MANILIUS - Astronomicon - 1590






Specjalista w literaturze podróżniczej i rzadkich drukach sprzed 1600 roku z 28-letnim doświadczeniem.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145879
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Maniliusz — Porządek gwiazd: Astronomicon Scaligera z 1590 roku, z renesansowymi diagramami i ingerencją cenzury Inkwizycji
NOTA KURATORSKA MOUSEION
Rzymski poemat o matematycznym porządku niebios, przekazany dzięki uczoności Józefa Justusa Scaligerusa i naznaczony próbą późniejszego czytelnika, by kontrolować jego słowa.
To wydanie Astronomiconu z 1590 roku łączy starożytną astrologię, renesansową krytykę tekstu i efektowne drukowane diagramy. Zapis o ekspurgacji sporządzony ręką czytelnika nadaje temu tomowi szczególnie wymowną historię lektury i cenzury.
KSIĄŻKA
Marek Maniliusz (działał na początku I wieku n.e.).
M. Manilii Astronomicon libri quinque. Iosephus Scaliger Iul. Caes. f. recensuit, ac pristino ordini suo restituit. Eiusdem … Commentarius … & castigationum explicationes. Lectiones variae … cum notis F. Iuni Biturigis.
[Heidelberg]: Officina Sanctandreana [Hieronymus Commelinus], 1590.
Łacina; format ósemkowy (8vo). Trzy drukowane części oprawione w jednym tomie.
Kolacja: egzemplarz kompletny. [16], 136, [8]; 415, [17]; 131, [5] s. (łącznie 728 stron). Tekst pięciu ksiąg uzupełniają komentarz Scaligerusa i jego poprawki tekstu, a także osobna część zawierająca warianty lekcji i uwagi François du Jona (Franciscusa Juniusa).
Ilustracje: drzeworytowe diagramy astronomiczne i zodiakalne; sygnet drukarski na karcie tytułowej; ozdobne nagłówki i inicjały.
Oprawa: współczesny wydaniu pergaminowy półpergamin, z zachodzącymi na siebie okładzinami; rękopiśmienny tytuł Astronomiconu Maniliusza na dolnym obcięciu bloku książki.
Cecha charakterystyczna egzemplarza: rękopiśmienna adnotacja o ekspurgacji przebiegająca przez kartę tytułową, z fragmentami skreślonymi brązowym atramentem.
Wymiary: 16,5 × 9,5 cm
OPIS KSIĄŻKI
Starożytny poemat, który czynił niebiosa zrozumiałymi
Astronomicon Marka Maniliusza to najważniejszy zachowany łaciński poemat dydaktyczny poświęcony astrologii. Utwór, napisany w czasach wczesnego Cesarstwa Rzymskiego, przedstawia w pięciu księgach kosmos rządzony przez matematyczne prawidła, znaki niebieskie i dostrzegany związek między ruchami ciał niebieskich a ludzkim losem.
Maniliusz opisuje zodiak, podział sfery niebieskiej oraz geometrię, za pomocą której starożytni czytelnicy próbowali zrozumieć niebo. Są to zagadnienia trudne, lecz osiągnięciem autora było przekształcenie wymagającej wiedzy technicznej w poezję.
Jego dzieło zachowuje niezwykle szczegółowy obraz myśli astronomicznej i astrologicznej starożytności klasycznej.
Scaliger i renesansowa rekonstrukcja starożytnego tekstu
To heidelberskie wydanie z 1590 roku stanowi ważny etap renesansowego przywracania twórczości Maniliusza.
Humanista Józef Justus Scaliger (1540–1609) opublikował swoją redakcję tekstu po raz pierwszy w 1579 roku. Próbował przywrócić sens i właściwy porządek tego słynącego z trudności poematu, wykorzystując filologię, porównanie wariantów oraz wiedzę o starożytnej astronomii.
Wydanie z 1590 roku łączy tekst i komentarz Scaligerusa z dodatkowymi wariantami lekcji i uwagami François du Jona (Franciscusa Juniusa, 1545–1602), zaczerpniętymi częściowo z rękopisów Biblioteki Palatyńskiej.
Nie jest to późniejsze, gruntownie zrewidowane wydanie Scaligerusa, które ukazało się około 1600 roku, lecz pouczające świadectwo uczonej debaty, która skłoniła do dalszych prac nad tekstem.
Sama struktura trzech części jest intrygująca: poemat, obszerny komentarz z emendacjami oraz dodatkowe świadectwa tekstowe zebrano w jednej książce.
Astronomiczne drzeworyty ukazują tę pracę intelektualną. Podziały zodiaku i diagramy geometryczne przekładają opisane wierszem zależności na obrazy, które można bezpośrednio oglądać na stronach.
Dedykacja królewska — i ocenzurowany egzemplarz
Karty wstępne zawierają łacińską dedykację Henrykowi III, królowi Francji i Polski, napisaną w imieniu Uranii, Muzy astronomii.
Wpisuje to wydanie w dworską i uczoną kulturę, w której starożytna poezja, matematyka i mecenat książęcy były ze sobą ściśle związane.
Na karcie tytułowej zachował się bardziej osobisty rozdział historii tej książki.
Rękopiśmienna adnotacja zaczynająca się od słów „Expurgata sunt aliqua juxta Indicem …” odnotowuje ekspurgację fragmentów zgodnie z indeksem inkwizycyjnym związanym z Hiszpanią. Skreślenia brązowym atramentem dodatkowo dokumentują ingerencję w drukowany tekst.
Znaki te mają szczególne znaczenie w dziele poświęconym wpływowi gwiazd i ludzkiemu losowi.
Egzemplarz staje się świadectwem nie tylko tego, jak renesansowi uczeni rekonstruowali Astronomicon, lecz także tego, jak późniejszym czytelnikom nakazywano ograniczać jego lekturę.
Adnotacja na karcie tytułowej i skreślone fragmenty stanowią integralną część historycznego charakteru książki.
Fizyczny stan książki
Tom zachował się w datowanym na epokę wydania pergaminowym półpergaminie z szerokimi, zachodzącymi na siebie okładzinami.
Na dolnym obcięciu bloku książki biegnie dawny rękopiśmienny tytuł — praktyczny znak identyfikacyjny książek przechowywanych niegdyś grzbietem lub dolnym obcięciem na zewnątrz.
Wewnątrz oryginalny skład łączy eleganckie antykwę i kursywę, ozdobne inicjały, greckie terminy techniczne oraz drzeworytowe diagramy.
To niezwykłe połączenie wizualne poezji, matematyki i komentarza sprawia, że wydanie jest szczególnie interesującym przedmiotem badań.
OPIS STANU ZACHOWANIA
Współczesny wydaniu pergaminowy półpergamin z zachowanymi zachodzącymi na siebie okładzinami i dawnym rękopiśmiennym tytułem na dolnym obcięciu bloku książki. Pergamin nosi zwyczajne ślady zabrudzeń powierzchniowych, przebarwienia oraz otarcia narożników i krawędzi.
Karty są miejscami pożółkłe, występują na nich sporadyczne plamki oraz ślady wilgoci na marginesach. Niewielki ubytek papieru widoczny jest na dolnym, niezadrukowanym marginesie jednej z kart wstępnych, z dala od głównego tekstu.
Przedstawione diagramy astronomiczne i inne ilustrowane fragmenty są wyraźnie czytelne.
Rękopiśmienna adnotacja o ekspurgacji na karcie tytułowej oraz skreślenia w tekście są historycznymi ingerencjami, a nie współczesnymi uszkodzeniami.
Ogólnie rzecz biorąc, jest to atrakcyjny wczesny druk w dobrym stanie jak na swój wiek, z widocznymi śladami upływu czasu i użytkowania, świadczącymi o jego długiej historii.
Prosimy o dokładne obejrzenie załączonych fotografii, które stanowią integralną część opisu stanu zachowania.
INFORMACJE DODATKOWE
Książka ta może szczególnie zainteresować kolekcjonerów wczesnej astronomii i astrologii, nauki klasycznej, renesansowego humanizmu, historii cenzury oraz drukarstwa XVI wieku.
Jej atrakcyjność wynika z połączenia kilku elementów: niezwykłego starożytnego poematu Maniliusza, wpływowej próby odtworzenia jego znaczenia podjętej przez Scaligerusa, diagramów geometrycznych i aparatu naukowego, współczesnej wydaniu pergaminowej oprawy, a przede wszystkim zachowanych śladów ekspurgacji w tym konkretnym egzemplarzu.
Historie sprzedawców
Maniliusz — Porządek gwiazd: Astronomicon Scaligera z 1590 roku, z renesansowymi diagramami i ingerencją cenzury Inkwizycji
NOTA KURATORSKA MOUSEION
Rzymski poemat o matematycznym porządku niebios, przekazany dzięki uczoności Józefa Justusa Scaligerusa i naznaczony próbą późniejszego czytelnika, by kontrolować jego słowa.
To wydanie Astronomiconu z 1590 roku łączy starożytną astrologię, renesansową krytykę tekstu i efektowne drukowane diagramy. Zapis o ekspurgacji sporządzony ręką czytelnika nadaje temu tomowi szczególnie wymowną historię lektury i cenzury.
KSIĄŻKA
Marek Maniliusz (działał na początku I wieku n.e.).
M. Manilii Astronomicon libri quinque. Iosephus Scaliger Iul. Caes. f. recensuit, ac pristino ordini suo restituit. Eiusdem … Commentarius … & castigationum explicationes. Lectiones variae … cum notis F. Iuni Biturigis.
[Heidelberg]: Officina Sanctandreana [Hieronymus Commelinus], 1590.
Łacina; format ósemkowy (8vo). Trzy drukowane części oprawione w jednym tomie.
Kolacja: egzemplarz kompletny. [16], 136, [8]; 415, [17]; 131, [5] s. (łącznie 728 stron). Tekst pięciu ksiąg uzupełniają komentarz Scaligerusa i jego poprawki tekstu, a także osobna część zawierająca warianty lekcji i uwagi François du Jona (Franciscusa Juniusa).
Ilustracje: drzeworytowe diagramy astronomiczne i zodiakalne; sygnet drukarski na karcie tytułowej; ozdobne nagłówki i inicjały.
Oprawa: współczesny wydaniu pergaminowy półpergamin, z zachodzącymi na siebie okładzinami; rękopiśmienny tytuł Astronomiconu Maniliusza na dolnym obcięciu bloku książki.
Cecha charakterystyczna egzemplarza: rękopiśmienna adnotacja o ekspurgacji przebiegająca przez kartę tytułową, z fragmentami skreślonymi brązowym atramentem.
Wymiary: 16,5 × 9,5 cm
OPIS KSIĄŻKI
Starożytny poemat, który czynił niebiosa zrozumiałymi
Astronomicon Marka Maniliusza to najważniejszy zachowany łaciński poemat dydaktyczny poświęcony astrologii. Utwór, napisany w czasach wczesnego Cesarstwa Rzymskiego, przedstawia w pięciu księgach kosmos rządzony przez matematyczne prawidła, znaki niebieskie i dostrzegany związek między ruchami ciał niebieskich a ludzkim losem.
Maniliusz opisuje zodiak, podział sfery niebieskiej oraz geometrię, za pomocą której starożytni czytelnicy próbowali zrozumieć niebo. Są to zagadnienia trudne, lecz osiągnięciem autora było przekształcenie wymagającej wiedzy technicznej w poezję.
Jego dzieło zachowuje niezwykle szczegółowy obraz myśli astronomicznej i astrologicznej starożytności klasycznej.
Scaliger i renesansowa rekonstrukcja starożytnego tekstu
To heidelberskie wydanie z 1590 roku stanowi ważny etap renesansowego przywracania twórczości Maniliusza.
Humanista Józef Justus Scaliger (1540–1609) opublikował swoją redakcję tekstu po raz pierwszy w 1579 roku. Próbował przywrócić sens i właściwy porządek tego słynącego z trudności poematu, wykorzystując filologię, porównanie wariantów oraz wiedzę o starożytnej astronomii.
Wydanie z 1590 roku łączy tekst i komentarz Scaligerusa z dodatkowymi wariantami lekcji i uwagami François du Jona (Franciscusa Juniusa, 1545–1602), zaczerpniętymi częściowo z rękopisów Biblioteki Palatyńskiej.
Nie jest to późniejsze, gruntownie zrewidowane wydanie Scaligerusa, które ukazało się około 1600 roku, lecz pouczające świadectwo uczonej debaty, która skłoniła do dalszych prac nad tekstem.
Sama struktura trzech części jest intrygująca: poemat, obszerny komentarz z emendacjami oraz dodatkowe świadectwa tekstowe zebrano w jednej książce.
Astronomiczne drzeworyty ukazują tę pracę intelektualną. Podziały zodiaku i diagramy geometryczne przekładają opisane wierszem zależności na obrazy, które można bezpośrednio oglądać na stronach.
Dedykacja królewska — i ocenzurowany egzemplarz
Karty wstępne zawierają łacińską dedykację Henrykowi III, królowi Francji i Polski, napisaną w imieniu Uranii, Muzy astronomii.
Wpisuje to wydanie w dworską i uczoną kulturę, w której starożytna poezja, matematyka i mecenat książęcy były ze sobą ściśle związane.
Na karcie tytułowej zachował się bardziej osobisty rozdział historii tej książki.
Rękopiśmienna adnotacja zaczynająca się od słów „Expurgata sunt aliqua juxta Indicem …” odnotowuje ekspurgację fragmentów zgodnie z indeksem inkwizycyjnym związanym z Hiszpanią. Skreślenia brązowym atramentem dodatkowo dokumentują ingerencję w drukowany tekst.
Znaki te mają szczególne znaczenie w dziele poświęconym wpływowi gwiazd i ludzkiemu losowi.
Egzemplarz staje się świadectwem nie tylko tego, jak renesansowi uczeni rekonstruowali Astronomicon, lecz także tego, jak późniejszym czytelnikom nakazywano ograniczać jego lekturę.
Adnotacja na karcie tytułowej i skreślone fragmenty stanowią integralną część historycznego charakteru książki.
Fizyczny stan książki
Tom zachował się w datowanym na epokę wydania pergaminowym półpergaminie z szerokimi, zachodzącymi na siebie okładzinami.
Na dolnym obcięciu bloku książki biegnie dawny rękopiśmienny tytuł — praktyczny znak identyfikacyjny książek przechowywanych niegdyś grzbietem lub dolnym obcięciem na zewnątrz.
Wewnątrz oryginalny skład łączy eleganckie antykwę i kursywę, ozdobne inicjały, greckie terminy techniczne oraz drzeworytowe diagramy.
To niezwykłe połączenie wizualne poezji, matematyki i komentarza sprawia, że wydanie jest szczególnie interesującym przedmiotem badań.
OPIS STANU ZACHOWANIA
Współczesny wydaniu pergaminowy półpergamin z zachowanymi zachodzącymi na siebie okładzinami i dawnym rękopiśmiennym tytułem na dolnym obcięciu bloku książki. Pergamin nosi zwyczajne ślady zabrudzeń powierzchniowych, przebarwienia oraz otarcia narożników i krawędzi.
Karty są miejscami pożółkłe, występują na nich sporadyczne plamki oraz ślady wilgoci na marginesach. Niewielki ubytek papieru widoczny jest na dolnym, niezadrukowanym marginesie jednej z kart wstępnych, z dala od głównego tekstu.
Przedstawione diagramy astronomiczne i inne ilustrowane fragmenty są wyraźnie czytelne.
Rękopiśmienna adnotacja o ekspurgacji na karcie tytułowej oraz skreślenia w tekście są historycznymi ingerencjami, a nie współczesnymi uszkodzeniami.
Ogólnie rzecz biorąc, jest to atrakcyjny wczesny druk w dobrym stanie jak na swój wiek, z widocznymi śladami upływu czasu i użytkowania, świadczącymi o jego długiej historii.
Prosimy o dokładne obejrzenie załączonych fotografii, które stanowią integralną część opisu stanu zachowania.
INFORMACJE DODATKOWE
Książka ta może szczególnie zainteresować kolekcjonerów wczesnej astronomii i astrologii, nauki klasycznej, renesansowego humanizmu, historii cenzury oraz drukarstwa XVI wieku.
Jej atrakcyjność wynika z połączenia kilku elementów: niezwykłego starożytnego poematu Maniliusza, wpływowej próby odtworzenia jego znaczenia podjętej przez Scaligerusa, diagramów geometrycznych i aparatu naukowego, współczesnej wydaniu pergaminowej oprawy, a przede wszystkim zachowanych śladów ekspurgacji w tym konkretnym egzemplarzu.
