José Gallel y Beltrán (1825- 1887) - Paesaggio

08
dni
10
godziny
30
minuty
46
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Leo Setz
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Leo Setz

Ponad 30 lat doświadczenia jako handlarz, rzeczoznawca i konserwator sztuki.

Estymacja  € 1.500 - € 1.700
Nie zalicytowano

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879

Doskonała ocena na Trustpilot.

Paesaggio to obraz olejny José Gallel y Beltrána z 1861 roku, sygnowany odręcznie i wskazany jako pochodzący z Włoch.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

Gallel Beltrán, José. Valencia, 1825 – 1887. pejzaż 1861
malarz niezwykle rzadki hiszpański

José Gallel Beltrán
Gallel Beltrán, José. Valencia, 4.XI.1825 – 6.III.1887. Malarz, dekorator i scenograf.

Scenograf, malarz, ra

Biografia
Urodzony w rodzinie rzemieślników, Gallel studiował w Królewnej Akademii Sztuk Pięknych w San Carlos. Portretysta, pejzażysta i malarz genre, był także dekoratorem i scenografem. W swoich pejzażach ewoluował od akademickiego podejścia, zawsze inspirowanego naturą, ku interpretacji bardziej realistycznej. Wśród licznych jego portretów wyróżniają się portrety pisarzy José Bernat Baldoví i José de Orga, namalowane odpowiednio w 1879 i 1882 dla towarzystwa Lo Rat-Penat.

Gallel dekorował budynki, takie jak sierociniec św. Vicente Ferrer i szpital psychiatryczny św. Jana Chrzciciela, a także prywatne rezydencje, jak ta należąca do Santiago Garcii przy ulicy Almudín. Według barona de Alcahalí, malował także w domach markiza Campo, hrabiego Parcent, markiza San Juan oraz Salvadora González, a także w kościołach Carlet, Alfafar, Aldaya, Picasent, Luchente, Soneja, Almácera oraz w Valencji, w kościele św. Nicholasa i kaplicy Matki Bożej Opuszczonych. W 1871 odrestaurował kaplicę Kolegia Patriarszego, a w 1878 namalował monument na Wielkanoc w parafialnym kościele Santa María w Alcoy. W 1881 Gallel namalował trzy dzieła alegoryczne na sufit sklepu rodziny Villanueva przy ulicy Paz: obraz centralny przedstawiał Trzy Gracje, a boczne – Merkurego i Apella.

Wziął udział w licznych wystawach. W 1846 otrzymał wyróżnienie honorowe na wystawie organizowanej przez Towarzystwo Ekonomiczne Przyjaciół Ojczyzny; na wystawie w roku następnym, organizowanej przez tę samą instytucję, zaprezentował duży obraz przedstawiający valencijskie stroje, a na wystawie z 1851 trzy pejzaże, a także kilka kopii religijnych. W 1855 wystawił olej obartego oryginału, Temat historyczny św. Wincentego, kopię św. Wincentego Głosiacza i pięć oryginalnych pejzaży. Na Wystawie Regionalnej 1867 otrzymał wyróżnienie za jeden z jego pejzaży; rok później brał udział w wystawie w Saragossie z pejzażem i sceną rodzajową przedstawiającą parę chłopów przed domem wiejskim. Otrzymał wyróżnienie na wystawie podczas Targów lipcowych 1871 za trzy dzieła, prezentujące: pejzaż i dwie sceny rodzajowe, zatytułowane Una Mascarada i Un Corteggiamento. Prezentował wazy z kwiatami i pejzaże na wystawie Liceum w 1875; portret został wystawiony na wystawie w 1877 z okazji wizyty Alfonsa XII; a obraz zatytułowany „Spotkanie rodzinne” został zaprezentowany na wystawie w 1878 organizowanej przez Akademickie Towarzystwo Naukowe, Literackie i Artystyczne. W 1882 na Targu Alameda zaprezentował małą glorię św. Franciszka z Paoli, obraz przedstawiający frak z muzykami, pejzaż oraz nocny widok ulicy. Na wystawie towarzyszącej organizowanej przez studentów Sztuk Pięknych w Teatrze Głównym zaprezentował kolejny wizerunek św. Franciszka. Gallel pokazał także pejzaż na wystawie dobroczynnej zorganizowanej w witrynach sklepów w 1879 r. dla pomocy ofiarom powodzi w Murcji.

Gallel był prolific scenographer. W 1868 współpracował z Antonio Garcíą i José Brel przy inscenizacji fantastycznej komedii Raifela Liern, El laurel de plata, w Teatrze De la Princesa. Gallel namalował trzy z pięciu scenografii, które zadebiutowały w spektaklu: te na Pałac Bogactwa, Dóžyna Radości i Pole Ziarna. W 1873 namalował scenografie do zarzueli Sueños de oro, wystawionej w Teatrze Principal, z udziałem José Brel, Antonio Cortina i Pedra Noguery. Wśród dzieł Gallela wymienia się Widok wsi, Objawienie Trzech Dróg, scenografię przedstawiającą jezioro oraz Gabinet Piękna. Do La fiesta del hogar, prezentowanej w 1876 r. w Teatrze de Ruzafa, Gallel namalował szopkę z rozbudowanym widokiem orientalnego pejzażu. W 1877 objął stanowisko scenografa w Teatrze Principal, przy wsparciu Pedra Noguery. Rok później odniósł wielki sukces dzięki scenografiom do zarzueli Sueños de oro (Złote Sny), w szczególności te do jeziora, Pałacu Bogactwa, Pałacu Piękna i ostatecznej Apoteozy. W 1879 zrealizował inscenizację zarzueli La guerra santa (Wojna święta) w Teatrze Apolo; wśród scenografii wyróżniała się Jezioro Baikal. W tym samym roku namalował siedem z ośmiu nowych scenografii do zarzueli El salto del pasiego (Skok pasiego), która miała premierę w Teatrze Principal, podczas gdy resztę namalował Ricardo Alós.

W 1880 Gallel namalował temperowe portrety muzyków Barbieri, Gaztambide, Arrieta i Caballero, umieszczone w medalionach na suficie Teatru De la Princesa. W tym teatrze reżyserował dzieła takie jak Wojna święta i El salto del pasiego, współpracując przy tej ostatniej z Alósem. Obaj scenografowie współpracowali nad zarzuelą La abadía del Rosario, wystawioną w Teatrze Apolo, w której szczególnie godna uwagi była Panorama Zatoki Martiniki. Gallel i Alós, wspólnie z José Calvo Verdonces, ozdobili magiczną komedię Los polvos de la madre Celestina w Teatrze Principal. Gallel, Alós i Brel połączyli siły, by stworzyć scenografię do El rosal de la belleza Lierna w Teatrze de la Princesa. W 1883 Gallel namalował dekoracje i kurtynę boccasceny dla nowego Teatru Colón.

Był członkiem honorowym Towarzystwa Malarzy.

Gallel Beltrán, José. Valencia, 1825 – 1887. pejzaż 1861
malarz niezwykle rzadki hiszpański

José Gallel Beltrán
Gallel Beltrán, José. Valencia, 4.XI.1825 – 6.III.1887. Malarz, dekorator i scenograf.

Scenograf, malarz, ra

Biografia
Urodzony w rodzinie rzemieślników, Gallel studiował w Królewnej Akademii Sztuk Pięknych w San Carlos. Portretysta, pejzażysta i malarz genre, był także dekoratorem i scenografem. W swoich pejzażach ewoluował od akademickiego podejścia, zawsze inspirowanego naturą, ku interpretacji bardziej realistycznej. Wśród licznych jego portretów wyróżniają się portrety pisarzy José Bernat Baldoví i José de Orga, namalowane odpowiednio w 1879 i 1882 dla towarzystwa Lo Rat-Penat.

Gallel dekorował budynki, takie jak sierociniec św. Vicente Ferrer i szpital psychiatryczny św. Jana Chrzciciela, a także prywatne rezydencje, jak ta należąca do Santiago Garcii przy ulicy Almudín. Według barona de Alcahalí, malował także w domach markiza Campo, hrabiego Parcent, markiza San Juan oraz Salvadora González, a także w kościołach Carlet, Alfafar, Aldaya, Picasent, Luchente, Soneja, Almácera oraz w Valencji, w kościele św. Nicholasa i kaplicy Matki Bożej Opuszczonych. W 1871 odrestaurował kaplicę Kolegia Patriarszego, a w 1878 namalował monument na Wielkanoc w parafialnym kościele Santa María w Alcoy. W 1881 Gallel namalował trzy dzieła alegoryczne na sufit sklepu rodziny Villanueva przy ulicy Paz: obraz centralny przedstawiał Trzy Gracje, a boczne – Merkurego i Apella.

Wziął udział w licznych wystawach. W 1846 otrzymał wyróżnienie honorowe na wystawie organizowanej przez Towarzystwo Ekonomiczne Przyjaciół Ojczyzny; na wystawie w roku następnym, organizowanej przez tę samą instytucję, zaprezentował duży obraz przedstawiający valencijskie stroje, a na wystawie z 1851 trzy pejzaże, a także kilka kopii religijnych. W 1855 wystawił olej obartego oryginału, Temat historyczny św. Wincentego, kopię św. Wincentego Głosiacza i pięć oryginalnych pejzaży. Na Wystawie Regionalnej 1867 otrzymał wyróżnienie za jeden z jego pejzaży; rok później brał udział w wystawie w Saragossie z pejzażem i sceną rodzajową przedstawiającą parę chłopów przed domem wiejskim. Otrzymał wyróżnienie na wystawie podczas Targów lipcowych 1871 za trzy dzieła, prezentujące: pejzaż i dwie sceny rodzajowe, zatytułowane Una Mascarada i Un Corteggiamento. Prezentował wazy z kwiatami i pejzaże na wystawie Liceum w 1875; portret został wystawiony na wystawie w 1877 z okazji wizyty Alfonsa XII; a obraz zatytułowany „Spotkanie rodzinne” został zaprezentowany na wystawie w 1878 organizowanej przez Akademickie Towarzystwo Naukowe, Literackie i Artystyczne. W 1882 na Targu Alameda zaprezentował małą glorię św. Franciszka z Paoli, obraz przedstawiający frak z muzykami, pejzaż oraz nocny widok ulicy. Na wystawie towarzyszącej organizowanej przez studentów Sztuk Pięknych w Teatrze Głównym zaprezentował kolejny wizerunek św. Franciszka. Gallel pokazał także pejzaż na wystawie dobroczynnej zorganizowanej w witrynach sklepów w 1879 r. dla pomocy ofiarom powodzi w Murcji.

Gallel był prolific scenographer. W 1868 współpracował z Antonio Garcíą i José Brel przy inscenizacji fantastycznej komedii Raifela Liern, El laurel de plata, w Teatrze De la Princesa. Gallel namalował trzy z pięciu scenografii, które zadebiutowały w spektaklu: te na Pałac Bogactwa, Dóžyna Radości i Pole Ziarna. W 1873 namalował scenografie do zarzueli Sueños de oro, wystawionej w Teatrze Principal, z udziałem José Brel, Antonio Cortina i Pedra Noguery. Wśród dzieł Gallela wymienia się Widok wsi, Objawienie Trzech Dróg, scenografię przedstawiającą jezioro oraz Gabinet Piękna. Do La fiesta del hogar, prezentowanej w 1876 r. w Teatrze de Ruzafa, Gallel namalował szopkę z rozbudowanym widokiem orientalnego pejzażu. W 1877 objął stanowisko scenografa w Teatrze Principal, przy wsparciu Pedra Noguery. Rok później odniósł wielki sukces dzięki scenografiom do zarzueli Sueños de oro (Złote Sny), w szczególności te do jeziora, Pałacu Bogactwa, Pałacu Piękna i ostatecznej Apoteozy. W 1879 zrealizował inscenizację zarzueli La guerra santa (Wojna święta) w Teatrze Apolo; wśród scenografii wyróżniała się Jezioro Baikal. W tym samym roku namalował siedem z ośmiu nowych scenografii do zarzueli El salto del pasiego (Skok pasiego), która miała premierę w Teatrze Principal, podczas gdy resztę namalował Ricardo Alós.

W 1880 Gallel namalował temperowe portrety muzyków Barbieri, Gaztambide, Arrieta i Caballero, umieszczone w medalionach na suficie Teatru De la Princesa. W tym teatrze reżyserował dzieła takie jak Wojna święta i El salto del pasiego, współpracując przy tej ostatniej z Alósem. Obaj scenografowie współpracowali nad zarzuelą La abadía del Rosario, wystawioną w Teatrze Apolo, w której szczególnie godna uwagi była Panorama Zatoki Martiniki. Gallel i Alós, wspólnie z José Calvo Verdonces, ozdobili magiczną komedię Los polvos de la madre Celestina w Teatrze Principal. Gallel, Alós i Brel połączyli siły, by stworzyć scenografię do El rosal de la belleza Lierna w Teatrze de la Princesa. W 1883 Gallel namalował dekoracje i kurtynę boccasceny dla nowego Teatru Colón.

Był członkiem honorowym Towarzystwa Malarzy.

Szczegóły

Sprzedawany z ramą
Nie
Sprzedawane przez
Właściciel lub sprzedawca
Artysta
José Gallel y Beltrán (1825- 1887)
Tytuł dzieła
Paesaggio
Technika
Obraz olejny
Podpis
z odręcznym podpisem
Kraj pochodzenia
Włochy
Rok
1861
Stan
w idealnym stanie
Wysokość
54 cm
Szerokość
45 cm
Waga
5 kg
Okres
XIX wiek
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
79
Sprzedane przedmioty
93,75%
Prywatny

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Sztuka klasyczna i impresjonizm

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​