Planisfero - .; Verdussen - / - 1725






Specjalistka od starych książek, skupiona na sporach teologicznych od 1999 roku.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145662
Doskonała ocena na Trustpilot.
Ręcznie kolorowana, miedziorytowa mapa świata w dwóch hemisferach autorstwa I. Peetersa, wydana przez Verdussen w 1725 roku, o wymiarach 19 × 28,5 cm.
Opis od sprzedawcy
Karta techniczna
Tytuł: Planisfera o podwójnym półkuliście (tytuł opisowy).
Typologia: Mapa świata.
Autor: I. Peeters, czyli Jacob (Jacques) Peeters. U dołu tablatury znajduje się wpis „P. I. Peeters”.
Rysownik: Jacobus Harrewijn, podpisane w prawym dolnym rogu „Harrewyn fecit”.
Wydawca: Juan Bautista Verdussen.
Miejsce: Antwerpia.
Epoka: 1725, data wydania referencyjnego.
Technika: Miedzioryt galwaniczny na miedzi, wykonany aquafortą i burinem, z ręcznym barwieniem epoki na obwodach, profilach lądów oraz niektórych ozdobnych elementach.
Nośnik: Papier w palisadowej fakturze.
Wymiary: Strona 19 × 28,5 cm. Odbicie 14 × 27 cm.
Kompozycja: Jedna karta o rozwinięciu poziomym, złożona w celu wstawienia do woluminu. Dwa przylegające półkule w ramie prostokątnej, z alegorycznymi postaciami w rogach i w przestrzeniach między dwoma globami.
Dzieło pochodzenia: Możliwe, że pochodzi z Atlas abreviado lub Compendiosa geographia del mundo antiguo y nuevo Francisco de Afferden, Antwerpia, wydanie z 1725 roku.
Opis
Planisfera o podwójnej półkuli, Ameryki i Pacyfik po lewej, Europa, Afryka, Azja i Ocean Indyjski po prawej. Siatka chronometryczna meridian i równoleżników podkreśla równik, zwrotniki i kręgi polarne. Barwienie odróżnia kontury lądów i główne podziały geograficzne, powtórzone różnymi odcieniami pasów gradacyjnych obu półkuli. W przestrzeni nad globami widnieje Apollo na rydwanie słońca, a alegoryczne postacie (cztery kontynenty) i pejzaże ożywiają rogi i dolną część tablicy.
Regiony i terytoria przedstawione: W Ameryce Północnej widnieją Grenlandia, Labrador, Nowa Francja, Wirginia, Floryda, Nowe Hiszpanie i Kalifornia, przedstawiona jako wyspa. Na Karaibach rozpoznaje się Kubę, Hispaniolę, Portoryko i Antyle. W Ameryce Południowej wskazane są Peru, Brazylia, Paragwaj, Río de la Plata i Cieśnina Magellana. Półkula wschodnia obejmuje Wyspy Brytyjskie, Półwysep Iberyjski, Francję, Włochy, Europę Środkową i Skandynawię, a także Afrykę Północną, Gwineję, Przyląbek Dobrej Nadziei i Madagaskar. W Azji pojawiają się Arabia, Persja, Indie, Tartaria, Chiny, Japonia i archipelagi południowo-wschodniej Azji. W Oceanii ze względów technicznych częściowo zaznaczono wybrzeża Nowej Holandii, Ziemi Van Diemen i Nowej Zelandii.
Uwagi historyczno-artystyczne
Planisfera naśladuje model opublikowany przez Peetersa w Antwerpii w 1692 r. w Atlas en abrégé, a następnie powtórzony w hiszpańskojęzycznym atlasie Francisco de Afferden. Wyspa Kalifornia, niekompletny profil wybrzeża północno-zachodniego Ameryki i niedoskonałe kontury Australii i Nowej Zelandii dokumentują trwałość w edycjach początku XVIII wieku konwencji i wiedzy geograficznej ukształtowanej w poprzednim stuleciu.
Stan zachowania
Dwie pionowe skazy redakcyjne, silniej widoczne na rewersie. Delikatne przyciemnienie nośnika, z drobnymi kropkami i niewielkimi plamkami. Bardzo wąski margines prawy, z zachowanym filetowanem. Mała brzegowa ubytkowa po lewej stronie, poza częścią rytą. Pismo ręczne w lewym górnym rogu. Odwrotny biały kolor, z miejscowymi przerostami barwienia na recto."
Karta techniczna
Tytuł: Planisfera o podwójnym półkuliście (tytuł opisowy).
Typologia: Mapa świata.
Autor: I. Peeters, czyli Jacob (Jacques) Peeters. U dołu tablatury znajduje się wpis „P. I. Peeters”.
Rysownik: Jacobus Harrewijn, podpisane w prawym dolnym rogu „Harrewyn fecit”.
Wydawca: Juan Bautista Verdussen.
Miejsce: Antwerpia.
Epoka: 1725, data wydania referencyjnego.
Technika: Miedzioryt galwaniczny na miedzi, wykonany aquafortą i burinem, z ręcznym barwieniem epoki na obwodach, profilach lądów oraz niektórych ozdobnych elementach.
Nośnik: Papier w palisadowej fakturze.
Wymiary: Strona 19 × 28,5 cm. Odbicie 14 × 27 cm.
Kompozycja: Jedna karta o rozwinięciu poziomym, złożona w celu wstawienia do woluminu. Dwa przylegające półkule w ramie prostokątnej, z alegorycznymi postaciami w rogach i w przestrzeniach między dwoma globami.
Dzieło pochodzenia: Możliwe, że pochodzi z Atlas abreviado lub Compendiosa geographia del mundo antiguo y nuevo Francisco de Afferden, Antwerpia, wydanie z 1725 roku.
Opis
Planisfera o podwójnej półkuli, Ameryki i Pacyfik po lewej, Europa, Afryka, Azja i Ocean Indyjski po prawej. Siatka chronometryczna meridian i równoleżników podkreśla równik, zwrotniki i kręgi polarne. Barwienie odróżnia kontury lądów i główne podziały geograficzne, powtórzone różnymi odcieniami pasów gradacyjnych obu półkuli. W przestrzeni nad globami widnieje Apollo na rydwanie słońca, a alegoryczne postacie (cztery kontynenty) i pejzaże ożywiają rogi i dolną część tablicy.
Regiony i terytoria przedstawione: W Ameryce Północnej widnieją Grenlandia, Labrador, Nowa Francja, Wirginia, Floryda, Nowe Hiszpanie i Kalifornia, przedstawiona jako wyspa. Na Karaibach rozpoznaje się Kubę, Hispaniolę, Portoryko i Antyle. W Ameryce Południowej wskazane są Peru, Brazylia, Paragwaj, Río de la Plata i Cieśnina Magellana. Półkula wschodnia obejmuje Wyspy Brytyjskie, Półwysep Iberyjski, Francję, Włochy, Europę Środkową i Skandynawię, a także Afrykę Północną, Gwineję, Przyląbek Dobrej Nadziei i Madagaskar. W Azji pojawiają się Arabia, Persja, Indie, Tartaria, Chiny, Japonia i archipelagi południowo-wschodniej Azji. W Oceanii ze względów technicznych częściowo zaznaczono wybrzeża Nowej Holandii, Ziemi Van Diemen i Nowej Zelandii.
Uwagi historyczno-artystyczne
Planisfera naśladuje model opublikowany przez Peetersa w Antwerpii w 1692 r. w Atlas en abrégé, a następnie powtórzony w hiszpańskojęzycznym atlasie Francisco de Afferden. Wyspa Kalifornia, niekompletny profil wybrzeża północno-zachodniego Ameryki i niedoskonałe kontury Australii i Nowej Zelandii dokumentują trwałość w edycjach początku XVIII wieku konwencji i wiedzy geograficznej ukształtowanej w poprzednim stuleciu.
Stan zachowania
Dwie pionowe skazy redakcyjne, silniej widoczne na rewersie. Delikatne przyciemnienie nośnika, z drobnymi kropkami i niewielkimi plamkami. Bardzo wąski margines prawy, z zachowanym filetowanem. Mała brzegowa ubytkowa po lewej stronie, poza częścią rytą. Pismo ręczne w lewym górnym rogu. Odwrotny biały kolor, z miejscowymi przerostami barwienia na recto."
