Nino Raso - Capitalism war






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145967
Doskonała ocena na Trustpilot.
Sygnowana rzeźba Pop Art *Capitalism war* autorstwa Nino Raso z 2026 roku łączy oryginalną puszkę Coca-Coli z metalową repliką zapalnika granatu i należy do edycji 1/20.
Opis od sprzedawcy
Opera rzeźbiarsko-conceptualna w stylu Pop Art / Neo-Pop, która reinterpretacją prowokacyjnie i ironicznie jednego z najbardziej ikonicznych symboli światowego konsumpcjonizmu.
Dzieło powstaje z artystycznego zestawienia oryginalnej puszki Coca-Cola (Original Taste) zwieńczonej reprodukcją metalowego zapalnika granatu z zabezpieczeniem i pierścieniem metalowym. Silny kontrast między błyszczącą, intensywną czerwienią puszki a surowym, doświadczonym i materialnym wyglądem detonatora tworzy natychmiastowy wizualny zwarcie, typowe dla najlepszej tradycji Street i Urban Art.
Pozycja imponująca, idealna dla kolekcjonerów sztuki współczesnej, prowokującego designu i kultury popularnej. Doskonała jako punkt centralny w nowoczesnych przestrzeniach, studiach kreatywnych czy salach wystawowych.
BIO
# Nino Raso
Twórczość artystyczna Nina Raso rodzi się z spotkania dwóch geograficznych przestrzeni i dwóch pozornie nie do pogodzenia wyobrażeń: Mediolan i Pantelleria. Dwa miejsca na przeciwnych biegunach, które przyczyniły się do ukształtowania wrażliwości zawieszonej między kulturą popularną a kulturą konsumpcji, między bogactwem a ubóstwem, między estetyką komercyjną a pięknem niemal doskonałości rzeczy zużywanych przez czas.
Artysta o wrażliwości pop, Nino Raso od lat 2000 rozwija poszukiwania skoncentrowane na odzysku i przetwarzaniu materiałów niosących pamięć. Jego uwaga kieruje się zarówno ku przedmiotom i symbolom współczesnego społeczeństwa, jak i śladom pozostawionym przez ludzkie losy. Drewniane resztki statków migrantów, odnalezione na wybrzeżach Pantellerii po katastrofach w Morzu Śródziemnym, koegzystują w wyobraźni z bilbordami gigantów luksusu, spotykanymi w miejskim krajobrazie Mediolanu.
Materiały odległe pod względem pochodzenia i znaczenia stają się częścią jednego, wspólnego języka wizualnego. Powierzchnie zardzewiałe, blachy, drewno zużyte i ruiny nie są jedynie nośnikami, lecz świadectwami. Raso dostrzega w nich autonomiczną piękność, formę estetyki rodzącej się z czasu, ścierania i historii, które każdy materiał niesie w sobie. Traktuje je jako już istniejące dzieła, fragmenty rzeczywistości, które interwencja artystyczna przynosi do nowego wymiaru ekspresyjnego.
W 2018 roku realizuje *FLAGS*, w ramach projektu Malmediterraneo: kolekcję flag zbudowanych z drewna wyłowionego z łodzi migrantów, którzy zatonęli w Morzu Śródziemnym. Praca, która przemienia symbol tożsamości narodowej w manifest pokoju, przekraczając idealnie granice polityczne i przywracając Morzu Śródziemnemu jego wymiar przestrzeni dzielonej.
Język Pop Art stanowi kluczowy element jego poszukiwań. Użycie rozpoznawalnych symboli, marek komercyjnych i obrazów należących do zbiorowej wyobraźni odpowiada na chęć uczynienia sztuki dostępną, natychmiastową i zrozumiałą. Dla Rasoa przekaz wizualny nie powinien być zarezerwowany dla nielicznych: ma dotrzeć do wszystkich, stając się narzędziem szerzenia i refleksji, zdolnym przede wszystkim przekazać przesłanie pokoju.
Jego praca wciąż porusza się między kontrastami: luksus a margines, pozór a rzeczywistość, wartość ekonomiczna a ludzka, doskonałość produktu komercyjnego a niedoskonałość materiału żyjącego.
Z **Loghi Comuni** ta poszukiwana droga znajduje nową przestrzeń rozwoju. Język marek i symboli konsumpcji staje się terenem badań artystycznych, narzędziem kwestionowania mechanizmów współczesnego społeczeństwa oraz relacji między tożsamością, pragnieniem, bogactwem a nierównością.
Dzieło Nina Raso nie szuka jedynie odzwierciedlenia sprzeczności świata, lecz czyni je widzialnymi poprzez język bezpośredni, ironiczny i czasem prowokacyjny.
Przy patrzeniu na dzieło artysta nie dąży do zwykłej reakcji estetycznej. Pragnie raczej poruszyć widza, przerwać płytkość spojrzenia i skierować uwagę z powrotem na rzeczywistość otaczającą nas, na jej niesprawiedliwości i sprzeczności.
Bo za każdym symbolem, każdym przedmiotem i każdą materią zużytą przez czas kryje się historia, która zasługuje na to, by być oglądana.
Opera rzeźbiarsko-conceptualna w stylu Pop Art / Neo-Pop, która reinterpretacją prowokacyjnie i ironicznie jednego z najbardziej ikonicznych symboli światowego konsumpcjonizmu.
Dzieło powstaje z artystycznego zestawienia oryginalnej puszki Coca-Cola (Original Taste) zwieńczonej reprodukcją metalowego zapalnika granatu z zabezpieczeniem i pierścieniem metalowym. Silny kontrast między błyszczącą, intensywną czerwienią puszki a surowym, doświadczonym i materialnym wyglądem detonatora tworzy natychmiastowy wizualny zwarcie, typowe dla najlepszej tradycji Street i Urban Art.
Pozycja imponująca, idealna dla kolekcjonerów sztuki współczesnej, prowokującego designu i kultury popularnej. Doskonała jako punkt centralny w nowoczesnych przestrzeniach, studiach kreatywnych czy salach wystawowych.
BIO
# Nino Raso
Twórczość artystyczna Nina Raso rodzi się z spotkania dwóch geograficznych przestrzeni i dwóch pozornie nie do pogodzenia wyobrażeń: Mediolan i Pantelleria. Dwa miejsca na przeciwnych biegunach, które przyczyniły się do ukształtowania wrażliwości zawieszonej między kulturą popularną a kulturą konsumpcji, między bogactwem a ubóstwem, między estetyką komercyjną a pięknem niemal doskonałości rzeczy zużywanych przez czas.
Artysta o wrażliwości pop, Nino Raso od lat 2000 rozwija poszukiwania skoncentrowane na odzysku i przetwarzaniu materiałów niosących pamięć. Jego uwaga kieruje się zarówno ku przedmiotom i symbolom współczesnego społeczeństwa, jak i śladom pozostawionym przez ludzkie losy. Drewniane resztki statków migrantów, odnalezione na wybrzeżach Pantellerii po katastrofach w Morzu Śródziemnym, koegzystują w wyobraźni z bilbordami gigantów luksusu, spotykanymi w miejskim krajobrazie Mediolanu.
Materiały odległe pod względem pochodzenia i znaczenia stają się częścią jednego, wspólnego języka wizualnego. Powierzchnie zardzewiałe, blachy, drewno zużyte i ruiny nie są jedynie nośnikami, lecz świadectwami. Raso dostrzega w nich autonomiczną piękność, formę estetyki rodzącej się z czasu, ścierania i historii, które każdy materiał niesie w sobie. Traktuje je jako już istniejące dzieła, fragmenty rzeczywistości, które interwencja artystyczna przynosi do nowego wymiaru ekspresyjnego.
W 2018 roku realizuje *FLAGS*, w ramach projektu Malmediterraneo: kolekcję flag zbudowanych z drewna wyłowionego z łodzi migrantów, którzy zatonęli w Morzu Śródziemnym. Praca, która przemienia symbol tożsamości narodowej w manifest pokoju, przekraczając idealnie granice polityczne i przywracając Morzu Śródziemnemu jego wymiar przestrzeni dzielonej.
Język Pop Art stanowi kluczowy element jego poszukiwań. Użycie rozpoznawalnych symboli, marek komercyjnych i obrazów należących do zbiorowej wyobraźni odpowiada na chęć uczynienia sztuki dostępną, natychmiastową i zrozumiałą. Dla Rasoa przekaz wizualny nie powinien być zarezerwowany dla nielicznych: ma dotrzeć do wszystkich, stając się narzędziem szerzenia i refleksji, zdolnym przede wszystkim przekazać przesłanie pokoju.
Jego praca wciąż porusza się między kontrastami: luksus a margines, pozór a rzeczywistość, wartość ekonomiczna a ludzka, doskonałość produktu komercyjnego a niedoskonałość materiału żyjącego.
Z **Loghi Comuni** ta poszukiwana droga znajduje nową przestrzeń rozwoju. Język marek i symboli konsumpcji staje się terenem badań artystycznych, narzędziem kwestionowania mechanizmów współczesnego społeczeństwa oraz relacji między tożsamością, pragnieniem, bogactwem a nierównością.
Dzieło Nina Raso nie szuka jedynie odzwierciedlenia sprzeczności świata, lecz czyni je widzialnymi poprzez język bezpośredni, ironiczny i czasem prowokacyjny.
Przy patrzeniu na dzieło artysta nie dąży do zwykłej reakcji estetycznej. Pragnie raczej poruszyć widza, przerwać płytkość spojrzenia i skierować uwagę z powrotem na rzeczywistość otaczającą nas, na jej niesprawiedliwości i sprzeczności.
Bo za każdym symbolem, każdym przedmiotem i każdą materią zużytą przez czas kryje się historia, która zasługuje na to, by być oglądana.
