Fran Gonzalez (1959) - Turbulence (XXXL)

Tytuł: „Turbulencja” (XXXL)

Temat: „Turbulence” to mural inspirowany amerykańskim malarstwem akcji i japońskim malarstwem zen. Ciekawostką tego typu prac jest to, że podkreślają magiczne światło, jakie tworzy technika nakładania złotych płatków na płótno, oraz wrażenie wyrafinowanego luksusu, jakie wnosi do współczesnych wnętrz.

Dzieło wykonano z teksturowanej imitacji płatków złota, wykorzystując kilka ekskluzywnych technik i nałożono na płótno syntetyczne.
------
Jeśli chodzi o techniki złocenia: Tradycyjna technika złocenia polega na nakładaniu bardzo cienkich arkuszy metalu (złota, srebra, imitacji złota (np. brązu), aluminium, miedzi itp.) na dowolną powierzchnię artystyczną (drewno, metal, ceramikę, tekstylia itp.).
------
Współczesne złocenie: Współczesne techniki złocenia Fran Gonzáleza są wyjątkowe i charakterystyczne dla niego, wywodzą się z eksperymentalnej filozofii sztuki współczesnej XX wieku i rozwijane przez ponad 40 lat doświadczenia zawodowego. Techniki te nadają dziełom sztuki cechy, które emanują magicznym światłem, przenikając przestrzeń, w której są eksponowane.
-------
Technika: Złocenie na płótnie: nakładanie kilku warstw imitujących złoto płatków o fakturze kwasu na płótno syntetyczne.

Wysyłka: opakowanie zwinięte, chronione.

Wymiary: 235x76 cm. (XXXL)
Podpisano ręcznie na odwrocie Fran González, przez @contemporarygilding.
rok 2025
-------
O Fran Gonzálezie (streszczenie):
Fran González, znany również jako Contemporary Gilding (@contemporarygilding), to hiszpański artysta specjalizujący się w kreatywnym i współczesnym wykorzystaniu złocenia płatkowego. Urodzony w Almerii w 1959 roku, swoją karierę rozpoczął w 1982 roku, kiedy po studiach inżynierskich na Politechnice Madryckiej postanowił poświęcić się całkowicie rzeźbie i ceramice.
Studiował sztukę w Szkole Sztuk Pięknych w Madrycie, w Państwowej Szkole Ceramiki w Madrycie oraz na różnych warsztatach sztuki współczesnej w Círculo de Bellas Artes w Madrycie pod okiem tak znaczących współczesnych artystów, jak Julian Schnabel, Eva Lootz, Juan Hidalgo i Valcárcel Medina.
Choć jego rozwój był głównie samoukiem, Fran González od początku swojej kariery zdobył liczne nagrody i wyróżnienia zarówno w kraju, jak i za granicą. Dzięki temu, że mieszkał w różnych krajach europejskich, jego prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych we Francji, Holandii, Niemczech, Belgii, Włoszech, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Irlandii i USA.
Bardziej szczegółowe informacje o jego pracy i karierze można znaleźć w wyszukiwarce Google, wpisując tagi „Fran Gonzalez” i „Contemporary Gilding”.
-------
W mediach:
Artykuł o FG na Europejskim Portalu Rzemiosła 'Mad'in Europe'.

Francisco González Calleja to ceramik i współczesny pozłotnik, którego praktyka łączy tradycyjne rzemiosło z innowacyjną techniką. Dzięki ponad czterdziestoletniemu doświadczeniu, jego prace odzwierciedlają ciągły dialog między materiałem, procesem i inspiracją. Jego główną metodą pozłotnictwa, stosowaną w około 80% przypadków, jest złocenie wodne, które wybiera ze względu na niską toksyczność i zrównoważony rozwój, zwłaszcza podczas pracy w pomieszczeniach.
„Zimą nie zawsze można otworzyć okna dla odpowiedniej wentylacji,” wyjaśnia. „Mixtion oparty na wodzie jest bezpieczniejszy w użyciu i bardziej komfortowy przez długi czas.”
Mixtion, klej używany w złoceniu, może być oparty na oleju lub na bazie wody. Chociaż oba oferują podobne wyniki techniczne, Francisco zauważa, że czas schnięcia i wykończenie się różnią, a ostateczny wybór zależy od zamierzonego efektu. Złocenie wodne, w szczególności, lepiej sprawdza się na błyszczących powierzchniach, takich jak ceramika, szkło, plastiki czy miękki emalia. Jednak proces ten rzadko jest liniowy. Często musi powtarzać kroki wielokrotnie, zwłaszcza podczas pracy z powierzchniami teksturowanymi.
Czasami przerabiam powierzchnię siedem razy. Czasami muszę ją zostawić na miesiące i wrócić do niej. To część procesu.

Twórca z natury.
Francisco opisuje siebie jako osobę, która nieustannie musi pracować rękami, nie tylko w studiu, ale we wszystkich aspektach życia. Gotuje, uprawia warzywa, piecze chleb i otacza się doświadczeniami dotykowymi. Jego proces twórczy jest eksploracyjny i nieliniowy. Rzadko zaczyna od pojedynczego pomysłu; zamiast tego opisuje to jako „chmurę pomysłów”, które ewoluują poprzez eksperymenty. „Znajduję 10 różnych sposobów podejścia do problemu. Testuję je wszystkie. Większość z nich działa, miałem szczęście w ten sposób.”

Kiedy napotyka ograniczenia związane z kosztami materiałów takich jak złoto czy srebro, sięga po alternatywy, takie jak aluminium, i podchodzi do każdego nowego medium, najpierw badając jego kompatybilność techniczną. Do potrzeb konstrukcyjnych używa epoksydów, aby łączyć aluminium z szkłem lub ceramiką. Jego prace często powstają metodą prób i błędów, co porównuje do sadzenia nasion w ogrodzie i cierpliwego czekania, aż wydają plon.

Historyczne korzenie i kulturowe warstwy
Wiele prac Francisco czerpie inspirację z artefaktów archeologicznych i kultur starożytnych. Niezależnie od tego, czy chodzi o Greków, Etrusków, Fenicjan, Rzymian, czy bogatą, hybrydową kulturę Maurów w Hiszpanii, jego fascynacja leży nie tylko w formach i technikach przeszłości, ale także w emocjonalnym rezonansie, jaki ze sobą niosą. Ta emocjonalna głębia kształtuje nie tylko jego ceramikę i złocone przedmioty, ale także jego rozwijającą się twórczość w dziedzinie projektowania biżuterii.

Przejście do biżuterii wynikało z prostego pytania, które często zadawali on i Lula: Jak ludzie zaczęli nosić ozdobne przedmioty?

Ta ciekawość zaprowadziła go do prehistorycznych źródeł i stopniowo do eksperymentowania z nowymi materiałami i formami.