(after), Joan Miró - Sala Gaspar ** ORIGINAL LITHOGRAPHIC PRINT 1970 **

Oryginalny plakat litograficzny artysty hiszpańskiego Joan Miró (*).
Ta praca została opracowana z okazji wystawy indywidualnej artysty „Sobreteixim I Escultures” w Barcelonie, w maju 1970 roku.
Wydane przez Polígrafa Barcelona, pod nadzorem Joana Miró.
Limitowana edycja 1000 szt.

Specyfikacje:

Wymiary: 84 x 56 cm
Rok: 1970
Stan: Bardzo dobry (wykazuje lekkie, ogólne żółknięcie ze względu na wiek. Niemniej jednak, dzieło to nigdy nie było oprawiane ani wystawiane, i zawsze było przechowywane w profesjonalnej teczce artystycznej, dlatego jest w bardzo dobrym stanie).
Pochodzenie: Kolekcja prywatna.

Dzieło sztuki zostanie starannie zapakowane w wzmocnione pudełko tekturowe. Wysyłka będzie potwierdzona numerem przesyłki (UPS/DPD/DHL/FedEx).

Wysyłka obejmie również ubezpieczenie transportowe na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął naukę artystyczną. Uczęszczał do akademii La Llotja wbrew woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w bardziej tradycyjny sposób. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fauwistów oraz kubistów.
Ich emocjonalne pejzaże, które ukształtują go jako osobę i artystę, to głównie Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem dla intelektualnego zgiełku, którego doświadczył w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte'a, Brancusiego i Giacometti'ego oraz wystawiał razem z Dalí, Tanguy'em, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach poświęconych dadaizmowi i surrealizmowi.
Ell odkrywa impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie drugiej wojny światowej, Joan Miró porzuci swój exile we Francji i osiedli się na Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o którym zawsze marzył. Tam skupił się na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do swojej śmierci w 1983 roku.
Zakotwiczenie w krajobrazie Mont-roig, a następnie na Majorce, będzie miało decydujące znaczenie w jego twórczości. Związek z ziemią oraz zainteresowanie codziennymi przedmiotami i otaczającym środowiskiem naturalnym staną się tłem dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademickości, dążąc do stałego poszukiwania dzieła całościowego i czystego, nieprzynależącego do żadnego określonego ruchu. Zawarty w formach i manifestacjach publicznych, jest to poprzez czyn plastyczny, gdzie Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i dużą wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który umiejscawia go jako jednego z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.