Willem Hendrik van der Nat (1864–1929) - Schapen in stal

Ten duży obraz olejny jest pięknym przykładem tego, jak Willem van der Nat bawi się w przedstawianie owiec — jednego ze swoich ulubionych tematów. Jest prawdziwym mistrzem w oddawaniu ich puszystego runa. Van der Nat gra światłem, które przechodzi przez białą wełnę, tworząc żywą różnorodność, włączając także owce w innych kolorach.

Wymiary: 67 cm x 100 cm
Wymiary z listą: 92 cm x 125 cm
Praca jest sygnowana w prawym dolnym rogu
Praca znajduje się na ekskluzywnej liście, wykończona złotem listkowym, wykonanym przez Gehring.

Willem Hendrik van der Nat (Lejda, 1864–1929) był wszechstronnym artystą: malarzem, rysownikiem, akwarelistą, rzeźbiarzem, akwaforcistą, ilustratorem i litografem. Pierwsze lekcje rysunku pobierał w młodym wieku, a później studiował w Hadze i Lejdzie, gdzie zaprzyjaźnił się z artystą Florisem Versterem i krytykiem sztuki H.P. Bremmerem.

Początkowo Van der Nat pracował jako ilustrator i litograf, ale około 1900 roku poświęcił się całkowicie malarstwu. Jego styl ewoluował od wpływu Szkoły Haskiej do bardziej ekspresyjnego, kolorowego podejścia, częściowo inspirowanego twórczością van Gogha i Milleta. Sławę zyskał dzięki obrazom przedstawiającym owce i kozy, często malowanym podczas pobytów w Drenthe, ale malował również martwe natury, pejzaże i sceny hiszpańskie.

Van der Nat był współzałożycielem lejdejskiego stowarzyszenia artystów „De Kunst om De Kunst” (Sztuka dla sztuki) i jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli tzw. lejdejskich impresjonistów – grupy malarzy wyróżniających się luźnym pociągnięciem pędzla i żywym użyciem kolorów. Tworzyli w Lejdzie i okolicach. Ruch ten jest związany ze szkołą haską. Biografia autorstwa Willema L. Baarsa (nie jest dołączona do zakupu dzieła). Jego prace znajdują się w zbiorach kilku muzeów, w tym Stedelijk Museum De Lakenhal w Lejdzie i Kröller-Müller Museum w Otterloo.

Oglądanie jest oczywiście możliwe.