Matteo Ciffo - Frammenti - Cavallo di Troia

- Rzeźba współczesna Matteo Ciffo (Włochy - 1987)
- Tytuł Fragmenty-Koń Trojański
- Rok 2026. Wydanie 5/8
- Podpisana i autentyczona przez artystę, z certyfikatem autentyczności
- Materiał: odlewanie na zimno proszków marmuru i kamienia
- Stan doskonały
- W zestawie WYJMOWALNE tylne wsparcie dla większego bezpieczeństwa i stabilności (wskazane na ostatnich zdjęciach czerwoną strzałką)

Kolekcja FRAGMENTY

Porównanie ze sztuką klasyczną stanowi kluczowy element tej kolekcji. Te formy, historycznie kojarzone z ideą doskonałości, wieczności i pamięci zbiorowej, przyjmowane są jako punkt wyjścia i poddawane procesowi fragmentacji i redefinicji.
Forma nie jest już pojmowana jako stabilna jednostka, lecz jako kondycja przejściowa. Zostaje przerwana, rozbita na bloki i fragmenty, tworząc nową strukturę, w której czas nie ukrywa się już, lecz staje się widzialnym elementem.
Ta tendencja eliminuje ideę doskonałości jako stanu absolutnego. To, co wydaje się wieczne, zdradza swoją wrażliwość. Forma klasyczna przetrwa, ale przemieniona: nie jako symbol nieśmiertelności, lecz obecność przeniknięta przez czas, narażona na przemiany i przywrócona nowemu wymiarowi.



MATTEO CIFFO

Urodzony w Bielli w 1987 roku, od 2007 roku rozwija badania skoncentrowane na materii, jej przemianie i pamięci, którą zachowuje. Moja praca rodzi się z bezpośredniego kontaktu z szlachetnymi i złożonymi materiałami, takimi jak proszki marmuru i kamień, naturalne pigmenty, ziemie armenińskie, tlenki i metale. Nie traktuję ich jako prostych narzędzi wyrazu, lecz jako żywe obecności, nosicieli czasu, historii i możliwości odrodzenia.

Poprzez proces, który uważam za bardziej rytuał niż rzeźbę: ponowne narodziny kamienia prowadzone moją ręką. Ta praktyka rodzi się z obserwacji i chęci przywrócenia życia temu, co zostało rozbite, porzucone lub zapomniane. Fragmenty i odpady, często pochodzące z pracy innych rzeźbiarzy, stają się surowcem dla moich prac.
Chodzi o materiały, które mają w sobie already historię. Rozkładam ich i komponuję ponownie, tworząc formy, które nie należą już do poprzedniego stanu, lecz do nowego warunku. Każde dzieło wyłania się z delikatnego równowagi między utratą a odrodzeniem, między pamięcią a możliwościami, ujawniając moment, w którym materia przestaje być tym, czym była, i staje się czymś innym.

Droga przybiera formę transformacji, która przekracza tradycyjną rzeźbę, zbliżając się do niemal alchemicznego wymiaru. Wykorzystuję materiały, które już miały swoje istnienie, rozkładam je i rekombinuję, aby generować nowe formy i tożsamości. Każde dzieło wyłania się z napięcia między destrukcją a regeneracją, między utratą a pamięcią, czyniąc widocznym stan ciągłej przemiany.
Badania konfrontują się z materiałami, które ucieleśniają głęboką sprzeczność: pozornie wieczne i niezniszczalne, a jednocześnie wrażliwe i podatne na uszkodzenia. To, co wydaje się niezmienne, ujawnia niestabilną naturę zdolną do reagowania, utleniania i przemiany w czasie. Ta cecha czyni materiał aktywną częścią pracy, zaangażowaną w stały dialog z czasem i otoczeniem.
Doskonalość ustępuje miejsca kruchości, a wieczność objawia się jako żywa, ludzka doświadczenie. Materia nie jest podporządkowana, staje się współautorką, pozostawiając na powierzchni ślady gestu, procesu i własnej ewolucji.

Autodidakt, zbudowałem swoją ścieżkę poprzez eksperymenty, obserwację i słuchanie. Podejście nie dąży do kontroli, lecz do towarzyszenia materiałowi w jego przemianie. Kształty powstające odzwierciedlają funkcjonowanie pamięci: struktury, w których fragmenty, ślady i nieobecności współistnieją i odnawiają się.
Ta praktyka bada materię jako żyjące archiwum. Rzeźby pojawiają się jako obecności zawieszone między ruiną a odrodzeniem, między trwaniem a przemianą, przywracając materii głęboko współczesny i ludzki wymiar.