Miquel Torner de Semir (1938) - Retrato

08
dni
02
godziny
57
minuty
29
sekundy
Aktualna oferta
€ 29
Bez ceny minimalnej
Antonio Yera
Ekspert
Estymacja  € 1.000 - € 1.400
ES
€ 29
ES
€ 24
ES
€ 15

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 146014

Doskonała ocena na Trustpilot.

Miquel Torner de Semir (1938) namalował oryginalny obraz olejny na płótnie Retrato w stylu barokowym; dzieło jest sygnowane ręcznie, pochodzi z okresu 2000–2010 i ma wymiary 92,5 × 73 cm.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

Pictura Galeria przedstawia tę niezwykłą sztukę należącą do Miquela Torners de Semir, która ukazuje postać o teatralnym wyglądzie, siedzącą obok kieliszka i owocu, pogrążoną w myślach w otoczeniu ogrodu pełnego kwiatów. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 92,5x73x2 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w prawym dolnym rogu, Miquel Torner de Semir.
· Praca w dobrym stanie zachowania.


Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Uwaga: zdjęcia dołączone do opisu stanowią integralną część partii.

Obraz będzie profesjonalnie zapakowany przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos lub GLS z monitorowaniem. Wysyłki dostępne na całym świecie.

------------------------------------------------------------------

To płótno ukazuje samotną postać o młodzieńczym wyglądzie, siedzącą przy małym stoliku i pogrążoną w stanie głębokiej refleksji. Jej ciało zajmuje większą część kompozycji, natomiast twarz, lekko odchylona, staje się emocjonalnym centrum sceny. Osoba opiera głowę na jednej z rąk i kieruje wzrok w nieokreślony punkt, jakby całkowicie oderwała się od tego, co dzieje się wokół. Obraz przekazuje milczenie, melancholię i poczucie wewnętrznego spoczynku.

Twarz ukazuje się z profilu częściowego i wyróżnia się klarownością na tle ciemnego tła. Skóra ma bladość, odcienie niebieskawe i różowe, z subtelnymi ciepłymi akcentami na policzkach i wokół ust. Oko, duże i wyraźne, pozostaje otwarte i czujne, choć zdaje się patrzeć bardziej w głąb niż na zewnętrzny świat. Usta małe i czerwieniejące podkreślają delikatność rysów, podczas gdy wydłużony nos i wyraźny kontur twarzy dodają obecności eleganckiej i nieco teatralnej.

Gęste ciemne włosy są starannie zebrane i dopasowane do zaokrąglonej formy głowy. Kilka krzywych linii przebiega po ich powierzchni, układając fryzurę i tworząc wrażenie objętości. Ta powściągliwość kontrastuje z bogactwem stroju i dużymi kwiatami umieszczonymi u góry. Postać wydaje się należeć do uniwersum zawieszonego między rzeczywistością a fantastyką, jak postać sceniczna, która podczas przerwy przestaje odgrywać swoją rolę i ujawnia intymną emocję.

Postawa ma szczególne znaczenie. Jeden z ramion unosi się, by podtrzymać głowę, podczas gdy dłoń opiera się na policzku i skroni. Drugie ramię wydaje się złożone blisko ciała, podkreślając odczucie izolacji. Ta pozycja, tradycyjnie kojarzona z oczekiwaniem, smutkiem lub medytacją, pozwala wyobrazić sobie liczne myśli kryjące się za milczącym wyrazem twarzy. Postać może przypominać o braku, oczekiwaniu na wiadomość lub po prostu o chwili zmęczenia i kontemplacji.

Ubranie pokrywające tułów składa się z serii dużych kwadratów w odcieniach niebiesko czarnych, tworzących intensywną strukturę wizualną. Te naprzemienne bloki przypominają strój Arlekina i nadają postaci teatralny charakter. Niebieskie barwy wahają się od ciemnych i głębokich po jaśniejsze, bardziej lawendowe odcienie, tworząc silny kontrast z bladością twarzy oraz białymi obszarami karku i rękawów.

Ukośnym karku rozchyla się duży biały, szeroki i złożony kołnierz, który ramuje twarz jak kwiat. Jego poszczególne sekcje rozchodzą się ku ramionom i tworzą świetlisty przejście między głową a ciemnym strojem. Na nadgarstkach pojawiają się podobne ozdoby, również białe i obfite, otaczające ramiona i podkreślające delikatność dłoni. Te elementy dodają elegancji i powagi, jednocześnie uwydatniając sceniczny charakter postaci.

Połączenie geometrycznego stroju z dużym jasnym kołnierzem tworzy interesujący kontrast między sztywnością a miękkością. Kwadraty stroju są solidne, powtarzalne i zorganizowane, podczas gdy białe zagięcia otwierają się z większą swobodą. Ta dualność może być odczytana jako odzwierciedlenie samego stanu emocjonalnego postaci: z jednej strony efektowny i uporządkowany zewnętrzny wygląd, który skrywa kruchy, cichy i wrażliwy świat wewnątrz.

W prawym dolnym rogu znajduje się okrągły, jasny stół. Na nim spoczywa delikatny kieliszek, ukazany w odcieniach szarości, bieli i błękitu. Kieliszek wydaje się zawierać niewielką ilość ciemnego napoju i staje się jednym z najbardziej wyraźnych przedmiotów sceny. Jego obecność sugeruje, że postać znajduje się w pauzie, być może po uczcie, kolacji lub występie, choć atmosfera nie jest pogodna.

Obok kieliszka pojawia się intensywnie czerwisty okrągły owoc, prawdopodobnie jabłko. Jego ciepła tonacja natychmiast przyciąga uwagę i kontrastuje z jasną powierzchnią stołu. Ten mały owoc może być interpretowany jako symbol pragnienia, poznania, pokusy albo po prostu codziennego elementu towarzyszącego ciszy postaci. Jego prosta, zwarta forma równoważy wizualnie wydłużoną sylwetkę kieliszka.

W lewym dolnym rogu dostrzec można kolejny jasny przedmiot, podobny do pomiętej serwetki, szmaty lub porzuconej rzeczy na siedzeniu. Jej nieformalny układ wnosi naturalność i sugeruje, że scena została uchwycona w momencie odpoczynku. Postać wydaje się chwilowo odsuwać od jakiejś aktywności, odkładąc przedmioty towarzyszące, by oddać się myślom.

Górna część obrazu pokryta jest dużymi formami roślinnymi, które otaczają scenę. Dwie kwieciste, pomarańczowo-czerwonawe florystyki wyróżniają się mocno wśród zielonych, turkusowych i niebieskawych liści. Ich otwarte korony tworzą punkty światła i koloru, które kontrastują z melancholijną ekspresją postaci. Te kwiaty zdają się unosić nad jej głową jak myśli, wspomnienia lub symbole obecne, dodając kompozycji poetyckiego wymiaru.

Kwiat po lewej stronie ma odcienie czerwieni i różu, natomiast ten po prawej otwiera się w jaśniejszych, bardziej promiennych barwach pomarańczy. Oba są otoczone przez zakrzywione i wydłużone liście, które splatają się z tłem. Roślinność nie tworzy rozpoznawalnego ogrodu, lecz raczej ornamentalny obraz ramowy, który chroni i otacza postać. To fantastyczne otoczenie potęguje wrażenie sceny wewnętrznej, zbudowanej z emocji, a nie z konkretnego miejsca.

Tło łączy brązy, szarości, ciemne zielenie, fiolety i odcienie niebieskawe. Te kolory tworzą szerokie, nieokreślone przestrzenie, które nie ujawniają wyraźnie, gdzie znajduje się postać. Brak jednej jasnej przestrzeni lub krajobrazu koncentruje całą uwagę na postaci i jej nastroju. Otoczenie wydaje się zmieniać w zależności od emocji obserwatora, mogąc przypominać cichą salę, scenę lub wymyśloną krainę.

Kompozycja tworzy kontrast między radosnym wyglądem stroju a introspektywną postawą postaci. Strój w kratkę, duży biały kołnierz, intensywne kwiaty i czerwone owoce mogą należeć do sceny radosnej; jednak postawa i spojrzenie przekazują zadumę i pewien smutek. Ta sprzeczność nadaje obrazowi głębię i podkreśla różnicę między tym, co zewnętrznie widoczne, a tym, co czujemy wewnątrz.

Postać wydaje się doświadczać momentu zawieszenia w czasie. Nie ma wyraźnej czynności ani zamkniętej narracji, ale scena sugeruje, że coś się wydarzyło lub właśnie wydarza. Kieliszek pozostaje na stole, owoc nienaruszony, a postać nadal nieruchoma, jakby oczekiwała, by zebrać odwagę do podjęcia decyzji. Cisza otaczająca obraz pozwala widzowi wyobrazić sobie własną historię.

Pomimo melancholii, dzieło nie wywołuje jedynie smutku. Istnieje również poczucie spokoju, wrażliwości i estetycznej kontemplacji. Ekspresja postaci nie wydaje się rozpaczliwa, lecz głęboko ludzka. Jej bezruch zachęca do zatrzymania się i uznania tych chwil, w których człowiek oddziela się od zewnętrznego świata, by wysłuchać własnych myśli, przypomnieć przeszłość lub zrozumieć emocje.

Ogólnie rzecz biorąc, to niezwykłe płótno przedstawia postać o teatralnym i delikatnym wyglądzie, siedzącą przy stole i kontemplującą w milczeniu w otoczeniu kwiatów i otaczających form. Strój w kolorze niebiesko-czarnym, duży biały kołnierz, kieliszek i czerwony owoc tworzą scenę pełną tajemnic, w której współistnieją elegancja, melancholia i fantazja. Dzieło przekazuje intymność głębokiej myśli i sugeruje kontrast między zewnętrznym, efektownym wyglądem a kruchym, samotnym wewnętrznym światem pełnym emocji.

Pictura Galeria przedstawia tę niezwykłą sztukę należącą do Miquela Torners de Semir, która ukazuje postać o teatralnym wyglądzie, siedzącą obok kieliszka i owocu, pogrążoną w myślach w otoczeniu ogrodu pełnego kwiatów. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 92,5x73x2 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w prawym dolnym rogu, Miquel Torner de Semir.
· Praca w dobrym stanie zachowania.


Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Uwaga: zdjęcia dołączone do opisu stanowią integralną część partii.

Obraz będzie profesjonalnie zapakowany przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos lub GLS z monitorowaniem. Wysyłki dostępne na całym świecie.

------------------------------------------------------------------

To płótno ukazuje samotną postać o młodzieńczym wyglądzie, siedzącą przy małym stoliku i pogrążoną w stanie głębokiej refleksji. Jej ciało zajmuje większą część kompozycji, natomiast twarz, lekko odchylona, staje się emocjonalnym centrum sceny. Osoba opiera głowę na jednej z rąk i kieruje wzrok w nieokreślony punkt, jakby całkowicie oderwała się od tego, co dzieje się wokół. Obraz przekazuje milczenie, melancholię i poczucie wewnętrznego spoczynku.

Twarz ukazuje się z profilu częściowego i wyróżnia się klarownością na tle ciemnego tła. Skóra ma bladość, odcienie niebieskawe i różowe, z subtelnymi ciepłymi akcentami na policzkach i wokół ust. Oko, duże i wyraźne, pozostaje otwarte i czujne, choć zdaje się patrzeć bardziej w głąb niż na zewnętrzny świat. Usta małe i czerwieniejące podkreślają delikatność rysów, podczas gdy wydłużony nos i wyraźny kontur twarzy dodają obecności eleganckiej i nieco teatralnej.

Gęste ciemne włosy są starannie zebrane i dopasowane do zaokrąglonej formy głowy. Kilka krzywych linii przebiega po ich powierzchni, układając fryzurę i tworząc wrażenie objętości. Ta powściągliwość kontrastuje z bogactwem stroju i dużymi kwiatami umieszczonymi u góry. Postać wydaje się należeć do uniwersum zawieszonego między rzeczywistością a fantastyką, jak postać sceniczna, która podczas przerwy przestaje odgrywać swoją rolę i ujawnia intymną emocję.

Postawa ma szczególne znaczenie. Jeden z ramion unosi się, by podtrzymać głowę, podczas gdy dłoń opiera się na policzku i skroni. Drugie ramię wydaje się złożone blisko ciała, podkreślając odczucie izolacji. Ta pozycja, tradycyjnie kojarzona z oczekiwaniem, smutkiem lub medytacją, pozwala wyobrazić sobie liczne myśli kryjące się za milczącym wyrazem twarzy. Postać może przypominać o braku, oczekiwaniu na wiadomość lub po prostu o chwili zmęczenia i kontemplacji.

Ubranie pokrywające tułów składa się z serii dużych kwadratów w odcieniach niebiesko czarnych, tworzących intensywną strukturę wizualną. Te naprzemienne bloki przypominają strój Arlekina i nadają postaci teatralny charakter. Niebieskie barwy wahają się od ciemnych i głębokich po jaśniejsze, bardziej lawendowe odcienie, tworząc silny kontrast z bladością twarzy oraz białymi obszarami karku i rękawów.

Ukośnym karku rozchyla się duży biały, szeroki i złożony kołnierz, który ramuje twarz jak kwiat. Jego poszczególne sekcje rozchodzą się ku ramionom i tworzą świetlisty przejście między głową a ciemnym strojem. Na nadgarstkach pojawiają się podobne ozdoby, również białe i obfite, otaczające ramiona i podkreślające delikatność dłoni. Te elementy dodają elegancji i powagi, jednocześnie uwydatniając sceniczny charakter postaci.

Połączenie geometrycznego stroju z dużym jasnym kołnierzem tworzy interesujący kontrast między sztywnością a miękkością. Kwadraty stroju są solidne, powtarzalne i zorganizowane, podczas gdy białe zagięcia otwierają się z większą swobodą. Ta dualność może być odczytana jako odzwierciedlenie samego stanu emocjonalnego postaci: z jednej strony efektowny i uporządkowany zewnętrzny wygląd, który skrywa kruchy, cichy i wrażliwy świat wewnątrz.

W prawym dolnym rogu znajduje się okrągły, jasny stół. Na nim spoczywa delikatny kieliszek, ukazany w odcieniach szarości, bieli i błękitu. Kieliszek wydaje się zawierać niewielką ilość ciemnego napoju i staje się jednym z najbardziej wyraźnych przedmiotów sceny. Jego obecność sugeruje, że postać znajduje się w pauzie, być może po uczcie, kolacji lub występie, choć atmosfera nie jest pogodna.

Obok kieliszka pojawia się intensywnie czerwisty okrągły owoc, prawdopodobnie jabłko. Jego ciepła tonacja natychmiast przyciąga uwagę i kontrastuje z jasną powierzchnią stołu. Ten mały owoc może być interpretowany jako symbol pragnienia, poznania, pokusy albo po prostu codziennego elementu towarzyszącego ciszy postaci. Jego prosta, zwarta forma równoważy wizualnie wydłużoną sylwetkę kieliszka.

W lewym dolnym rogu dostrzec można kolejny jasny przedmiot, podobny do pomiętej serwetki, szmaty lub porzuconej rzeczy na siedzeniu. Jej nieformalny układ wnosi naturalność i sugeruje, że scena została uchwycona w momencie odpoczynku. Postać wydaje się chwilowo odsuwać od jakiejś aktywności, odkładąc przedmioty towarzyszące, by oddać się myślom.

Górna część obrazu pokryta jest dużymi formami roślinnymi, które otaczają scenę. Dwie kwieciste, pomarańczowo-czerwonawe florystyki wyróżniają się mocno wśród zielonych, turkusowych i niebieskawych liści. Ich otwarte korony tworzą punkty światła i koloru, które kontrastują z melancholijną ekspresją postaci. Te kwiaty zdają się unosić nad jej głową jak myśli, wspomnienia lub symbole obecne, dodając kompozycji poetyckiego wymiaru.

Kwiat po lewej stronie ma odcienie czerwieni i różu, natomiast ten po prawej otwiera się w jaśniejszych, bardziej promiennych barwach pomarańczy. Oba są otoczone przez zakrzywione i wydłużone liście, które splatają się z tłem. Roślinność nie tworzy rozpoznawalnego ogrodu, lecz raczej ornamentalny obraz ramowy, który chroni i otacza postać. To fantastyczne otoczenie potęguje wrażenie sceny wewnętrznej, zbudowanej z emocji, a nie z konkretnego miejsca.

Tło łączy brązy, szarości, ciemne zielenie, fiolety i odcienie niebieskawe. Te kolory tworzą szerokie, nieokreślone przestrzenie, które nie ujawniają wyraźnie, gdzie znajduje się postać. Brak jednej jasnej przestrzeni lub krajobrazu koncentruje całą uwagę na postaci i jej nastroju. Otoczenie wydaje się zmieniać w zależności od emocji obserwatora, mogąc przypominać cichą salę, scenę lub wymyśloną krainę.

Kompozycja tworzy kontrast między radosnym wyglądem stroju a introspektywną postawą postaci. Strój w kratkę, duży biały kołnierz, intensywne kwiaty i czerwone owoce mogą należeć do sceny radosnej; jednak postawa i spojrzenie przekazują zadumę i pewien smutek. Ta sprzeczność nadaje obrazowi głębię i podkreśla różnicę między tym, co zewnętrznie widoczne, a tym, co czujemy wewnątrz.

Postać wydaje się doświadczać momentu zawieszenia w czasie. Nie ma wyraźnej czynności ani zamkniętej narracji, ale scena sugeruje, że coś się wydarzyło lub właśnie wydarza. Kieliszek pozostaje na stole, owoc nienaruszony, a postać nadal nieruchoma, jakby oczekiwała, by zebrać odwagę do podjęcia decyzji. Cisza otaczająca obraz pozwala widzowi wyobrazić sobie własną historię.

Pomimo melancholii, dzieło nie wywołuje jedynie smutku. Istnieje również poczucie spokoju, wrażliwości i estetycznej kontemplacji. Ekspresja postaci nie wydaje się rozpaczliwa, lecz głęboko ludzka. Jej bezruch zachęca do zatrzymania się i uznania tych chwil, w których człowiek oddziela się od zewnętrznego świata, by wysłuchać własnych myśli, przypomnieć przeszłość lub zrozumieć emocje.

Ogólnie rzecz biorąc, to niezwykłe płótno przedstawia postać o teatralnym i delikatnym wyglądzie, siedzącą przy stole i kontemplującą w milczeniu w otoczeniu kwiatów i otaczających form. Strój w kolorze niebiesko-czarnym, duży biały kołnierz, kieliszek i czerwony owoc tworzą scenę pełną tajemnic, w której współistnieją elegancja, melancholia i fantazja. Dzieło przekazuje intymność głębokiej myśli i sugeruje kontrast między zewnętrznym, efektownym wyglądem a kruchym, samotnym wewnętrznym światem pełnym emocji.

Szczegóły

Sprzedawany z ramą
Nie
Sprzedawane przez
Galeria
Edycja
Oryginał
Artysta
Miquel Torner de Semir (1938)
Tytuł dzieła
Retrato
Technika
Obraz olejny
Podpis
z odręcznym podpisem
Kraj pochodzenia
Hiszpania
Stan
W Dobrym Stanie
Wysokość
92,5 cm
Szerokość
73 cm
Styl
Barok
Okres
2000-2010
Sprzedawane przez
Hiszpania (część kontynentalna i Baleary)Zweryfikowano
2038
Sprzedane przedmioty
100%
protop

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​