Giovanni Greco (1953) - Assedi anacronistici





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136342
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953), Assedi anacronistici, oryginał z 2024 roku w technice mieszanej na płótnie, 50 x 50 cm, podpisany odręcznie, w doskonałym stanie, wyprodukowany we Włoszech przez Galleria.
Opis od sprzedawcy
Nota:
Spedizione GRATUITA krajowa
Dla wysyłek MIĘDZYNARODOWYCH, jeśli kupisz więcej niż jedno dzieło w tej samej aukcji, płacisz tylko jedną wysyłkę.
Zachęcamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online “DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Smalto acrilico, su tela
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certificato di autenticità
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i działa. Po częściowych studiach biologii i dalszych pogłębieniach studiów artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął działalność malarską, zaczynając jednocześnie od wzoru magritte’owskiego, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych — snu i rzeczywistości obiektywnej — w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silny impuls mający na celu rozwikłać wielkie dylematy egzystencji i relacji między ja a światem, próbując interpretować „myśl” czasem bezdyskuszne przejścia — dzieło artysty Giovanni Greco inutile? niepojętne? służące uwrażliwieniu problemów fundamentalnych, które nasz umysł nieustannie próbuje oswobodzić, ukazując sceny wizualnego szantażu, szantażu duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile na tętniącą w nich integralną wartość, która przejawia się w spójności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami o mocnych, ciemnych i gęstych barwach, w kontekście, w którym czas wydaje się być zatrzymany, a motywy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z utworów przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „éndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) — gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliżej przeżycia obserwatora, wywodząc z głębin duszy i stopniowo zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
Nota:
Spedizione GRATUITA krajowa
Dla wysyłek MIĘDZYNARODOWYCH, jeśli kupisz więcej niż jedno dzieło w tej samej aukcji, płacisz tylko jedną wysyłkę.
Zachęcamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online “DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Smalto acrilico, su tela
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certificato di autenticità
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i działa. Po częściowych studiach biologii i dalszych pogłębieniach studiów artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął działalność malarską, zaczynając jednocześnie od wzoru magritte’owskiego, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych — snu i rzeczywistości obiektywnej — w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silny impuls mający na celu rozwikłać wielkie dylematy egzystencji i relacji między ja a światem, próbując interpretować „myśl” czasem bezdyskuszne przejścia — dzieło artysty Giovanni Greco inutile? niepojętne? służące uwrażliwieniu problemów fundamentalnych, które nasz umysł nieustannie próbuje oswobodzić, ukazując sceny wizualnego szantażu, szantażu duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile na tętniącą w nich integralną wartość, która przejawia się w spójności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami o mocnych, ciemnych i gęstych barwach, w kontekście, w którym czas wydaje się być zatrzymany, a motywy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z utworów przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „éndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) — gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliżej przeżycia obserwatora, wywodząc z głębin duszy i stopniowo zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.

