Cesar De Cock (Gent, 23 juli 1823 – aldaar, 16 juli 1904) was een Belgisch kunstschilder en graveur die in Frankrijk actief was en in Sint-Martens-Latem. Hij is een van de drijvende krachten achter het ontstaan van de Latemse kunstenaarskolonie. Zijn broer Xavier De Cock was eveneens schilder. Cesar De Cock volgde les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent, eerst als zanger maar toen hij door doofheid werd getroffen legde hij zich toe op de schilderkunst. Cesar De Cock legde zich toe op de landschapsschilderkunst. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 vluchtte hij naar Deurle om na de beëindiging van het conflict onmiddellijk terug te keren naar Frankrijk. Hij verbleef korte tijd in Parijs en later in Gasny waar hij een zomerverblijf had. Vanaf 1880 vestigde hij zich definitief in Gent. Jean-Baptiste Corot, Henri Rousseau, Narcisse Díaz de la Peña en Constant Troyon behoorden tot zijn vriendenkring. Deze schilders, ook leden van de School van Barbizon, hadden een sterke invloed op zijn werk. Cesar zelf heeft vele andere schilders beïnvloed, onder anderen Vincent van Gogh, die hem expliciet vermeldt in de brieven aan zijn broer Theo van Gogh. Zijn werken staan tentoongesteld in de meest prestigieuze musea ter wereld, waaronder de Prado in Madrid, het Louvre in Parijs en het Victoria and Albert Museum in Londen. KUNSTENAAR: Cesar de Cock (1823-1904) - gesigneerd en gedateerd linksonder MEDIUM: Olieverf op doek - gemaroufleerd op paneel DATERING: 1879 AFMETINGEN: 32x23 cm STAAT: Zeer goed. Doek komt in rechterbenedenhoek een weinig los van paneel. Niet ingelijst.