Giovanni Greco (1953-Italia) - spazio dimensionale

Notatka:
Spedizione GRATUITA nazionale
Per spedizioni INTERNAZIONALNE, jeśli kupisz więcej niż jedno dzieło w tej samej aukcji, płacisz jedną, SOLA wysyłkę.
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online “DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953,
Akril i mieszane techniki na płótnie
podpis artysty na frontowej i tylnej stronie;
Certyfikat autentyczności artysty
GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po częściowo nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, rozpoczynając jednocześnie od przykładu magryttowego, a następnie de Chirico, gdzie miało być możliwe rozróżnienie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silne pchnienie mające na celu rozwiązanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne Przejścia – dzieło artysty Giovanni Greco, niewyrażalne w sposób, by przybliżyć fundamentalne problemy, z którymi nasz umysł nie przestaje się uwalniać, scenicznie przedstawiając wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej porywa go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim dzieła G. De Chirica, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na zawarty w nim interes wyrażający się w solidności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami generowanymi przez mroczne i gęste objętości chromatyczne w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty wiszą między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dawnych dzieł, poruszane przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „èndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć jego pragnienie, by jego malarstwo było bliższe przeżyciu obserwatora, sięgając z głębin duszy i stopniowo zastępując się nowymi, mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.