Mezopotamia Kamień Głowa. III tysiąclecie p.n.e. Opublikowano. Ex. Christie's, ex. Cahn, ex. TEFAF oraz z hiszpańskim

Ważna kobieca głowa.

Mezopotamia, III tysiąclecie p.n.e.

Szary kamień

Wysokość 8 cm

Pochodzenie

Kolekcja prywatna, profesor Hans i pani Maire-Louise Erlenmeyer, Bazylea (Szwajcaria), nabyta w latach 1943–wczesne 1960.

Profesor Hans Erlenmeyer (20 marca 1900, Strasbourg – 29 maja 1967, Basel) był szanowanym szwajcarsko-niemieckim chemikiem, członkiem linii niemieckich chemików oraz profesorem chemii nieorganicznej, który objął kierownictwo Instytutu Chemii Nieorganicznej w Bazylei.

Wraz z drugą żoną, Marie-Louise Erlenmeyer (z domu Binder, 1912–1997), był pasjonatem kolekcjonowania antyków, zwłaszcza prehistorycznej i starożytnej sztuki z Grecji i Mezopotamii. Między 1943 a 1967 rokiem zgromadzili znaczną kolekcję, obejmującą ważne grupy pierścieni cylindrycznych i tekstów z regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu, a także część skarbu z Keros, który zakupili pod koniec lat 50. i na początku lat 60. XX wieku. Erlenmeyerowy malarz, malarz korintyjskich wazy, został nazwany na cześć wazy z jego kolekcji. Część jego zbiorów została wypożyczona do Muzeum Antyków w Bazylei, a także na główne międzynarodowe wystawy, a sami Erlenmeyerowie publikowali artykuły naukowe z dziedziny archeologii w publikacjach naukowych.

W 1981 roku Marie-Louise założyła Fundację Erlenmeyer, organizację charytatywną poświęconą ochronie dobrostanu zwierząt, która zarządzała jej kolekcją antyków.

Większość kolekcji została wystawiona na aukcje podczas serii licytacji w Christie's i Sotheby's w latach 1988–1998.

- Cahn International AG, Bazylea, Szwajcaria.
- Galerie Harmakhis, nabyła od Cahn na targach TEFAF, 17 marca 2015 roku za 55 000 CHF. (Faktura zachowana)
Rynek sztuki, Wielka Brytania, zakupione od Galerie Harmakhis.

Warunek
Dobry stan zachowania, z erozją na powierzchni. Złożony z dwóch części, widoczna jest szew jako linia przebiegająca diagonalnie przez całą głowę. Małe odpryski, utrata w górnej prawej części głowy.

Sumerijska głowa wyrzeźbiona z szarego kamienia, pochodząca z pełnej figurki, która prawdopodobnie przedstawiała kobietę z rodziny królewskiej. Jej włosy, wypracowane za pomocą cienkich równoległych nacięć, tworzą miękkie fale, sięgają do ramion i są zebrane w kok na czubku głowy. Głowa jest ozdobiona szerokim pasem z trzema rowkami lub fałdami, które mogą przedstawiać tekstylne nakrycie głowy. Twarz jest szczupła, z wyraźnie zaznaczonymi kośćmi policzkowymi, prostym i cienkim, trójkątnym nosem oraz ustami układającymi się w uśmiech. Oczy są duże, wykute, aby pomieścić wkładki z kolorowego kamienia lub szkła, co dodawałoby wyrazistości spojrzeniu. Brwi, duże i łukowate, podkreślone są równoległymi prostymi nacięciami i zajmują większość czoła. Uszy są cofnięte, a włosy dopasowują się do ich kształtu, co sugeruje, że pierwotnie figura mogła być ozdobiona kolczykami z innego materiału. Podbródek zdobi podniesiony okrąg z centralnym otworem, być może również pierwotnie ozdobiony jakimś materiałem nakładanym. Na koniec, szyja wydaje się pokryta naciętymi falistymi liniami, podobnymi do tych, które przedstawiają włosy, oplatające ją niczym naszyjnik.

Te cechy są charakterystyczne dla mezopotamskiego rzeźbiarstwa z III tysiąclecia p.n.e. Powszechne jest spotykanie wąskiej czoła, prawie ukrytego pod fryzurą lub nakryciem głowy oraz brwiami, a także delikatnego uśmiechu (rys. 1). Rzeźby męskie sumeryjskie zazwyczaj przedstawiają albo ogoloną głowę, albo królewską turban otaczający głowę. Jednak kobiety mogą nosić włosy rozpuszczone wokół twarzy, oprawiając uszy ozdobione kolczykami i zbierając je na karku lub na czubku głowy. Głowa o podobnym układzie do przedstawionej w badanym egzemplarzu znajduje się w British Museum (rys. 2).

Połączenie różnych materiałów w tej samej rzeźbie jest powszechne w starożytnych cywilizacjach, od Mezopotamii po Rzym, przechodząc przez Grecję. Kontrast tekstur i kolorów ożywiał przedstawienia, czynił je bogatszymi i bardziej wyrazistymi. Rzadko zdarza się, aby zachowało się więcej niż jeden z tych materiałów (rys. 3), ale sposób, w jaki wyglądają elementy takie jak badany głowa, sugeruje użycie wstawek w celu urozmaicenia przedstawienia (rys. 4).

Sumeryjczycy są najstarszą znaną cywilizacją Mezopotamii. Powstała ona na przełomie epoki chalcolitu i początku epoki brązu, między VI a V tysiącleciem p.n.e., a jej pismo proto-pochodzi sprzed około 3000 lat p.n.e. Pierwsze miasta-państwa na tym obszarze zaczęły pojawiać się już w czasach prehistorycznych, choć dokumenty nie zachowały się aż do III Wczesnego Okresu Dynastii, około XXI wieku p.n.e., z Królestwem Akadyjskim. Sumerowie rozwinęli kulturę materialną o dużej wartości i znaczeniu, zarówno historycznym, jak i artystycznym, kluczową dla rozwoju późniejszych cywilizacji na tym obszarze. Większość zachowanych obiektów sumeryjskich to wyroby ceramiczne, choć znaleziono także ważne fragmenty z metali szlachetnych. Kamienie takie jak lapis lazuli, marmur czy dioryt były wysoko cenione i dostępne tylko poprzez szlaki handlowe, dlatego używano ich głównie w rzeźbie.

Opublikowano

- Christie's. Kolekcja starożytności Standford Place. Londyn. 26 kwietnia 2006, licytacja 61.
Christie's. Antyki. Londyn. 14 kwietnia 2011 r., licytacja 309.
Christie's. Antyki. Londyn. 26 kwietnia 2012, licytacja 151.

Notatki:

Sprzedawca gwarantuje, że nabył ten przedmiot zgodnie ze wszystkimi krajowymi i międzynarodowymi przepisami dotyczącymi własności dóbr kultury. Oświadczenie o pochodzeniu widziane przez Catawiki.
Przedmiot zawiera certyfikat autentyczności.
Do dzieła dołączone jest hiszpańskie pozwolenie eksportowe (paszport dla Unii Europejskiej) - jeśli dzieło będzie przewożone poza Unię Europejską, należy wystąpić o wymianę pozwolenia eksportowego.
arcydzieła