Jules Boulez (1889-1960) - Colette

Kunstschilder Jules Boulez (1889 - 1969) należał do trzeciej grupy Latemskiej Szkoły. Do tej grupy zaliczani są: Hubert Malfait, Albert Saverys, Jozef De Coene, Arthur Deleu, Albert Claeys, Victor Lorein, Achiel Van Sassenbroeck, Louis Pevernagie i Maurice Schelck.

Urodził się w Sint-Eloois-Vijve (W.VL) 6 maja 1889. Studiował w Koninklijke Academie voor Schone Kunsten w Gandzie pod kierunkiem Jana Delvina i Georges’a Minne’a. Dwóch kolegów z klasy pozostali dobrymi przyjaciółmi: Albert Saverijs i Albert Claeys. Studiował także w Paryżu w Louvre-school. W 1916 roku osiedlił się w Oudenaarde. Poza malarstwem był również znakomitym nowoczesnym rzeźbiarzem meblowym. Wystawy jego prac były organizowane m.in. w Paryżu, Sztokholmie, Budapeszcie, Brukseli, Tel Awiwie, Rotterdamie, Dreźnie oraz w kraju m.in. w Brukseli, Gentzie i Kortrijk.

Jules Boulez figuruje w Leksykonie Westflańskich artystów plastycznych I, BAS I i Dwóch wiekach sygnatur belgiskich artystów. (Piron)

Obraz przedstawia młodą, nagą kobietę w jej sypialni. Na tylnej stronie płótna obok wzmianki 1943 widnieje napis „Colette”. Kim była Colette? Czy kiedykolwiek się dowiemy?

Chociaż ekspresjonistyczne dzieło na pierwszy rzut oka ma ponury kolor, można dostrzec bardzo interesujące (kolorystyczne) detale. W lewym górnym rogu widzimy np. zasłonę z subtelnymi odcieniami niebieskiego i fioletowego. Poniżej znajduje się umywalka z wyraźnym, prawie złotym odcieniem wody. Zaskakujący akcent stanowi czerwony rumieniec na twarzy kobiety. Za nią stoi łóżko z prętami, również z wyraźnie jasnymi akcentami pościeli. Z lewej strony łóżka stoi prosty krzesło. To element, który często pojawia się w jego pracach. Sama kobieta ma piękną, silną budowę i pewny siebie wyraz twarzy. Być może była prostytutką.

Rama jest bardzo oszczędna i na szczęście przez lata nie została wymieniona. Ponieważ Jules Boulez był również utalentowanym projektantem mebli, lista ta jest z pewnością więcej niż pewna, że wykonał ją osobiście. Obraz z tylnej strony opatrzony datą 1943, w połowie II wojny światowej. To mogło tłumaczyć brak właściwego drewna lub środków finansowych jako przyczynę powstania tej bardzo prostej, lecz autentycznej listwy.