Matteo Ciffo (1987) - Frammenti - Nefertiti

05
dni
05
godziny
05
minuty
25
sekundy
Aktualna oferta
€ 220
Cena minimalna nie została osiągnięta
Petra Skarupsky
Ekspert
Wycena galerii  € 1.200 - € 1.500
IT
€ 220

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 146014

Doskonała ocena na Trustpilot.

Współczesna rzeźba Matteo Ciffo Frammenti - Nefertiti została wykonana metodą odlewu na zimno z proszków marmurowych i kamiennych, jest sygnowana i oznaczona numerem 6/8 z 2026 roku.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

- Współczesna rzeźba Matteo Ciffo. Tytuł: Frammenti-Nefertiti
- Rok 2026. Edycja nr 6/8 – sygnowana i poświadczona przez artystę, z certyfikatem autentyczności
- Materiał: odlew na zimno z proszków marmurowych i kamiennych
- Stan doskonały


Kolekcja FRAMMENTI

Konfrontacja z klasyczną rzeźbą stanowi centralny element tej kolekcji. Formy te, historycznie kojarzone z ideą doskonałości, wieczności i zbiorowej pamięci, stają się punktem wyjścia i poddawane są procesowi fragmentacji oraz redefinicji.
Forma nie jest już pojmowana jako stabilna całość, lecz jako stan przejściowy. Zostaje przerwana, rozłożona na części i złożona na nowo, ujawniając swoją niestabilną naturę. Bryła otwiera się, rozpada na bloki i fragmenty, tworząc nową strukturę, w której czas nie jest już ukryty, lecz staje się widocznym elementem.
To napięcie podważa ideę doskonałości jako stanu absolutnego. To, co wydaje się wieczne, ujawnia swoją kruchość. Klasyczna forma przetrwa, lecz odmieniona: nie jest już symbolem nieśmiertelności, lecz obecnością naznaczoną upływem czasu, wystawioną na zmiany i przeniesioną w nowy wymiar.





MATTEO CIFFO

Urodziłem się w Bielli w 1987 roku. Od 2007 roku rozwijam praktykę artystyczną skoncentrowaną na materii, jej przemianach oraz pamięci, którą w sobie zachowuje. Moja twórczość wyrasta z bezpośredniego kontaktu ze szlachetnymi i złożonymi materiałami, takimi jak proszki marmurowe i kamienne, naturalne pigmenty, glinki ormiańskie, tlenki i metale. Nie traktuję ich jako zwykłych środków wyrazu, lecz jako żywe byty, niosące w sobie czas, historię i możliwość odrodzenia.

Pracuję w procesie, który uważam raczej za rytuał niż rzeźbienie: to odrodzenie kamienia prowadzone moją dłonią. Moja praktyka bierze początek z obserwacji i pragnienia, by przywracać życie temu, co zostało rozbite, porzucone lub zapomniane. Fragmenty i odpady, często pochodzące z prac innych rzeźbiarzy, stają się pierwotnym materiałem moich dzieł.
Są to materiały, które niosą już własną historię. Rozkładam je na części i składam na nowo, tworząc formy, które nie należą już do ich wcześniejszego stanu, lecz do nowej kondycji. Każde dzieło wyłania się z kruchej równowagi między utratą a odrodzeniem, między pamięcią a możliwością, ukazując moment, w którym materia przestaje być tym, czym była, i staje się czymś innym.

Ten proces przybiera postać przemiany wykraczającej poza tradycyjne rozumienie rzeźby i zbliżającej się do wymiaru niemal alchemicznego. Wykorzystuję materię, która już wcześniej istniała, rozkładam ją na części i składam ponownie, by tworzyć nowe formy i tożsamości. Każde dzieło rodzi się z napięcia między zniszczeniem a odrodzeniem, między utratą a pamięcią, ukazując nieustanny stan przemiany.
Moja praktyka mierzy się z materiałami, które ucieleśniają głęboką sprzeczność: pozornie wieczne i niezniszczalne, a zarazem wrażliwe i kruche. To, co wydaje się niezmienne, ujawnia niestabilną naturę, zdolną reagować, utleniać się i zmieniać z upływem czasu. Dzięki temu materia staje się aktywnym uczestnikiem pracy, zaangażowanym w nieustanny dialog z czasem i otoczeniem.
Doskonałość ustępuje miejsca kruchości, a wieczność ujawnia się jako żywe, ludzkie doświadczenie. Materia nie jest podporządkowana, lecz staje się współautorką, zachowując na powierzchni ślady gestu, procesu i własnej ewolucji.

Jako artysta samouk, budowałem swoją drogę poprzez eksperymentowanie, obserwację i uważne słuchanie. Moje podejście nie polega na kontroli, lecz na towarzyszeniu materiałowi w jego przemianie. Powstające formy odzwierciedlają działanie pamięci: są strukturami, w których fragmenty, ślady i nieobecności współistnieją i odradzają się.
Ta praktyka bada materię jako żywe archiwum. Rzeźby wyłaniają się jako obecności zawieszone między ruiną a odrodzeniem, między trwaniem a przemianą, przywracając materii wymiar głęboko współczesny i ludzki.

- Współczesna rzeźba Matteo Ciffo. Tytuł: Frammenti-Nefertiti
- Rok 2026. Edycja nr 6/8 – sygnowana i poświadczona przez artystę, z certyfikatem autentyczności
- Materiał: odlew na zimno z proszków marmurowych i kamiennych
- Stan doskonały


Kolekcja FRAMMENTI

Konfrontacja z klasyczną rzeźbą stanowi centralny element tej kolekcji. Formy te, historycznie kojarzone z ideą doskonałości, wieczności i zbiorowej pamięci, stają się punktem wyjścia i poddawane są procesowi fragmentacji oraz redefinicji.
Forma nie jest już pojmowana jako stabilna całość, lecz jako stan przejściowy. Zostaje przerwana, rozłożona na części i złożona na nowo, ujawniając swoją niestabilną naturę. Bryła otwiera się, rozpada na bloki i fragmenty, tworząc nową strukturę, w której czas nie jest już ukryty, lecz staje się widocznym elementem.
To napięcie podważa ideę doskonałości jako stanu absolutnego. To, co wydaje się wieczne, ujawnia swoją kruchość. Klasyczna forma przetrwa, lecz odmieniona: nie jest już symbolem nieśmiertelności, lecz obecnością naznaczoną upływem czasu, wystawioną na zmiany i przeniesioną w nowy wymiar.





MATTEO CIFFO

Urodziłem się w Bielli w 1987 roku. Od 2007 roku rozwijam praktykę artystyczną skoncentrowaną na materii, jej przemianach oraz pamięci, którą w sobie zachowuje. Moja twórczość wyrasta z bezpośredniego kontaktu ze szlachetnymi i złożonymi materiałami, takimi jak proszki marmurowe i kamienne, naturalne pigmenty, glinki ormiańskie, tlenki i metale. Nie traktuję ich jako zwykłych środków wyrazu, lecz jako żywe byty, niosące w sobie czas, historię i możliwość odrodzenia.

Pracuję w procesie, który uważam raczej za rytuał niż rzeźbienie: to odrodzenie kamienia prowadzone moją dłonią. Moja praktyka bierze początek z obserwacji i pragnienia, by przywracać życie temu, co zostało rozbite, porzucone lub zapomniane. Fragmenty i odpady, często pochodzące z prac innych rzeźbiarzy, stają się pierwotnym materiałem moich dzieł.
Są to materiały, które niosą już własną historię. Rozkładam je na części i składam na nowo, tworząc formy, które nie należą już do ich wcześniejszego stanu, lecz do nowej kondycji. Każde dzieło wyłania się z kruchej równowagi między utratą a odrodzeniem, między pamięcią a możliwością, ukazując moment, w którym materia przestaje być tym, czym była, i staje się czymś innym.

Ten proces przybiera postać przemiany wykraczającej poza tradycyjne rozumienie rzeźby i zbliżającej się do wymiaru niemal alchemicznego. Wykorzystuję materię, która już wcześniej istniała, rozkładam ją na części i składam ponownie, by tworzyć nowe formy i tożsamości. Każde dzieło rodzi się z napięcia między zniszczeniem a odrodzeniem, między utratą a pamięcią, ukazując nieustanny stan przemiany.
Moja praktyka mierzy się z materiałami, które ucieleśniają głęboką sprzeczność: pozornie wieczne i niezniszczalne, a zarazem wrażliwe i kruche. To, co wydaje się niezmienne, ujawnia niestabilną naturę, zdolną reagować, utleniać się i zmieniać z upływem czasu. Dzięki temu materia staje się aktywnym uczestnikiem pracy, zaangażowanym w nieustanny dialog z czasem i otoczeniem.
Doskonałość ustępuje miejsca kruchości, a wieczność ujawnia się jako żywe, ludzkie doświadczenie. Materia nie jest podporządkowana, lecz staje się współautorką, zachowując na powierzchni ślady gestu, procesu i własnej ewolucji.

Jako artysta samouk, budowałem swoją drogę poprzez eksperymentowanie, obserwację i uważne słuchanie. Moje podejście nie polega na kontroli, lecz na towarzyszeniu materiałowi w jego przemianie. Powstające formy odzwierciedlają działanie pamięci: są strukturami, w których fragmenty, ślady i nieobecności współistnieją i odradzają się.
Ta praktyka bada materię jako żywe archiwum. Rzeźby wyłaniają się jako obecności zawieszone między ruiną a odrodzeniem, między trwaniem a przemianą, przywracając materii wymiar głęboko współczesny i ludzki.

Szczegóły

Era
Po 2000 r.
Sprzedawane przez
Bezpośrednio od artysty
Kraj pochodzenia
Włochy
Styl
Współczesny
Materiał
other, Kamień, Marmur
Artysta
Matteo Ciffo (1987)
Tytuł dzieła
Frammenti - Nefertiti
Podpis
sygnowany
Edycja
6/8
Rok
2026
Kolor
Biały, Czerwony, Niebieski, Szary, beżowy, turkusowy
Stan
w idealnym stanie
Wysokość
40 cm
Szerokość
25 cm
Głębokość
26 cm
Waga
8,5 kg
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
61
Sprzedane przedmioty
100%
pro

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​