Joaquín Peinado (1898-1975) - Paisaje






Ponad 30 lat doświadczenia jako handlarz, rzeczoznawca i konserwator sztuki.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 146014
Doskonała ocena na Trustpilot.
Obraz olejny Joaquína Peinado Paisaje z 1961 roku przedstawia pejzaż, jest podpisany ręcznie i sprzedawany z ramą.
Opis od sprzedawcy
JOAQUÍN PEINADO (Ronda, Málaga, 1898 – Paryż, 1975).
„Pejzaż”, 1961.
Olej na płótnie.
Sygnowany i datowany w prawym dolnym rogu.
Na odwrocie etykieta galerii Sala Dalmau.
Wymiary: 32 × 40 cm; 54 × 61,5 cm (z ramą).
KOSZTY WYSYŁKI I UBEZPIECZENIA POKRYWA KUPUJĄCY.
Joaquín Ruiz-Peinado rozpoczął naukę w 1918 roku w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie. W kolejnych latach był uczniem Cecilia Plá i Julia Romero de Torresa, a przez trzy lata otrzymywał stypendium w klasztorze Santa María de El Paular. W 1922 roku zdobył tam nagrodę malarską. W 1923 roku, po ukończeniu studiów, wyjechał do Paryża, gdzie osiadł na stałe. Uczęszczał tam na zajęcia w akademiach Ranson, Colarossi i La Grande Chaumière, a zarazem zainteresował się malarstwem kubistycznym — estetyką, którą przekształcił na własny sposób i konsekwentnie rozwijał w swoich dziełach. W 1924 roku zaprezentował swoje prace na Salonach Niezależnych, Surindépendants i Jesiennym. Mimo pobytu w mieście nad Sekwaną nadal uczestniczył w hiszpańskim życiu artystycznym: w 1925 roku wziął udział w legendarnej Pierwszej Wystawie Stowarzyszenia Artystów Iberyjskich, a także ilustrował różne czasopisma. W 1926 roku otrzymał nagrodę malarską Rady Prowincji Málaga. Podobnie jak inni artyści swojej epoki interesował się także sztukami scenicznymi: wystąpił w filmach swojego przyjaciela Buñuela „Pies andaluzyjski” (1929) i „Złoty wiek” (1930), a także pracował jako scenograf i rysownik przy „Carmen” Feydera (1925). W 1926 roku uczestniczył wraz z Buñuelem, Cossíem, Viñesem i Ángeles Ortiz w amsterdamskim przedstawieniu „Retabulum mistrza Piotra” Falli. Z czasem jego kariera artystyczna zapewniła mu ważne miejsce w École de Paris. Pełnił funkcję dyrektora sekcji malarstwa Związku Hiszpańskich Intelektualistów, a następnie jego wiceprzewodniczącego. UNESCO mianowało go delegatem sekcji hiszpańskich malarzy École de Paris. Od lat czterdziestych regularnie wystawiał za granicą, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, zaliczany do najwybitniejszych przedstawicieli ówczesnej sztuki francuskiej. Dopiero w 1969 roku zorganizowano w Hiszpanii retrospektywę jego twórczości. Wystawę przygotowała Dyrekcja Generalna Sztuk Pięknych, a odbyła się ona w Muzeum Hiszpańskiej Sztuki Współczesnej w Madrycie; ugruntowała ona pozycję artysty w jego ojczyźnie. W tym samym roku został członkiem Królewskiej Akademii San Telmo w Maladze. Obecnie jego twórczość jest szeroko reprezentowana w muzeum jego imienia w Rondzie, a także w kolekcji Unicaja oraz w wielu innych zbiorach publicznych i prywatnych.
JOAQUÍN PEINADO (Ronda, Málaga, 1898 – Paryż, 1975).
„Pejzaż”, 1961.
Olej na płótnie.
Sygnowany i datowany w prawym dolnym rogu.
Na odwrocie etykieta galerii Sala Dalmau.
Wymiary: 32 × 40 cm; 54 × 61,5 cm (z ramą).
KOSZTY WYSYŁKI I UBEZPIECZENIA POKRYWA KUPUJĄCY.
Joaquín Ruiz-Peinado rozpoczął naukę w 1918 roku w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie. W kolejnych latach był uczniem Cecilia Plá i Julia Romero de Torresa, a przez trzy lata otrzymywał stypendium w klasztorze Santa María de El Paular. W 1922 roku zdobył tam nagrodę malarską. W 1923 roku, po ukończeniu studiów, wyjechał do Paryża, gdzie osiadł na stałe. Uczęszczał tam na zajęcia w akademiach Ranson, Colarossi i La Grande Chaumière, a zarazem zainteresował się malarstwem kubistycznym — estetyką, którą przekształcił na własny sposób i konsekwentnie rozwijał w swoich dziełach. W 1924 roku zaprezentował swoje prace na Salonach Niezależnych, Surindépendants i Jesiennym. Mimo pobytu w mieście nad Sekwaną nadal uczestniczył w hiszpańskim życiu artystycznym: w 1925 roku wziął udział w legendarnej Pierwszej Wystawie Stowarzyszenia Artystów Iberyjskich, a także ilustrował różne czasopisma. W 1926 roku otrzymał nagrodę malarską Rady Prowincji Málaga. Podobnie jak inni artyści swojej epoki interesował się także sztukami scenicznymi: wystąpił w filmach swojego przyjaciela Buñuela „Pies andaluzyjski” (1929) i „Złoty wiek” (1930), a także pracował jako scenograf i rysownik przy „Carmen” Feydera (1925). W 1926 roku uczestniczył wraz z Buñuelem, Cossíem, Viñesem i Ángeles Ortiz w amsterdamskim przedstawieniu „Retabulum mistrza Piotra” Falli. Z czasem jego kariera artystyczna zapewniła mu ważne miejsce w École de Paris. Pełnił funkcję dyrektora sekcji malarstwa Związku Hiszpańskich Intelektualistów, a następnie jego wiceprzewodniczącego. UNESCO mianowało go delegatem sekcji hiszpańskich malarzy École de Paris. Od lat czterdziestych regularnie wystawiał za granicą, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, zaliczany do najwybitniejszych przedstawicieli ówczesnej sztuki francuskiej. Dopiero w 1969 roku zorganizowano w Hiszpanii retrospektywę jego twórczości. Wystawę przygotowała Dyrekcja Generalna Sztuk Pięknych, a odbyła się ona w Muzeum Hiszpańskiej Sztuki Współczesnej w Madrycie; ugruntowała ona pozycję artysty w jego ojczyźnie. W tym samym roku został członkiem Królewskiej Akademii San Telmo w Maladze. Obecnie jego twórczość jest szeroko reprezentowana w muzeum jego imienia w Rondzie, a także w kolekcji Unicaja oraz w wielu innych zbiorach publicznych i prywatnych.
