Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) stworzył w 2024 roku oryginalne dzieło w technice mieszanej *Spazio dimensionale*; jest ono sygnowane ręcznie i ma wymiary 50 × 50 cm.
Opis od sprzedawcy
Giovanni Greco (ur. 1953, Katanii) [Włochy]
Akrylowa emalia na płótnie
Podpis artysty z przodu i z tyłu;
Świadectwo autentyczności od artysty
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym mieszka i pracuje. Po nieukończonych studiach biologicznych i dalszych studiach artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął karierę malarską, czerpiąc z wpływów Magritte’a, a następnie De Chirico, w którym udało się połączyć dwie pozornie sprzeczne warstwy — sen i rzeczywistość obiektywną — w rodzaj absolutnej rzeczywistości.
Sedno jego badań stanowi silne dążenie do rozstrzygania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, dążenie do interpretowania czasami niewysłowionej „myśli” jako środka do rzucenia nowego światła na fundamentalne problemy, z którymi nasze umysły nieustannie próbują się uwolnić, urzeczywistniając wizualny szantaż, szantaż duszy. Później pociągało go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim twórczość G. De Chirico, nie tyle ze względu na jego wybory stylistyczne, ile ze względu na jego głębokie zainteresowanie, wyrażone w solidności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami tworzonymi przez ciemne, łagodne objętości chromatyczne w kontekście, w którym czas zdaje się zatrzymywać, a tematy wiszą między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi odniesieniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, wytrząsanym przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „èndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò), w którym spojrzenie jest wyraźnie skierowane na samego siebie i w głąb rzeczy, a jednocześnie sprawia, że jego pragnienie, aby jego malarstwo wydawało się bliższe doświadczeniu obserwatora, wyłania się z głębin duszy i stopniowo zastępuje, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Giovanni Greco (ur. 1953, Katanii) [Włochy]
Akrylowa emalia na płótnie
Podpis artysty z przodu i z tyłu;
Świadectwo autentyczności od artysty
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym mieszka i pracuje. Po nieukończonych studiach biologicznych i dalszych studiach artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął karierę malarską, czerpiąc z wpływów Magritte’a, a następnie De Chirico, w którym udało się połączyć dwie pozornie sprzeczne warstwy — sen i rzeczywistość obiektywną — w rodzaj absolutnej rzeczywistości.
Sedno jego badań stanowi silne dążenie do rozstrzygania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, dążenie do interpretowania czasami niewysłowionej „myśli” jako środka do rzucenia nowego światła na fundamentalne problemy, z którymi nasze umysły nieustannie próbują się uwolnić, urzeczywistniając wizualny szantaż, szantaż duszy. Później pociągało go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim twórczość G. De Chirico, nie tyle ze względu na jego wybory stylistyczne, ile ze względu na jego głębokie zainteresowanie, wyrażone w solidności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami tworzonymi przez ciemne, łagodne objętości chromatyczne w kontekście, w którym czas zdaje się zatrzymywać, a tematy wiszą między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi odniesieniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, wytrząsanym przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „èndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò), w którym spojrzenie jest wyraźnie skierowane na samego siebie i w głąb rzeczy, a jednocześnie sprawia, że jego pragnienie, aby jego malarstwo wydawało się bliższe doświadczeniu obserwatora, wyłania się z głębin duszy i stopniowo zastępuje, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
