Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

09
dni
03
godziny
14
minuty
19
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Maurizio Buquicchio
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Maurizio Buquicchio

Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.

Wycena galerii  € 800 - € 1.000
Nie zalicytowano

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 146014

Doskonała ocena na Trustpilot.

Unikatowe dzieło Alessandra Padovana z 2026 roku, zatytułowane „3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)”, to czerwona, trójwymiarowa praca w technice Screw Art, wykonana z użyciem śrub, żelaza i drewna, umieszczona w gablocie z pleksiglasu.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

Dzieło narodziło się z idealnego dialogu z poszukiwaniem Bernarda Aubertina, artysty Nouveau Réalisme, który uczynił z czerwieni, powtórzeń i materii centralne elementy swojej poezji. W jego pracach serializacja prostych, codziennych elementów staje się językiem zdolnym wywoływać napięcie, energię, zniszczenie i przemianę.

W niniejszym dziele tradycja została jednak zreinterpretowana poprzez element charakterystyczny dla moich badań: wieniec.

Zamiast gwoździ używanych przez Aubertina, zastosowałem setki śrub, rozmieszczonych według precyzyjnej struktury geometrycznej na czerwonej powierzchni. Śruba, element zwykle kojarzony z łączeniem, budową i mechaniką, tutaj przekształca się w autonomny element artystyczny. Jej powtarzanie generuje powierzchnię trójwymiarową, na której światło, cień i głębia nieustannie modyfikują percepcję dzieła.

Czerwień otula kompozycję jak powierzchnię nasyconą energią, podczas gdy śruby wyłaniają się z płaszczyzny, tworząc pewnego rodzaju wibrację wzrokową. Z perspektywy frontalnej kompozycja wydaje się uporządkowana i minimalistyczna; patrząc z boku, ukazuje swoją prawdziwą trójwymiarową i materialną naturę.

Dzieło nie ma być jedynie cytatem Aubertina, lecz współczesną reinterpretacją jego języka, zastępując gwoździa śrubą i przekształcając przedmiot przemysłowy w znak artystyczny.

Śruba staje się więc symbolem konstrukcji i zniszczenia jednocześnie: to, co zwykle służy łączeniu i mocowaniu, używane jest do tworzenia niepokojącej, intensywnej i głęboko materialnej powierzchni.

To właśnie w tym kontraście między porządkiem a napięciem, konstrukcją a zniszczeniem, dwuwymiarowością a trójwymiarowością rodzi się tożsamość dzieła.

Dzieło artysty Alessandro Padovan, znanego na całym świecie z techniki Screw Art.

Dzieło ozdobione jest gablotką z plexiglasu.

Gablota transparentna izoluje i chroni, przemieniając dzieło w współczesną relikwię.

Dzieła tego współczesnego artysty wpisują się w duch Pop Art, Screw Art, sztuki konceptualnej i sztuki miejskiej, nawiązując pod względem języka wizualnego i kulturowego do twórczości takich gigantów jak Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami i Damien Hirst.
Allo stesso tempo, la ricerca artistica dialoga con l’immaginario del lusso, della moda iconica e del design globale, evocando simboli ikonowe i marki uniwersalnie rozpoznawalne jak Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.

Le opere non sono repliche né collaborazioni ufficiali con artisti o marchi citati, ma creazioni originali, realizzate con uno stile personale che riflette una critica e una rilettura del consumismo, del valore simbolicznego brand i sztuki jako obiektu kulturowego współczesnego.

To podejście czyni dzieła szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów i miłośników sztuki współczesnej, luksusowej Pop Art, konceptualnego street artu i sztuki inspirowanej wielkimi ikonami marek, przy jednoczesnym zachowaniu silnej autonomicznej tożsamości artystycznej.

Dzieło narodziło się z idealnego dialogu z poszukiwaniem Bernarda Aubertina, artysty Nouveau Réalisme, który uczynił z czerwieni, powtórzeń i materii centralne elementy swojej poezji. W jego pracach serializacja prostych, codziennych elementów staje się językiem zdolnym wywoływać napięcie, energię, zniszczenie i przemianę.

W niniejszym dziele tradycja została jednak zreinterpretowana poprzez element charakterystyczny dla moich badań: wieniec.

Zamiast gwoździ używanych przez Aubertina, zastosowałem setki śrub, rozmieszczonych według precyzyjnej struktury geometrycznej na czerwonej powierzchni. Śruba, element zwykle kojarzony z łączeniem, budową i mechaniką, tutaj przekształca się w autonomny element artystyczny. Jej powtarzanie generuje powierzchnię trójwymiarową, na której światło, cień i głębia nieustannie modyfikują percepcję dzieła.

Czerwień otula kompozycję jak powierzchnię nasyconą energią, podczas gdy śruby wyłaniają się z płaszczyzny, tworząc pewnego rodzaju wibrację wzrokową. Z perspektywy frontalnej kompozycja wydaje się uporządkowana i minimalistyczna; patrząc z boku, ukazuje swoją prawdziwą trójwymiarową i materialną naturę.

Dzieło nie ma być jedynie cytatem Aubertina, lecz współczesną reinterpretacją jego języka, zastępując gwoździa śrubą i przekształcając przedmiot przemysłowy w znak artystyczny.

Śruba staje się więc symbolem konstrukcji i zniszczenia jednocześnie: to, co zwykle służy łączeniu i mocowaniu, używane jest do tworzenia niepokojącej, intensywnej i głęboko materialnej powierzchni.

To właśnie w tym kontraście między porządkiem a napięciem, konstrukcją a zniszczeniem, dwuwymiarowością a trójwymiarowością rodzi się tożsamość dzieła.

Dzieło artysty Alessandro Padovan, znanego na całym świecie z techniki Screw Art.

Dzieło ozdobione jest gablotką z plexiglasu.

Gablota transparentna izoluje i chroni, przemieniając dzieło w współczesną relikwię.

Dzieła tego współczesnego artysty wpisują się w duch Pop Art, Screw Art, sztuki konceptualnej i sztuki miejskiej, nawiązując pod względem języka wizualnego i kulturowego do twórczości takich gigantów jak Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami i Damien Hirst.
Allo stesso tempo, la ricerca artistica dialoga con l’immaginario del lusso, della moda iconica e del design globale, evocando simboli ikonowe i marki uniwersalnie rozpoznawalne jak Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.

Le opere non sono repliche né collaborazioni ufficiali con artisti o marchi citati, ma creazioni originali, realizzate con uno stile personale che riflette una critica e una rilettura del consumismo, del valore simbolicznego brand i sztuki jako obiektu kulturowego współczesnego.

To podejście czyni dzieła szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów i miłośników sztuki współczesnej, luksusowej Pop Art, konceptualnego street artu i sztuki inspirowanej wielkimi ikonami marek, przy jednoczesnym zachowaniu silnej autonomicznej tożsamości artystycznej.

Szczegóły

Era
Po 2000 r.
Sprzedawane przez
Galeria
Kraj pochodzenia
Włochy
Styl
Współczesny
Materiał
Drewno, Żelazo
Artysta
Alessandro Padovan (1983)
Tytuł dzieła
3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)
Podpis
z odręcznym podpisem
Edycja
Unique
Rok
2026
Kolor
Czerwony
Stan
w idealnym stanie
Wysokość
31 cm
Szerokość
31 cm
Głębokość
12 cm
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
1820
Sprzedane przedmioty
100%
pro

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​