Matthias Gesnerus (1691- 1761) - Scriptores rei rusticae veteres latini - 1735

Gesner, Johann Matthias. Τίτλος: “ Scriptores rei rusticae veteres latini”
Gesner, Johann Matthias.
“Scriptores rei rusticae veteres latini.”
1 από 2 τόμους. 4 φύλλα, LVIII, 936 σελίδες.
Με σκαλισμένο μπροστινό εξώφυλλο, 2 χαραγμένες ετικέτες τίτλου και 6 διπλωμένες χαλκογραφίες.
25 x 20 cm.
Σύγχρονο δερμάτινο βιβλίο. (Μόνο ο τόμος 1 υπάρχει. Λειψία, Caspar Fritsch, 1773–1774.)
Scriptores rei rusticae veteres latini είναι μια διάσημη συλλογή αρχαίων Ρωμαίων συγγραφέων για τη γεωργία και την αγροτική οικονομία, επιμελημένη και σχολιασμένη από τον γερμανό κλασικό μελετητή Johann Matthias Gesner και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά περί το 1735. Scriptores Rei Rusticae Veteres Latini, edited by Johann Matthias Gesner, είναι μια ολοκληρωμένη συλλογή αρχαίων λατινικών κειμένων για τη γεωργία και τη ζωή στην ύπαιθρο. Ο πρώτος τόμος προσφέρει ανεκτίμητες γνώσεις για τις γεωργικές πρακτικές, τεχνικές και γνώσεις του ρωμαϊκού κόσμου. Το κείμενο, γραμμένο στα λατινικά, παρουσιάζει παρατηρήσεις και πρακτικές συμβουλές των ρωμαϊκών συγγραφέων σχετικά με την καλλιέργεια των αποθεμάτων, την κτηνοτροφία και τη διαχείριση γης. Παραμένει ουσιώδες πόρος για μελετητές και ενθουσιώδεις λάτρεις της κλασικής λογοτεχνίας, της ρωμαϊκής ιστορίας και των ιστορικών ριζών της γεωργικής επιστήμης. Η σχολαστική επιμέλεια του Gesner ενισχύει τη διαθεσιμότητα και την ακαδημαϊκή αξία αυτών των διαχρονικών έργων.
Matthias Gesnerus (γεννηθείς στις 9 Απριλίου 1691, στο Roth an der Rednitz; απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1761, στο Göttingen) ήταν παιδαγωγός, κλασικός φιλολογος και βιβλιοθηκονόμος. Από το 1730 έως το 1734 υπηρέτησε ως διευθυντής της Thomasschule στο Λέιψιχ.
Με την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Göttingen το 1734, ο Gesnerus ορίστηκε καθηγητής ποιήσεως και ρητορικής και ταυτόχρονα ανέλαβε τη διεύθυνση της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Göttingen.
Ενώ το έργο του ως επιμελητή κλασικών συγγραφέων δεν υπήρξε ιδιαίτερα καινοτόμο, οι ιδέες μεταρρύθμισης για τη σχολική και πανεπιστημιακή εκπαίδευση τον κατέστησαν έναν από τους πιο επιδραστικούς πρωτοπόρους του Νεο-υλισμού. Το κύριο έργο του, ο τετρατονύχος λεξικού Novus Linguæ Et Eruditionis Romanæ Thesaurus, που δημοσιεύθηκε το 1749, αποτελεί ακόμη μια από τις σημαντικότερες βάσεις για την ανάπτυξη του εκτενούς λατινικού λεξικού, το «Μόναχ Τησσαῦρος» (Munich Thesaurus), που ξεκίνησε το 1900.