Filippo Falbo (1946-2021) - Untitled





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Filippo Falbo olej na płótnie 122x165H cm
Sen zawieszony między niebem a wspomnieniem.
W eterycznej atmosferze rozwianych bieli i perłowych szarości pojawiają się delikatne fragmenty koloru: wodnistych błękitów przypominających odległe jeziora, miękkie róże jak płatki o zmierzchu, odrobinę złocistego żółtego i głębokiej fioletowej barwy, które wynurzają się niczym nagłe wspomnienia.
Powierzchnia wydaje się żywa, niemal oddycha — grube warstwy farby nakładają się, odpryskują i rozpuszczają w tańcu przezroczystości i nieprzezroczystości. Organiczne, nieokreślone formy unoszą się lekko, sugerując wewnętrzne krajobrazy, dryfujące chmury, a może starożytne ruiny zanurzone w świetle.
W tym dziele panuje głęboka cisza, a zarazem delikatny niepokój: jakby kolor powoli wyłaniał się z mgły czasu, lub jakby sama malowana powierzchnia nadal marzyła o ostatecznym kształcie.
Zaprasza do ciszy i długiego, osadczego spojrzenia. Im dłużej się patrzy, tym bardziej wydaje się oddychać, zmieniać i ukazywać nowe detale — jak emocjonalny krajobraz w nieustannej, cichej ewolucji.
Zostanie wysłany tylko sam obraz na płótnie
Filippo Falbo olej na płótnie 122x165H cm
Sen zawieszony między niebem a wspomnieniem.
W eterycznej atmosferze rozwianych bieli i perłowych szarości pojawiają się delikatne fragmenty koloru: wodnistych błękitów przypominających odległe jeziora, miękkie róże jak płatki o zmierzchu, odrobinę złocistego żółtego i głębokiej fioletowej barwy, które wynurzają się niczym nagłe wspomnienia.
Powierzchnia wydaje się żywa, niemal oddycha — grube warstwy farby nakładają się, odpryskują i rozpuszczają w tańcu przezroczystości i nieprzezroczystości. Organiczne, nieokreślone formy unoszą się lekko, sugerując wewnętrzne krajobrazy, dryfujące chmury, a może starożytne ruiny zanurzone w świetle.
W tym dziele panuje głęboka cisza, a zarazem delikatny niepokój: jakby kolor powoli wyłaniał się z mgły czasu, lub jakby sama malowana powierzchnia nadal marzyła o ostatecznym kształcie.
Zaprasza do ciszy i długiego, osadczego spojrzenia. Im dłużej się patrzy, tym bardziej wydaje się oddychać, zmieniać i ukazywać nowe detale — jak emocjonalny krajobraz w nieustannej, cichej ewolucji.
Zostanie wysłany tylko sam obraz na płótnie

