René Francisco (1960) - Ignopolis. Serie.

René Francisco. Kuba. 1960
Kategoria: Ryzunki i Grafiki Obra Gráfica
Seria: Ignipolis
Wydawca: Del Campo i inni. Warsztat Prado. Madryt.
Technika: Litoografia
Nośnik: Papier Conqueror Connoiseur 300 g
Wymiary: 62 x 82 cm – (50 x 70 cm w odcisku)
Edycja: 100 egzemplarzy
Numeracja egzemplarza może się różnić, ale zawsze mieści się w certyfikowanej edycji 100 oryginalnych egzemplarzy, podpisanych i ręcznie ponumerowanych.
P/A: 10
H.C.: 10
P/T: 5
Gatunek: Abstrakcyjny, Geometryczny

Przynależy do pokolenia artystów, które wyłoniło się pod koniec lat osiemdziesiątych. René Francisco Rodríguez (Holguín, Kuba, 1960) został wyróżniony w Narodowym Muzeum Sztuk Pięknych Nagrodą Narodową Sztuk Plastycznych w 2010 roku. To wyróżnienie nadawane corocznie przez Ministerstwo Kultury Kuby od 1994 roku przyznawane jest jednorazowo twórcy sztuk wizualnych, żyjącemu i mieszkowiemu w kraju, za całokształt dorobku. To pierwsze takie wyróżnienie dla artysty urodzonego po 1959 roku.

René Francisco jest absolwentem Państwowej Szkoły Sztuki (ENA) w 1982 roku oraz Wyższego Instytutu Sztuk (ISA) w 1987, ośrodka, gdzie prowadził nieortodoksyjną edukację. Od lat dziewięćdziesiątych XX wieku stał się obowiązującym punktem odniesienia w kubańskim sztukach w duecie z Eduardo Ponjuán, a następnie w samotnej karierze.

Jego artystyczny przekaz utrzymuje stałą tendencję wzrostową, łącząc: eksperyment, odnowę, badania, krytyczny sens i zainteresowanie sprawami społecznymi; zbieżności, które znajdują także odzwierciedlenie w jego transgresyjnej działalności pedagogicznej, która stanowi nierozerwalną całość z całokształtem jego twórczości. Rene Francisco okazał się być „ułatwiaczem lub medium” – jak sam niedawno zdefiniował – dla kolejnych generacji młodych artystów, z których niektórzy są obecnie uznanymi postaciami kubańskiego ruchu plastycznego.

Jego praca pedagogiczna, która liczy już dwadzieścia lat, po raz pierwszy zyskała międzynarodowe uznanie na VII Biennale Hawany, gdy w 2000 roku Galerii DUPP – w trzeciej edycji projektu From a Pedagogical Pragmatic – przyznano Nagrodę UNESCO na rzecz wspierania sztuk. Następnie doktorat honorowy w Sztukach Pięknych Instytutu Sztuki San Francisco w Kalifornii, USA, w 2001 roku, uznawał jednocześnie jego działalność artystyczną i mistrzostwo.

Świadectwem jego twórczej energii są dwadzieścia cztery wystawy indywidualne, które zorganizował do chwili obecnej. Wśród najważniejszych z ostatniego pięciolecia znajdują się: prezentacja na 52. Biennale w Wenecji, Włochy (2007), Historias cruzadas w PanAmerican Art Projects, USA (2008) oraz w Hawanie wystawy Interprete (2009) i Pinturas del ayer y del mañana (2010).

Obowiązkowa wzmianka o jego pracy społecznie zaangażowanej znanej jako Patio de Nin, w dzielnicy El Romerillo (2004/2005) – aby podać tylko jeden przykład – a także wspólny projekt Plaza almada (2009), połączony z rezydencjami, warsztatami i warsztatami na różnych kontynentach. Różnorodne i dynamiczne dzieło stworzone przez Rene Francisco, związane ze społecznym, krytycznym i niepokornym charakterem, odnosi się nie tylko do egzystencjalnych problemów kraju, ale także do zakamarków jego historii.

Procesowy charakter tej twórczości i jej performatywność podnosi się, podobnie jak sama praktyka artystyczna, potwierdzając przekonanie, że sztuka spotyka się z życiem, rozpuszcza się w nim i potrafi je przekształcać.

Obecnie stał się częścią kilku najważniejszych kolekcji w Hiszpanii, oprócz tych, w których już figurują takie jak kolekcja Jorge Perez z Miami, Ella Fontanal de Cisneros itp. Przygotowuje na listopad 2026 roku, jako kurator wystawy w Casa de América z okazji Szczytu Głowych Państw Ibéroamerykańskich."