Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάρι «Πήγασος»

Μαξ Λε Βερριέ - Σπανιότατος Σκώρος Νεφρίτης «Pégase» (Αρ. 286) - Χάλκινο με πατίνα καφέ και μαύρη

Σας προτείνω ένα υπέροχο κομμάτι συλλεκτικού χαρακτήρα από το διάσημο καλτουργείο Max Le Verrier: το σεντόνι ή νεκροκεφαλή μοντέλου «Pégase», σημειωμένο με τον αριθμό 286 στο «Κόκκινο Κατάλογο» του οίκου.

Αυτό το μοντέλο, εμπνευσμένο από τη μυθολογία των Ελλήνων, εκτελέστηκε σε χαλκό με μια όμορφη διαβαθμισμένη πατίνα, δίχρωμη, που συνδυάζει καφέ τόνους και πινελιές μαύρου στις κοιλότητες, προσδίδοντας μια αξεπέραστη βαθύτητα στο ανάγλυφο. Αποτελεί μια ματριάζ άριστης ερμηνείας ενός αρχαϊκού μοτίβου, που συνενώνει την κομψότητα της Αrt Déco με το διακριτικό κύρος της ελληνικής Numismatics.

Μοντέλο: Πήγασος (Αρ. 286)

Υλικό: Χάλκινο με πατίνα καφέ και μαύρη

Σε γενική καλή κατάσταση. Παρατηρούνται μερικές ίχνη φθοράς και πατίνας λόγω του χρόνου, που μαρτυρούν την αυθεντικότητά του και τον ιστορικό του χαρακτήρα (βλ. λεπτομερείς φωτογραφίες).

Διαστάσεις: Διαμέτρος: 10 εκ.
Ύψος: 1,5 εκ.
Βάρος: 182 γρ.

Απευθείας από τον Κατάλογο Le Verrier: «Με βάση ένα ασημένιο στατήρ από την Κόρινθο γύρω στο 500 π.Χ. Θρυλικό ιπποειδές με φτερά, ράβδος του Βελλεροφόνου κατά τη μυθολογία των Ελλήνων.»

Αποτελούμενος ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους του μετάλλου της περιόδου Αrt Déco, ο Μαξ Λε Βερριέ κατάφερε να δώσει ξανά ζωή στους θησαυρούς της αρχαιότητας μέσα από τα γλυπτά-έργα τέχνης. Η σειρά του «νομισματικές», στην οποία ανήκει αυτό το μοντέλο Πήγασος, είναι ιδιαίτερα αγαπητή για την ποιότητα των ανάγλυφων εμπνευσμένων από αρχαία νομίσματα. Αυτή η εκδοχή σε χαλκό με πατίνα καφέ και μαύρη αποτελεί ένα τελειότερο παράδειγμα αυτής της τεχνικής, ιδανικό για μια βιβλιοθήκη θαυμάτων ή για κομψή διακόσμηση.

Το αντικείμενο θα συσκευαστεί με τη μέγιστη φροντίδα και θα αποσταλεί με αριθμό παρακολούθησης.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στη Νευί-σορ-Σείν, από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνό, χρυσοχόος-κοσμητοποιός. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και συγκάτοικούς Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine; οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για τη ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του εργαστήριο, παράγει γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στηρίγματα βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Οδηγήθηκε από την αγάπη του για τα ζώα προς ζωολογικούς κήπους και τσίρκα, και φιλοτέχνησε το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο κολιμπού πουλι σε στυλ χαρακτηριστικό της περιόδου του 1925. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πολλά μοντέλα ζώων, όπως πανθήρες όπως Baghera, Uganda και Jungle, ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, στρουθοκάμηλοι, σκίουροι και άλογα, τα περισσότερα από τα οποία εξαγόταν σε εικονογραφική μεταλλική τέχνη, κατά προτίμηση χαλκό.

Μπροστά από τα κελάρια του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το μοναδικό έργο «χίμπατς με ομπρέλα», ένα τριών ετών χιμπατζής που είχε ευγενικό όνομα Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, κρατούμενος από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου έξω από το κλουβί, δέχθηκε να ποζάρει αντί μπανάνας. Πρωί-πρωί κοιτούσε προς την είσοδο περιμένοντας τον επόμενο που θα τον αθανατοποιούσε.

Το γλυπτό «Πτώση της Βροχής» έλαβε μετάλλιο στην Έκθεση των Ασμάτων το 1927.

Το Εργαστήριο Le Verrier συνεργάστηκε με τους ακόλουθους γλυπτές: Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο της διεύθυνσης 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Μέλος Διακεκριμένος της Εταιρείας Καλών Καλλιτεχνών Διακοσμητών και εκθέτε συνεχώς. Είχε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερό του βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερό του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο.

Το 1928 ο Max Le Verrier φιλοτέχνησε με βάση ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στις μύτες των ποδιών της, μια φωτεινή σφαίρα στα ανοιχτά χέρια, κεντρικό κομμάτι της συλλογής του. Πραγματικά είχε χρειαστεί τρία διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο ζητούσε από μια χορεύτρια μπαλέτων της Τζοζεφίν Μέιμπερ να ποζάρει.

Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Λαβή Φωτεινή, Lumina, Clarté, Clarté σε φυσικό μέγεθος.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι κορίτσια με εξιδανικευμένο σθένος όπως τα επιδίκα.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο ως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στη Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης παρουσιάστηκε στο Hôtel Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Συνελήφθη το 1944 για τη δράση του στην αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier είναι από ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη οπτική.

Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε επίσης με την προσαρμογή της τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και παρήγαγε όμορφα δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία παρέχουμε εδώ αναπαραγωγές. Θεωρεί ορθώς ότι η σύγχρονη τέχνη δεν πρέπει να μείνει προνόμιο λίγων προνομιούχων, αλλά πρέπει να γίνει προσβάσιμη στον πολύ κόσμο και να διαδοθεί σε ό,τι εξυπηρετεί τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά σωστή· στις αναζητήσεις του για στυλιστική αποτύπωση, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με πολλή ευτυχία.