Ricky Adam - M1 - 2018





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879
Doskonała ocena na Trustpilot.
M1 Ricky’ego Adama to anglojęzyczna książka fotograficzna wydana przez Audit w 2018 roku jako pierwsze wydanie w miękkiej oprawie, liczące 56 stron.
Opis od sprzedawcy
M1
Ricky Adam
Jest w M1 Ricky'ego Adama coś wonderfully absurd, głęboko brytyjskiego i nieoczekiwanie odsłaniającego – to, co na pozór zwykle w fotografii kojarzy się z podróżą, przekształca w bezceremonialne spojrzenie na współczesne społeczeństwo, konsumpcję i mniej glamoryczne konsekwencje życia w ruchu.
W latach 2015–2017 Adam podróżował po brytyjskiej autostradzie M1, łączącej Londyn z Leeds, fotografując niezwykły obiekt: plastikowe butelki wypełnione moczem, wyrzucane przez kierowców i kierowców ciężarówek przy drogach. To, co początkowo mogło wydawać się jedynie ekscentryczną kolekcją nieprzyjemnych przedmiotów, stopniowo ujawnia się jako zaskakująco inteligentny projekt fotograficzny.
Prezentowane na tle czystych, neutralnych tła, te porzucone butelki nabierają niemal rzeźbiarskiej obecności. Ich różne kształty, kolory, etykiety i różne ilości żółtej substancji stają się elementami swoistej wizualnej taksonomii. Adam przetwarza coś odpychającego i całkowicie jednorazowego w obiekty godne uważnej obserwacji, przypominając systematyczne klasyfikacje fotograficzne Bernda i Hilli Becherów oraz koncepcyjne podejście Ed Ruschy.
Humor jest niezaprzeczalny, lecz pod pozorną absurdem kryje się ostry komentarz do współczesnego życia. Te butelki to anonimowe pozostałości społeczeństwa nieustannie poruszającego się, w którym wydajność i produktywność często mają pierwszeństwo nad najzwyklejszymi ludzkimi potrzebami. Opowiadają o długich podróżach, wyczerpujących warunkach pracy, zużyciu na minie i konsekwencjach środowiskowych kultury, która staje się coraz mniej zdolna, lub niechętna, do zatrzymania się.
Podejście Adama jest szczególnie skuteczne, ponieważ nigdy nie próbuje przesadzać ze swoim argumentem. Zdjęcia są proste, niemal kliniczne, pozwalając powtórzeniom i subtelnej wariacji na siebie owijać własną narrację. To, co zaczyna się jako żart wizualny, stopniowo przekształca się w uncomfortable reflection na temat relacji między ludzkim zachowaniem, pracą a odpadami.
W serii panuje również serdeczna, aczkolwiek bezceremonialna niechęć wobec samej historii fotografii. Gdzie Robert Frank odkrywał sprzeczności amerykańskiego społeczeństwa na otwartej drodze, a Paul Graham badał społeczny pejzaż Wielkiej Brytanii w A1: The Great North Road, Adam odnajduje własną, nieprawdopodobną interpretację podróży fotograficznej w zbiorze wyrzuconych butelek moczu. To celowo nieromantyczna wizja wyprawy drogowej, pozbawiona mitu i sprowadzona do jednej z jej podstawowych biologicznych potrzeb.
Publikacja sama w sobie jest doskonałym przykładem niezależnego projektowania photobooka. Jej duży format, starannie przemyślany druk i charakterystyczne oprawienie nadają tematowi, któremu trudno było być mniej eleganckim, zaskakująco elegancką prezentację. Ta napięcie między refinowaniem obiektu fotograficznego a wulgarnością jego treści stanowi centrum dużego uroku tej książki.
W limitowanej edycji zaledwie 500 egzemplarzy, M1 została wybrana przez Martina Parra do włączenia do kolekcji Tate / Parr, co jest szczególnie trafnym uznaniem dla projektu, który dzieli fascynację Parra absurdami, sprzecznościami i dziwnymi nawykami brytyjskiego społeczeństwa.
Dla kolekcjonerów niezależnych photobooków M1 jest niezwykle niestandardową publikacją, demonstrującą, że fotografia nie potrzebuje wielkich tematów ani dramatycznych zdarzeń, aby stworzyć coś pamiętnego. Czasami wystarczy uważne oko, wyraźnie brytyjski humor i kilka butelek moczu porzuconych obok autostrady.
Historie sprzedawców
M1
Ricky Adam
Jest w M1 Ricky'ego Adama coś wonderfully absurd, głęboko brytyjskiego i nieoczekiwanie odsłaniającego – to, co na pozór zwykle w fotografii kojarzy się z podróżą, przekształca w bezceremonialne spojrzenie na współczesne społeczeństwo, konsumpcję i mniej glamoryczne konsekwencje życia w ruchu.
W latach 2015–2017 Adam podróżował po brytyjskiej autostradzie M1, łączącej Londyn z Leeds, fotografując niezwykły obiekt: plastikowe butelki wypełnione moczem, wyrzucane przez kierowców i kierowców ciężarówek przy drogach. To, co początkowo mogło wydawać się jedynie ekscentryczną kolekcją nieprzyjemnych przedmiotów, stopniowo ujawnia się jako zaskakująco inteligentny projekt fotograficzny.
Prezentowane na tle czystych, neutralnych tła, te porzucone butelki nabierają niemal rzeźbiarskiej obecności. Ich różne kształty, kolory, etykiety i różne ilości żółtej substancji stają się elementami swoistej wizualnej taksonomii. Adam przetwarza coś odpychającego i całkowicie jednorazowego w obiekty godne uważnej obserwacji, przypominając systematyczne klasyfikacje fotograficzne Bernda i Hilli Becherów oraz koncepcyjne podejście Ed Ruschy.
Humor jest niezaprzeczalny, lecz pod pozorną absurdem kryje się ostry komentarz do współczesnego życia. Te butelki to anonimowe pozostałości społeczeństwa nieustannie poruszającego się, w którym wydajność i produktywność często mają pierwszeństwo nad najzwyklejszymi ludzkimi potrzebami. Opowiadają o długich podróżach, wyczerpujących warunkach pracy, zużyciu na minie i konsekwencjach środowiskowych kultury, która staje się coraz mniej zdolna, lub niechętna, do zatrzymania się.
Podejście Adama jest szczególnie skuteczne, ponieważ nigdy nie próbuje przesadzać ze swoim argumentem. Zdjęcia są proste, niemal kliniczne, pozwalając powtórzeniom i subtelnej wariacji na siebie owijać własną narrację. To, co zaczyna się jako żart wizualny, stopniowo przekształca się w uncomfortable reflection na temat relacji między ludzkim zachowaniem, pracą a odpadami.
W serii panuje również serdeczna, aczkolwiek bezceremonialna niechęć wobec samej historii fotografii. Gdzie Robert Frank odkrywał sprzeczności amerykańskiego społeczeństwa na otwartej drodze, a Paul Graham badał społeczny pejzaż Wielkiej Brytanii w A1: The Great North Road, Adam odnajduje własną, nieprawdopodobną interpretację podróży fotograficznej w zbiorze wyrzuconych butelek moczu. To celowo nieromantyczna wizja wyprawy drogowej, pozbawiona mitu i sprowadzona do jednej z jej podstawowych biologicznych potrzeb.
Publikacja sama w sobie jest doskonałym przykładem niezależnego projektowania photobooka. Jej duży format, starannie przemyślany druk i charakterystyczne oprawienie nadają tematowi, któremu trudno było być mniej eleganckim, zaskakująco elegancką prezentację. Ta napięcie między refinowaniem obiektu fotograficznego a wulgarnością jego treści stanowi centrum dużego uroku tej książki.
W limitowanej edycji zaledwie 500 egzemplarzy, M1 została wybrana przez Martina Parra do włączenia do kolekcji Tate / Parr, co jest szczególnie trafnym uznaniem dla projektu, który dzieli fascynację Parra absurdami, sprzecznościami i dziwnymi nawykami brytyjskiego społeczeństwa.
Dla kolekcjonerów niezależnych photobooków M1 jest niezwykle niestandardową publikacją, demonstrującą, że fotografia nie potrzebuje wielkich tematów ani dramatycznych zdarzeń, aby stworzyć coś pamiętnego. Czasami wystarczy uważne oko, wyraźnie brytyjski humor i kilka butelek moczu porzuconych obok autostrady.

