E. Riccardi - Posąg, Busto ritratto (Beethoven?) - 50 cm - Brązowy

Rzeźba w brązie z oryginalną patyną E. Riccardi. Duże rozmiary i spektakularne detale.

Wciąż obecny uchwyt mocujący.

Prawdopodobnie przypisywana Eleuterio Riccardiemu, znanemu rzeźbiarzowi, który wykonywał prace w brązie o takiej randze. Brąz według pierwszych analiz prawdopodobnie przedstawia Ludwiga van Beethovena lub inną wybitną postać.

Przypisuje się ELEUTERIO RICCARDI
Col Felice 1884 - Roma 1963;
rzeźbiarz i malarz

Kształcił się w Rzymie, w kręgu Giovanniego Priniego, tam zdobył fach rzeźbiarza, wystawiając po raz pierwszy publicznie już od 1905 roku, w pełnej epoce późnego symbolizmu.

Niezadowolony, niespokojny, pociąga także malarstwo, wyrusza na północ w podróży podjętej w 1912 roku, która doprowadza go aż do Berlina, gdzie w 1914 roku ogląda memorabilną wystawę Vincenta van Gogha. Dzieła stworzone w latach 1914–1918 powstały z próby połączenia Van Gogha z futuryzmem, z zachowaniem mocnej formy całkowicie w tradycji włoskiej.

Na wystawach Secession Romana, Riccardi figurował w 1915 roku w sali mieszanej divisionistów i eksperymentatorów fauvismu; w edycji 1916 z siedmioma dziełami, z których niektóre trafiają do kolekcji Olgi i Angelo Signorelli. Z grupą rysunków „futuristycznych” jest obecny na Wystawie Narodowej Bianco e Nero (Palazzo delle Esposizioni, Rzym 1917). W 1918 (maj-czerwiec) organizuje razem z Mario Recchi w Rzymie Galerię dell’Epoca – Wystawę Sztuki Niezależnej, ważną wystawę zbiorową, na której prezentuje siedem obrazów i sześć rzeźb.

Od 1921 do 1925 roku nieobecny we Włoszech, ponieważ przeprowadził się do Londynu, gdzie stał się ulubionym portretystą polityków, kolekcjonerów i szlachty. Kolejne wystawy w Royal Academy, Leicester Gallery i Goupil Gallery. Wykonuje dwa pomniki dla Szanownego Montagu dla Bombaju i Kalkuty. Przyjaciel poetów i muzyków, maluje portret Mistrza Alfredo Casella, opracowuje portrety Poety Nicoli Moscardelli, Bruno Barilli, Ferruccio Scattola, rzeźbi w drewnie portret Corrado Alvaro. W 1931 na Pierwszej Quadriennale Rzymskiej eksponuje marmur Portret pani Dettori i gips Matka bohatera. Na III Sindacale romana (1932) prezentuje się jako malarz i rzeźbiarz. Na II Quadriennale Romana (1935) obecny z Attesa i Fanciulla, dwoma monumentalnymi dziełami w marmurze i kamieniu. W 1940 organizuje wystawę własną w Mediolanie. Malarstwo ponownie przyciąga go bardziej w latach około II wojny światowej. W 1960 na Quadriennale w Rzymie prezentuje abstrakcyjny relief w zielonej ceramice. Z natury niepokojliwy Eleuterio Riccardi często niszczył własne rzeźby, dlatego trudno odtworzyć pełen obraz jego twórczości.