[Collectif] - Codex Medicamentarius Gallicus, Pharmacopée Française - 1908

Codex medicamentarius gallicus. Pharmacopée française rédigee par ordre du Gouvernement. Παρισιού, Masson et Cie, 1908. Ένα τεύχος fort in-8 (25 x 16 cm), xxii, 999 σελ., πράσινο χαρτόνι του εκδότη, σφραγίδα του Υπουργείου Παιδείας τυπωμένη κρύα στο πρώτο εξώφυλλο, καλύπτει και τίτλος χρυσός, με την επισήμανση του διατάγματος της 17ης Ιουλίου 1908.

Πέμπτη έκδοση του Codex εθνικού, μετά από αυτές του 1818, 1837, 1866 και 1884. Το Codex του 1908 αποτελεί το νομικό κείμενο με το οποίο έπρεπε να συμμορφωθεί κάθε Γάλλος φαρμακοποιός. Συντάχθηκε από επιτροπή υπό την προεδρία του καθηγητή Louis Landouzy (1845-1917), ο οποίος υπογράφει την εισαγωγή. Αυτή η εισαγωγή διεκδικεί την συνεισφορά της «συνθετικής χημείας» και των «επανακαλύψεων του Pasteur και του Brown-Séquard». Το τεύχος σηματοδοτεί έτσι τη μετακίνηση από την αρχαία φαρμακευτική ύλη φυτικής προέλευσης στη μοντέρνα χημική φαρμακευτική.

Το τεύχος ανοίγει με τη λίστα συντμήσεων των βοτανιστών που αναφέρονται (Linné, Lamarck, De Candolle, Jacquin, Thunberg, Ruiz και Pavon, Henri Baillon...). Ακολουθούν οι «Φάρμακα της Γαλλικής Φαρμακοποιίας», με αλφαβητική σειρά. Κάθε μονογραφία δίνει το λατινικό όνομα, την οικογένεια, το χρησιμοποιούμενο μέρος, τα χαρακτηριστικά, τις δοκιμές ταυτότητας και καθαρότητας, τη διατήρηση, τις ασυμβατότητες και τη χρήση. Οι φυτικές μονογραφίες (μεγάλο φιάτο βεστ, asa fœtida, asclépiade ή dompte-venin, asperge, hamamélis de Virginie, λυκίσκος, huile d'amande) συνυπάρχουν με τους αλκαλοειδή και τα χημικά προϊόντα. Αυτά δίδονται με τις ανεπτυγμένες τους ομολογίες (κοκαΐνη, θειικός στρυχνίνης), τη φράση «Τε-ρείς τοξικό» και την ένδειξη αντίδοτων. Υπάρχει επίσης και η οπιοειδή Smyrne, η κόκα και η gutta-percha.

Το τέλος του τεύχους αναπαράγει αποσπάσματα νόμων και κανονισμών για την άσκηση της φαρμακευτικής και τις δηλητηριώδεις ουσίες: σιτάρι με ρέβη (ergot) (1873), κάλυμμα της Ανατολής (1882), συμπυκνωμένο καυστικό (1890), ο νόμος του 21 γερμαίν ανα XI. Ενα αυτοκόλλητο «κόκκινο-πορτοκαλί» τυπωμένο για τα φάρμακα εξωτερικής χρήσης το συνοδεύει. Στο οπίσθιο μέρος του ψευδοτίτλου, ένα βεβαίωση χαραγμένη πιστοποιεί το αντίτυπο: « viewed at the Ministry of Public Instruction, the Director of Higher Education, Conseil d'État », υπογεγραμμένο από τον Charles Bayet (1849-1918).

Το Codex του 1908 παραμένει πρακτικά χρήσιμο για τον σημερινό αναγνώστη. Οι βοτανολόγοι, οι φαρμακοθεραπευτές και οι παραγωγοί φαρμακευτικών φυτών βρίσκουν ακριβείς μονογραφίες βοτανικές (ταυτοποίηση, πλαστογραφίες, χρησιμοποιούμενο μέρος). Επίσης βρίσκουν παρασκευές παραδοσιακές: αλκοολάτουλ εριώδες, φαρμακευτικές ποικιλίες, σιρόπι πέντε ριζών, βάμματα και υγρά εκχυλίσματα. Οι ιστορικοί της ιατρικής και των ναρκωτικών διαβάζουν στο κείμενο το νομικό καθεστώς της οπίου, της κοκαΐνης ή της βισάντης λίγα χρόνια πριν την απαγόρευσή τους. Οι συλλέκτες βάζουν τα βάζα, φιάλες και ετικέτες της αποθηκοποίησης βρίσκουν την εξήγηση των εγγραφών τους. Οι μυθιστοριογράφοι και οι λάτρεις της εγκληματικής λογοτεχνίας ανακαλύπτουν τη δηλητηριολογία της Ωραίας Εποχής.

Γενική κατάσταση μέτρια λόγω της σχισμής του πρώτου φύλλου στο σχεδόν ολόκληρο (δεν είναι ευανάγνωστο), χαρτί βιομηχανικό λίγο περασμένο, αποχρώσεις του ροζ και άλλες μικρές ατέλειες.