą; powierzchnia zmienia się między wyrazistością a spokojem, zależnie od tego, gdzie pada światło i gdzie stoi oglądający. To język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą.
„Księżyc nie wyjaśnia słoni. Po prostu daje im miejsce, po którym mogą iść”.
O Art with Scratch
Art with Scratch to zbiór prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Każde dzieło wyłania się z głębokiej czarnej powierzchni, ryte linia po linii, za sprawą niezliczonych precyzyjnych rys, które chwytają światło i wydobywają formę z ciemności.
Z daleka obraz wydaje się niemal fotograficzny. Wyrazisty, rozpoznawalny i pełen wyrazu. Jednak z bliska dzieło rozpływa się w gęstym polu pojedynczych znaków. Delikatnych, kruchych i niemal nieważkich. To, co wydawało się lite, okazuje się misterną siecią linii — każda jest świadomym gestem i każda jest niezbędna dla całości.
Światło nie tworzy obrazu. Ono go wyostrza. Czarna powierzchnia pochłania światło, a wyryte linie je odbijają. Gdy światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta postać jest wyraźna i precyzyjnie zarysowana. Z innego łagodnieje i znów osiada w ciemności, z której się wyłoniła, nigdy jednak nie znikając. Pod skupionym światłem reflektora kontrast się pogłębia, a obraz nabiera rzeźbiarskiego, niemal świetlistego charakteru.
Tym, co czyni tę technikę tak fascynującą, jest jej subtelne napięcie. Rytowanie jest bezpośrednie i nieodwracalne. Każda linia to decyzja, której nie można cofnąć. A jednak efekt nie jest surowy. Jest intymny, nastrojowy i pełen życia. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się kreacją. Nieobecność staje się obecnością.
W pracach takich jak ten portret postać nigdy nie jest całkowicie ustalona. Dzięki współgraniu linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i nastrojem. W pewnych chwilach postać zdaje się wychodzić z czerni. W innych znów pogrąża się w bezruchu. To właśnie w tym ruchu, między ostrością a spokojem, dzieło ożywa.
Jak każda materia naznaczona upływem czasu, powierzchnia ma własne ciche życie. Każda rysa przechowuje chwilę, oddech, gest. Razem tworzą nie tylko obraz, lecz także obecność, która wciąż się odsłania z każdą zmianą światła.
O artyście
Nazywam się Tijs Dragtsma i jestem założycielem TD Fine Art Studio.
Jako artystę napędza mnie nieustanna potrzeba odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako ustalonego stylu, lecz jako rozwijającą się przestrzeń odkryć, w której spotykają się materia, struktura, światło i emocje.
Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób? Jak twardość może stać się czymś intymnym? Jak precyzja może budzić emocje? Te poszukiwania leżą u podstaw wszystkiego, co tworzę.
W TD Fine Art Studio każdy cykl prac traktuję jak osobny świat, z własną logiką, atmosferą i tożsamością wizualną. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtórzenie i strukturę. Inne wyłaniają się z nieobecności, cienia, odbicia lub napięcia. Łączy je zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.
Fascynują mnie kontrasty. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a uczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione interpretacji. Nie chcę po prostu tworzyć obrazu, lecz dzieło, które przyciąga uwagę, skłania do refleksji i z czasem wciąż odsłania coś nowego.
TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której spotykają się te poszukiwania. To nie tylko pracownia, lecz rozwijający się artystyczny wszechświat, kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia dzieł wyrazistych, przemyślanych i pełnych życia.
Ta oferta zawiera wizualizacje wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Aby ocenić faktyczny stan obiektu, należy zapoznać się z oryginalnymi fotografiami.
Słonie przeciwko księżycowi to hołd dla obrazu Słonie Salvadora Dalego — wizji, w której słonie unoszą się na nogach zbyt cienkich i zbyt długich, by udźwignąć ich ciężar, niosąc na grzbietach pomniki, jak gdyby sama grawitacja zgodziła się zrobić wyjątek. To niezależne i wyjątkowe dzieło Tijsa Dragtsmy, a nie kopia, reprodukcja ani wydruk obrazu Dalego; nie ma też autoryzacji, poparcia ani licencji ze strony spadkobierców artysty ani żadnej fundacji noszącej jego imię.
Tutaj pochód zostaje zwielokrotniony i rusza przez pełnię księżyca wielkości samej nocy. Pięć słoni przemierza światło gęsiego, każdy wysoko stąpający na nogach wydłużonych niczym drut, każdy dźwigający inny ciężar: obelisk, wieżę strażniczą, wysoki żaglowiec pod pełnymi żaglami, mały dom, samotne drzewo. Dwie ludzkie postacie stoją daleko w dole, między nogami zwierząt, mniejsze niż rzucane przez nie cienie, obserwując karawanę zbyt dziwną i zbyt dostojną, by ją kwestionować.
Bez farby. Bez druku. Bez tuszu. Księżyc powstaje z pola drobnych rys wyżłobionych w szkle akrylowym — świetlistej kuli, która wypełnia większą część kadru. Z tej jasności słonie zostają wycięte, a nie narysowane; pozostają czystymi czarnymi sylwetkami na tle tego, czego nie potrafią całkowicie zasłonić, a ich niemożliwie długie nogi sięgają cieni, wyrytych równie jasno jak księżyc, od którego się odcinają.
Obraz jest zawsze widoczny, zarówno w bezpośrednim świetle, jak i bez niego. Światło go tu nie tworzy, lecz wyostrza: pod padającym ukośnie snopem powierzchnia księżyca nabiera głębi, a długie cienie rozlewają się jaśniej u stóp zwierząt; same słonie pozostają dokładnie tym, czym są — czarne, pewne siebie, niewzruszone.
Słonie Dalego niosły obeliski, bo to, co ziemskie, i to, co monumentalne, mogły współistnieć, jeśli pozwalała na to wiara. Ta karawana niesie więcej: wieżę, statek, dom, drzewo — jakby wszystko, wokół czego buduje się życie: schronienie, podróż, ambicję, pamięć, załadowano na nogi zbyt kruche, by to wszystko utrzymać, a mimo to posłano w drogę. Dwie postacie w dole nie sięgają po nic z tego. Tylko patrzą, jak karawana przechodzi — tak, jak dziecko spogląda na coś zbyt wielkiego, by dało się to wyjaśnić.
Słonie przeciwko księżycowi należy do In Tribute, cyklu w ramach Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy, w którym obrazy tworzone są przez kontrolowane uszkadzanie powierzchni, a nie za pomocą pigmentu czy druku. To samo uszkodzenie staje się sposobem na spotkanie z kamieniami milowymi sztuki nowoczesnej poprzez kompozycję całkowicie własną, zbudowaną ze światła, a nie z farby.
Z drugiego końca pokoju scena jawi się jako jeden monumentalny obraz — karawana przemierzająca niemożliwy księżyc. Z bliska odsłania się pole pojedynczych znaków, które ją tworzą; powierzchnia zmienia się między wyrazistością a spokojem, zależnie od tego, gdzie pada światło i gdzie stoi oglądający. To język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą.
„Księżyc nie wyjaśnia słoni. Po prostu daje im miejsce, po którym mogą iść”.
O Art with Scratch
Art with Scratch to zbiór prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Każde dzieło wyłania się z głębokiej czarnej powierzchni, ryte linia po linii, za sprawą niezliczonych precyzyjnych rys, które chwytają światło i wydobywają formę z ciemności.
Z daleka obraz wydaje się niemal fotograficzny. Wyrazisty, rozpoznawalny i pełen wyrazu. Jednak z bliska dzieło rozpływa się w gęstym polu pojedynczych znaków. Delikatnych, kruchych i niemal nieważkich. To, co wydawało się lite, okazuje się misterną siecią linii — każda jest świadomym gestem i każda jest niezbędna dla całości.
Światło nie tworzy obrazu. Ono go wyostrza. Czarna powierzchnia pochłania światło, a wyryte linie je odbijają. Gdy światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta postać jest wyraźna i precyzyjnie zarysowana. Z innego łagodnieje i znów osiada w ciemności, z której się wyłoniła, nigdy jednak nie znikając. Pod skupionym światłem reflektora kontrast się pogłębia, a obraz nabiera rzeźbiarskiego, niemal świetlistego charakteru.
Tym, co czyni tę technikę tak fascynującą, jest jej subtelne napięcie. Rytowanie jest bezpośrednie i nieodwracalne. Każda linia to decyzja, której nie można cofnąć. A jednak efekt nie jest surowy. Jest intymny, nastrojowy i pełen życia. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się kreacją. Nieobecność staje się obecnością.
W pracach takich jak ten portret postać nigdy nie jest całkowicie ustalona. Dzięki współgraniu linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i nastrojem. W pewnych chwilach postać zdaje się wychodzić z czerni. W innych znów pogrąża się w bezruchu. To właśnie w tym ruchu, między ostrością a spokojem, dzieło ożywa.
Jak każda materia naznaczona upływem czasu, powierzchnia ma własne ciche życie. Każda rysa przechowuje chwilę, oddech, gest. Razem tworzą nie tylko obraz, lecz także obecność, która wciąż się odsłania z każdą zmianą światła.
O artyście
Nazywam się Tijs Dragtsma i jestem założycielem TD Fine Art Studio.
Jako artystę napędza mnie nieustanna potrzeba odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako ustalonego stylu, lecz jako rozwijającą się przestrzeń odkryć, w której spotykają się materia, struktura, światło i emocje.
Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób? Jak twardość może stać się czymś intymnym? Jak precyzja może budzić emocje? Te poszukiwania leżą u podstaw wszystkiego, co tworzę.
W TD Fine Art Studio każdy cykl prac traktuję jak osobny świat, z własną logiką, atmosferą i tożsamością wizualną. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtórzenie i strukturę. Inne wyłaniają się z nieobecności, cienia, odbicia lub napięcia. Łączy je zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.
Fascynują mnie kontrasty. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a uczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione interpretacji. Nie chcę po prostu tworzyć obrazu, lecz dzieło, które przyciąga uwagę, skłania do refleksji i z czasem wciąż odsłania coś nowego.
TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której spotykają się te poszukiwania. To nie tylko pracownia, lecz rozwijający się artystyczny wszechświat, kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia dzieł wyrazistych, przemyślanych i pełnych życia.
Ta oferta zawiera wizualizacje wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Aby ocenić faktyczny stan obiektu, należy zapoznać się z oryginalnymi fotografiami.

