Alexandre Dumas - L'Arabie Heureuse - 1860





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145967
Doskonała ocena na Trustpilot.
Francuskojęzyczne pierwsze wydanie *L’Arabie Heureuse* Alexandre’a Dumasa ukazało się nakładem Michel Lévy Frères w 1860 roku i jest kompletne w trzech broszurowanych tomach.
Opis od sprzedawcy
L'Arabie heureuse: wspomnienia podróży po Afryce i Azji / autorstwa Hadji-Abd-El-Hamid Bey - Paryż: M. Levy freres 1860, 1. wydanie. Strony 935, wymiary cm 19 x 12.
Oprawa miękka, dobre ogólne stany, skromne stempliki własnościowe. Dzieło kompletne.
*L'Arabie heureuse, wspomnienia podróży po Afryce i Azji* (Arabia Felix, memorie di viaggi in Africa e in Asia) ukazuje się jako relacja z przygód autora w Arabii. Uważa się, że Louis du Couret (1812-1867) był francuskim awanturnikiem nawróconym na islam i przyjął imię Hajji ʻAbd al-Hamid. Otrzymał stopień wojskowy *bey* (około równoważny pułkownikowi) od Muhammada 'Ali, sułtana Egiptu. Szczegóły dotyczące jego życia i autentyczność jego książek podróżniczych budzą wątpliwości; przygody i odkrycia opisane w jego pismach uznaje się za wymysły, prawdopodobnie przypisywane znanemu francuskiemu autorowi Alexandre'owi Dumasowi (1802-1870), który miał nadzorować publikację dzieła. *L'Arabie heureuse* opisuje wędrówki autora wzdłuż Morza Czerwonego, na południe od Dżuddy, w latach czterdziestych XIX wieku. Jego podróż, pełna przygód, obfituje w sztormy morskie, spotkania z piratami i urok typowy podróży po pustyni. Tempo narracji jest pędzące, a postacie mają egzotyczny orientalny rys. Autor mówi o sobie: „Zostałem Arabem. Nie podróżuję dla interesów, lecz z ciekawości i dla czystej przyjemności”. Główna część tej pracy, podzielona na trzy tomy, poświęcona jest jego pobytowi w nadmorskim mieście Abu ʻArish – w ówczesnej Arabii Saudyjskiej – gdzie doradza *sharifowi* (lokalnemu władcy) korzyści płynące z europejskiej architektury wojskowej i udziela młodemu mieszkańcowi wskazówek dotyczących jego życia miłosnego. W swoim eseju *Voyageurs et écrivains français en Égypte* (Podróżnicy i francuscy pisarze w Egipcie) francuski krytyk literacki Jean-Marie Carré bez zastrzeżeń przypisuje całość dzieła Dumasowi. W fragmencie nawiązującym do metyskich korzeni samego Dumas, Du Couret opowiada o smutnym losie creolskiej dziewczyny z wyspy Réunion, sprzedanej sułtanowi Omanu. Dumas jest znany z wyraźnej przedsiębiorczości w dziedzinie literatury. W epoce, gdy wiele powieści ukazywało się początkowo w odcinkach, zanim ukazały się w tomie, autor – w roli 'Abd al-Hamid Bey – uwielbiał zostawiać narrację w zawieszeniu, zmuszając czytelnika do zakupu kolejnego odcinka, aby dowiedzieć się, jak zakończy się historia. Współcześni uczeni przekonująco utrzymują, że Du Couret nigdy nie istniał i że to całkiem właściwe wymysły Alexandre'a Dumas.
L'Arabie heureuse: wspomnienia podróży po Afryce i Azji / autorstwa Hadji-Abd-El-Hamid Bey - Paryż: M. Levy freres 1860, 1. wydanie. Strony 935, wymiary cm 19 x 12.
Oprawa miękka, dobre ogólne stany, skromne stempliki własnościowe. Dzieło kompletne.
*L'Arabie heureuse, wspomnienia podróży po Afryce i Azji* (Arabia Felix, memorie di viaggi in Africa e in Asia) ukazuje się jako relacja z przygód autora w Arabii. Uważa się, że Louis du Couret (1812-1867) był francuskim awanturnikiem nawróconym na islam i przyjął imię Hajji ʻAbd al-Hamid. Otrzymał stopień wojskowy *bey* (około równoważny pułkownikowi) od Muhammada 'Ali, sułtana Egiptu. Szczegóły dotyczące jego życia i autentyczność jego książek podróżniczych budzą wątpliwości; przygody i odkrycia opisane w jego pismach uznaje się za wymysły, prawdopodobnie przypisywane znanemu francuskiemu autorowi Alexandre'owi Dumasowi (1802-1870), który miał nadzorować publikację dzieła. *L'Arabie heureuse* opisuje wędrówki autora wzdłuż Morza Czerwonego, na południe od Dżuddy, w latach czterdziestych XIX wieku. Jego podróż, pełna przygód, obfituje w sztormy morskie, spotkania z piratami i urok typowy podróży po pustyni. Tempo narracji jest pędzące, a postacie mają egzotyczny orientalny rys. Autor mówi o sobie: „Zostałem Arabem. Nie podróżuję dla interesów, lecz z ciekawości i dla czystej przyjemności”. Główna część tej pracy, podzielona na trzy tomy, poświęcona jest jego pobytowi w nadmorskim mieście Abu ʻArish – w ówczesnej Arabii Saudyjskiej – gdzie doradza *sharifowi* (lokalnemu władcy) korzyści płynące z europejskiej architektury wojskowej i udziela młodemu mieszkańcowi wskazówek dotyczących jego życia miłosnego. W swoim eseju *Voyageurs et écrivains français en Égypte* (Podróżnicy i francuscy pisarze w Egipcie) francuski krytyk literacki Jean-Marie Carré bez zastrzeżeń przypisuje całość dzieła Dumasowi. W fragmencie nawiązującym do metyskich korzeni samego Dumas, Du Couret opowiada o smutnym losie creolskiej dziewczyny z wyspy Réunion, sprzedanej sułtanowi Omanu. Dumas jest znany z wyraźnej przedsiębiorczości w dziedzinie literatury. W epoce, gdy wiele powieści ukazywało się początkowo w odcinkach, zanim ukazały się w tomie, autor – w roli 'Abd al-Hamid Bey – uwielbiał zostawiać narrację w zawieszeniu, zmuszając czytelnika do zakupu kolejnego odcinka, aby dowiedzieć się, jak zakończy się historia. Współcześni uczeni przekonująco utrzymują, że Du Couret nigdy nie istniał i że to całkiem właściwe wymysły Alexandre'a Dumas.

