Antonio Morato (1903–1989) - I Cardinali

02
dni
06
godziny
35
minuty
14
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Antonio Yera
Ekspert
Estymacja  € 400 - € 500
Nie zalicytowano

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 145776

Doskonała ocena na Trustpilot.

Oryginalny obraz olejny I Cardinali autorstwa Antonia Morata z 1971 roku jest sygnowany i sprzedawany z ramą.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

AUTORE

Antonio Morato (Este, 17 marzo 1903 – Padova, 13 marzo 1989) kształtował się w tętniącej życiem Padwie lat dwudziestych, poza tradycyjnymi ścieżkami akademickimi. Początkowo bliski ideom „Nowego wieku”, wyróżniał się wyraźną wrażliwością figuralną opartą na instynktownym przywiązaniu do rzeczywistości. Lubił bowiem określać artystów jako „zwierzęta w okularach”, zdolne wychwycić z wyprzedzeniem to, co krążyło w powietrzu. Na wczesnych płótnach, poświęconych martwym naturom, maskom i pejzażom, połączył autentyczne ludowe serce z najstaranniejszą formową i kompozycyjną precyzją.

W okresie powojennym jego język ewoluował, asymilując przestrzenne dekompozycje picassowskie i chromatyzm Matissa, by od końca lat pięćdziesiątych osiągnąć twórczość bardziej intymną i rozczarowaną. Strzegąc mód ulotnych, jego faza późna nabrała tonów bardziej introspektywnych: pierwotny idyjski śpiew pejzażu weneckiego ustąpił miejsca malarstwu wyrażającemu namacalny dyskomfort z postępującej urbanizacji i cywilizacji przemysłowej. Jego typowe tematy zostały przetworzone w sposób bardziej oszczędny i esencjonalny, gdzie kolor pozostaje centralnym elementem budowy form.

Z punktu widzenia techniki, oprócz bycia utalentowanym malarzem sztalugowym zdolnym do pracy od oleju po pastel, Morato był znakomitym freskantem. Wśród jego najznamienitszych dzieł publicznych wyróżniają się dekoracje „Sali studentek” w Palazzo del Bo oraz cykle freskowe, w tym „Droga Krzyżowa” w padewskiej Kościele Sacred Family (1939-1940). Dziś jego prace, będące cennym świadectwem całego zakresu jego paraboli stylistycznej, są przechowywane i eksponowane w kolekcjach miejskich Padwy i należą do prestiżowych kolekcji prywatnych, potwierdzając znaczenie tego oryginalnego i samotnego interpretera dwudziestowiecznej Wenecji.

OPIS

„Cardinali”, olej na płótnie, 104x74 cm, z ramą, 100x70 cm sama tkanina, 1971, data i podpis w dolnym prawym rogu.

Na płótnie artysta stawia na scenie enigmatyczną triadę kościelną zawieszoną między liturgiczną jeratycznością a teatrem masek. Trzy wydłużone postacie duchownych stoją w jednej linii na całej wysokości płótna: twarze, blade i drążone kilkoma pionowymi kreskami, ukazują się jako ascetyczne maski oprawione w czerni, podczas gdy dłonie o długich, wysmukłych palcach, trzymane na piersi nad purpurowymi szatami i białymi szpikulcami, wplatają cichą i rytmiczną rozmowę gestów.

Kompozycyjny układ wyrównuje protagonisto w rygorystyczne pionowe zestawienie, łącząc poziomo pasmem świetlnym z wierzchnich szat białych i centralnym dialogiem rąk. Pędzelka przemieszcza warstwy lejące i przezroczyste w dolnych częściach ubiorów z gęstszymi pociągnięciami w jasnych fałdach, wyraźnie podkreślonymi ostrymi konturami. Niezwykła jest konstrukcja i harmonia chromatyczna, w której sam kolor generuje strukturę plastową: symfonia purpury, lawy, karminu i różu śmietanowego na tle bieli gipsowej rocchetti oraz na błękicie kobaltu tła, podczas gdy żywe odcienie szmaragdowej zieleni, turkusu i żółci kwasowej profilują palce i zagięcia w barwnym tkaniu o rzadkiej muzykalności.

Namalowany w 1971 roku, obraz należy do późnego okresu, bardziej intymnego i rozczarowanego Antonio Morato. Lekcja europejska przyswojona po wojnie — widoczna w plastycznej syntezie o charakterze picassowskim twarzy o ostrych konturach i w wolności chromatycznej nawiązującej do Matissa — prowadzi tutaj do oszczędnej i istotnej warstwy, w której kolor pozostaje absolutnym punktem stycznym w budowaniu objętości. Z dala od chwilowych mód, Morato odradza temat masek, potwierdzając się jako ten „zwierzę z okularami” obdarzony instynktowną wrażliwością, zdolny wychwycić to, co krąży w powietrzu, i przetłumaczyć ludzką komedię na intensywną wizję poetycką.

KONDITION REPORT

Dobra kondycja ogólna. Dzieło kompletne w każdej części, o żywych i czytelnych barwach i malowaniu. Rama jest traktowana jako w danym koncie.

Fotografia obrazu wstawionego do aranżacji została wygenerowana sztuczną inteligencją i należy ją traktować wyłącznie jako przykład ilustrujący. Obowiązują jedynie fotografie pozostające dołączone, które wiernie ukazują obiekt i jego cechy, zarówno ogólne, jak i szczegóły.

Wysyłka z nadanym śledzeniem i ubezpieczeniem w odpowiednim opakowaniu.

AUTORE

Antonio Morato (Este, 17 marzo 1903 – Padova, 13 marzo 1989) kształtował się w tętniącej życiem Padwie lat dwudziestych, poza tradycyjnymi ścieżkami akademickimi. Początkowo bliski ideom „Nowego wieku”, wyróżniał się wyraźną wrażliwością figuralną opartą na instynktownym przywiązaniu do rzeczywistości. Lubił bowiem określać artystów jako „zwierzęta w okularach”, zdolne wychwycić z wyprzedzeniem to, co krążyło w powietrzu. Na wczesnych płótnach, poświęconych martwym naturom, maskom i pejzażom, połączył autentyczne ludowe serce z najstaranniejszą formową i kompozycyjną precyzją.

W okresie powojennym jego język ewoluował, asymilując przestrzenne dekompozycje picassowskie i chromatyzm Matissa, by od końca lat pięćdziesiątych osiągnąć twórczość bardziej intymną i rozczarowaną. Strzegąc mód ulotnych, jego faza późna nabrała tonów bardziej introspektywnych: pierwotny idyjski śpiew pejzażu weneckiego ustąpił miejsca malarstwu wyrażającemu namacalny dyskomfort z postępującej urbanizacji i cywilizacji przemysłowej. Jego typowe tematy zostały przetworzone w sposób bardziej oszczędny i esencjonalny, gdzie kolor pozostaje centralnym elementem budowy form.

Z punktu widzenia techniki, oprócz bycia utalentowanym malarzem sztalugowym zdolnym do pracy od oleju po pastel, Morato był znakomitym freskantem. Wśród jego najznamienitszych dzieł publicznych wyróżniają się dekoracje „Sali studentek” w Palazzo del Bo oraz cykle freskowe, w tym „Droga Krzyżowa” w padewskiej Kościele Sacred Family (1939-1940). Dziś jego prace, będące cennym świadectwem całego zakresu jego paraboli stylistycznej, są przechowywane i eksponowane w kolekcjach miejskich Padwy i należą do prestiżowych kolekcji prywatnych, potwierdzając znaczenie tego oryginalnego i samotnego interpretera dwudziestowiecznej Wenecji.

OPIS

„Cardinali”, olej na płótnie, 104x74 cm, z ramą, 100x70 cm sama tkanina, 1971, data i podpis w dolnym prawym rogu.

Na płótnie artysta stawia na scenie enigmatyczną triadę kościelną zawieszoną między liturgiczną jeratycznością a teatrem masek. Trzy wydłużone postacie duchownych stoją w jednej linii na całej wysokości płótna: twarze, blade i drążone kilkoma pionowymi kreskami, ukazują się jako ascetyczne maski oprawione w czerni, podczas gdy dłonie o długich, wysmukłych palcach, trzymane na piersi nad purpurowymi szatami i białymi szpikulcami, wplatają cichą i rytmiczną rozmowę gestów.

Kompozycyjny układ wyrównuje protagonisto w rygorystyczne pionowe zestawienie, łącząc poziomo pasmem świetlnym z wierzchnich szat białych i centralnym dialogiem rąk. Pędzelka przemieszcza warstwy lejące i przezroczyste w dolnych częściach ubiorów z gęstszymi pociągnięciami w jasnych fałdach, wyraźnie podkreślonymi ostrymi konturami. Niezwykła jest konstrukcja i harmonia chromatyczna, w której sam kolor generuje strukturę plastową: symfonia purpury, lawy, karminu i różu śmietanowego na tle bieli gipsowej rocchetti oraz na błękicie kobaltu tła, podczas gdy żywe odcienie szmaragdowej zieleni, turkusu i żółci kwasowej profilują palce i zagięcia w barwnym tkaniu o rzadkiej muzykalności.

Namalowany w 1971 roku, obraz należy do późnego okresu, bardziej intymnego i rozczarowanego Antonio Morato. Lekcja europejska przyswojona po wojnie — widoczna w plastycznej syntezie o charakterze picassowskim twarzy o ostrych konturach i w wolności chromatycznej nawiązującej do Matissa — prowadzi tutaj do oszczędnej i istotnej warstwy, w której kolor pozostaje absolutnym punktem stycznym w budowaniu objętości. Z dala od chwilowych mód, Morato odradza temat masek, potwierdzając się jako ten „zwierzę z okularami” obdarzony instynktowną wrażliwością, zdolny wychwycić to, co krąży w powietrzu, i przetłumaczyć ludzką komedię na intensywną wizję poetycką.

KONDITION REPORT

Dobra kondycja ogólna. Dzieło kompletne w każdej części, o żywych i czytelnych barwach i malowaniu. Rama jest traktowana jako w danym koncie.

Fotografia obrazu wstawionego do aranżacji została wygenerowana sztuczną inteligencją i należy ją traktować wyłącznie jako przykład ilustrujący. Obowiązują jedynie fotografie pozostające dołączone, które wiernie ukazują obiekt i jego cechy, zarówno ogólne, jak i szczegóły.

Wysyłka z nadanym śledzeniem i ubezpieczeniem w odpowiednim opakowaniu.

Szczegóły

Sprzedawany z ramą
Tak
Sprzedawane przez
Galeria
Edycja
Oryginał
Artysta
Antonio Morato (1903–1989)
Tytuł dzieła
I Cardinali
Technika
Obraz olejny
Podpis
sygnowany
Kraj pochodzenia
Włochy
Rok
1971
Stan
W Dobrym Stanie
Wysokość
104 cm
Szerokość
74 cm
Styl
Neoekspresjonizm
Okres
1970-1980
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
272
Sprzedane przedmioty
88,89%
pro

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​